17 Απρίλιος 2017 at 01:20

Συγχωροχάρτια, εγγύηση μεταθανάτιας σωτηρίας

από

Συγχωροχάρτια, εγγύηση μεταθανάτιας σωτηρίας

Το συγχωροχάρτι είναι έγγραφο που βεβαιώνει άφεση αμαρτιών, το οποίο χορηγούταν έναντι αμοιβής, υποσχέσεων ή άλλου είδους παραχώρησης.

Σύμφωνα με τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, η εξομολόγηση δεν αρκεί για την πλήρη άφεση αμαρτιών, και το υπόλοιπο μπορεί να αντισταθμιστεί με το πλεόνασμα καλοσύνης των αγίων το οποίο διαχειριζόταν ο Πάπας (και το οποίο πουλούσαν με αντάλλαγμα το συγχωροχάρτι – «indulgentia»). Η πρακτική αυτή είχε ευρεία εφαρμογή κατά τον Μεσαίωνα και, αν και καταδικάστηκε επίσημα, μαρτυρείται μέχρι και τον 20ο αιώνα.

Στην Ορθόδοξη εκκλησία η χρήση των χαρτιών αυτών δεν είχε το ίδιο θεολογικό περιεχόμενο (δεν αναγνωρίζεται εκεί ‘πλεόνασμα καλοσύνης’) και η χρήση τους δεν επιφέρει αλλαγές στους θεσμούς μετάνοιας, εξομολόγησης, άρσης αφορισμού κτλ. Κάποιοι πατριάρχες εξέδωσαν τέτοια χαρτιά επί Τουρκοκρατίας, με περιεχόμενο ευχές, για να συνοδεύσουν άλλες πράξεις όπως την άρση αφορισμού ζωντανών ή νεκρών. Για κάποιες πράξεις, λοιπόν, που γίνονταν έτσι κι αλλιώς, εξέδιδαν παράλληλα και τέτοια συγχωροχάρτια. Συγκεκριμένα στο πατριαρχείο Ιερουσαλήμ δόθηκε προνόμιο από την Κωνσταντινούπολη να εκδίδει αντίστοιχα έγγραφα σε προσκυνητές με σκοπό τη διάσωση χριστιανικών μνημείων της περιοχής, τα οποία αποτελούσαν τεκμήριο της παρουσίας των προσκυνητών στους ιερούς τόπους. Εκδίδονταν και με κενό το χώρο αναγραφής ονόματος ώστε να συμπληρωθεί αργότερα από ιερέα για λόγους μνημόνευσης του αναγραφόμενου στην αγία τράπεζα (κάτι που γίνεται μέχρι σήμερα στα ‘δίπτυχα’).

Η ιστορία των συγχωροχαρτιών στην Ορθόδοξη εκκλησία είναι αρκετά θολή, αλλά φαίνεται ότι η προθυμία έκδοσής τους εξαρτιόταν σε κάποιο βαθμό από την προσηλυτιστική ικανότητα της Ρωμαιοκαθολικής. Εφόσον η ύπαρξή τους στην Καθολική εκκλησία εγγυόταν τη σωτηρία των αγοραστών, πολλοί ορθόδοξοι άλλαζαν στρατόπεδο λόγω της απουσίας τέτοιας εγγύησης στη δική τους θρησκεία. Υπήρξανε, παράλληλα, και καταδικαστικές παρεμβάσεις από πατριάρχες της Ορθοδοξίας, λόγω της αντίθεσης των συγχωροχαρτιών στην πίστη ότι μόνο ο θεός μπορεί να εγγυηθεί συγχώρεση.

Παρακάτω μπορείτε να δείτε μερικά συγχωροχάρτια από διάφορα πατριαρχεία, ή κατεβάστε τα σε μορφή pdf εδώ, μαζί με κάποια της καθολικής εκκλησίας.

Πηγή: βικιπαιδεια

(Εμφανιστηκε 2,488 φορές, 1 εμφανίσεις σήμερα)

Δείτε ακόμη:

0 0 vote
Article Rating
Εγγραφή
Ενημέρωση όταν
guest

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

1 Comment
Παλαιότερα
Νεότερα Ψήφοι
Inline Feedbacks
View all comments
Giorgos Arz.
Giorgos Arz.
1 μήνας Πρίν

Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι ο ισχυρισμός πως τα “συγχωροχάρτια” ήταν “εγγύηση μεταθανάτιας σωτηρίας” αποτελεί μια καθαρή εξαπάτηση που διέπραξε ο Φίλιππος Ηλιού στην γνωστή του μελέτη για τα συγχωρητικά που δημοσιεύτηκε σε δύο μέρη στο περιοδικό “Ιστορικά”.
Θα αρκούσε τρία πράγματα να αναφέρει κανείς:

