Ο Παλαμήδης και το κάθαρμα της Ιθάκης

Υπήρχι σειρά σι όλα ιτότις. Ου τρανύτιρους στου σαμάρ, ου μκρότιρους στα καπούλια. Του πιδί στου σαμάρ, του κουρίτσ’ πίσου. Άμα στου σαμάρ κάθουνταν ου γουνιός, σφήνουνι του μκρότιρου του κούτσκου μπρουστά στα πουδάρια τ’ κι του μκρότιρου στα καπούλια. Υπήρχαν όμους κι τσινιάρκα πράματα, που δεν έστριγαν στα καπούλια.

Το ηλιοστάσιο είναι κάτι περισσότερο από ένα αστρονομικό γεγονός. Είναι μια κοσμική ανάσα. Και δεν είναι καθόλου τυχαία η γιορτή που ακολουθεί σε τρεις ημέρες, οι φωτιές του Άη Γιάννη. Πάνω από την φωτιά κάποτε οι άνθρωποι δεν αναζητούσαν μόνο την υπόσχεση της συγκομιδής, τη γονιμότητα του δεσμού τους, την προστασία της ζωής τους. Η φωτιά καθαρίζει. Η φωτιά προετοιμάζει. Η φωτιά καθαγιάζει.

Δείτε: Τα νέα σχολικά βιβλία της Ιστορίας για όλες τις τάξεις (pdf)

«Όταν αφήνουμε το κακό ν’ αποχαλινωθεί, αυτό ευδοκιμεί»

Η πρώτη επέμβαση της CIA στα εσωτερικά ενός κυρίαρχου κράτους, παρότι χαρακτηρίστηκε από επιπολαιότητα και ερασιτεχνισμό, πέτυχε τον βασικό της στόχο, που ήταν η απομάκρυνση ενός προέδρου που επέμενε να θέτει σε πρώτη προτεραιότητα τα συμφέροντα της χώρας του ενάντια στα συμφέροντα των ξένων πολυεθνικών που νέμονταν τον εθνικό πλούτο του Ιράν. Αμέσως μετά τον «θρίαμβο» της CIA η AIOC μπορεί να μην έχασε εντελώς την προνομιακή εκμετάλλευση του ιρανικού πετρελαίου, αναγκάστηκε όμως να μοιραστεί τον άφθονο «μαύρο χρυσό» του Ιράν με αμερικανικές εταιρίες, όπως την Gulf oil, την Standard oil, την Texaco και την Mobil, που απέκτησαν το 40% στην διαχείριση των αποθεμάτων της χώρας.

Όταν ξέσπασε η τουρκική επίθεση στην εξέχουσα του Αφιόν Καραχισάρ στις 13 Αυγούστου 1922, το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων υπό τον Ν. Πλαστήρα, αποτελούσε εφεδρεία του Α’. Σώματος Στρατού. Η άμεση επέμβασή του, την ίδια ημέρα, υπήρξε καίριας σημασίας στην αποτροπή της άμεσης κατάρρευσης, αφού κάλυψε, με την απαράμιλλη ορμή του αλλά και τρομερές απώλειες, το κενό που άφησε στον πιο κρίσιμο τομέα του μετώπου, η διάλυση και η φυγή άλλων συνταγμάτων. Μέσα στην γενική παράλυση όμως, όταν την