1) Ο Ηλιού ισχυρίστηκε στο κείμενο του (πρώτο μέρος, σ. 37) ότι το χαρτί αυτό έδινε δήθεν στον πιστό με βεβαιότητα τον παράδεισο(!) και μάλιστα ο Ηλιού θεωρεί ότι αυτό ήταν το κορυφαίο όραμα των πιστών!
Αλλά ποια απάτη διέπραξε ο Ηλιού; Αναφέρει μεταξύ άλλων την διανομή συγχωρητικών από τον Χρύσανθο Νοταρά. Αλλά απέκρυψε το κυριότερο: το γεγονός ότι ενώ ο Νοταράς επισκέφτηκε πάνω από ΟΓΔΟΝΤΑ προορισμούς, συγχωρητικά δόθηκαν μόνο σε έξι! Δηλαδή η ζήτηση εκ μέρους των πιστών ήταν σχεδόν ανύπαρκτη!
Έτσι διαψεύδεται πανηγυρικά ο ισχυρισμός περί “εισόδου στον Παράδεισο με τα χαρτιά αυτά ως μέγιστος πόθος των πιστών”, οι οποίοι είτε αδιαφόρησαν ολοκληρωτικά για τον… Παράδεισο, πράγμα αδύνατο, είτε ο Ηλιού γράφει ψέματα για τη λειτουργία των χαρτιών αυτών τα οποία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια ευχή.
Ιδού ο σχετικός πίνακας για να καταλάβουμε σε τι κατάντια οδξγεί η ιδεολογική στράτευση ακόμα και καλούς ιστορικούς:
http://www.fhw.gr/projects/notaras/index.php?view=d4d

Μέγα πλήθος προορισμών, μηδαμινό το ενδιαφέρον για τα χαρτιά αυτά, και όμως ο Ηλιού δεν το σημείωσε αυτό πουθενά στη μελέτη του διότι ακριβώς θα ερχόταν σε αντίφαση με τους ισχυρισμούς του!

2) Ο Ηλιού ομολογεί στο κείμενο του ότι τα μεγαλύτερα ονόματα του αντικληρικαλισμού, στα συγγράμματα τους, δείχνουν να αγνοούν παντελώς χαρτιά που “χαρίζουν τον Παράδεισο”! Ο Ηλιού εμφανώς αμήχανος προσπερνάει τον σκόπελο σε 2-3 γραμμές όλες κι όλες, και εικάζει με θράσος ότι αυτό συνέβη όχι επειδή ο ίδιος πλαστογραφεί τη σημασία των συγχωρητικών, αλλά επειδή τάχα όλοι οι άλλοι… ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΝ τη σημασία τους! Και το έγραψε χωρίς να ντραπεί, όταν οι συγγραφείς αυτοί έβριζαν την Εκκλησία ακόμα και με την παραμικρότερη αφορμή!

3) Ο Ηλιού επικαλείται διαρκώς στη μελέτη του το κλασικό έργο του Ιω. Kαρμίρη, “Τα δoγματικά και συμβολικά μνημεία της ορθόδόξου καθολικής Εκκλησίας” και όμως, εξαφάνισε ολοκληρωτικά σημαντικότατη ομολογία πίστεως του 1720 που αναφέρει κατά γράμμα ότι αυτά τα χαρτιά δεν μπορούν να σώσουν την ψυχή κάποιου, διότι τη δύναμη αυτή την έχει μόνο ο Θεός! Ποιος θα μπορούσε να πιστέψει ότι ο Ηλιού, που ανακάλυψε κάθε σπάνια πληροφορία για τα συγχωρητικά, δεν γνώριζε μια τόσο σπουδαία εκκλησιαστική ομολογία πίστεως. Και όμως, προφανώς επειδή του χαλούσε το αποτέλεσμα που ήθελε να βγάλει, την εξαφάνισε…

Αυτά τα χαρτιά λοιπόν ουδεμία σχέση είχαν με των ρωμαιοκαθολικών. Αντιθέτως, λειτουργούσαν ως ευχή εξομολόγησης που διαβαζόταν από ιερέα, ως μνημόσυνο, ως ευχή υπέρ υγείας ή αναπάσεως κ.λπ., και τυπώνονταν με στόχο την αύξηση των εσόδων του Πατριαρχείου σε μια εποχή που η τουρκική φορολογία κοστολογούσε κάθε εκκλησιαστική θέση με υπέρογκα ποσά. Γι’ αυτό και βλέπουμε σε μια τεράστια περιοδεία όπως του Νοταρά να έχουν τόσο μικρή ζήτηση.

1
0
Would love your thoughts, please comment.x
()
x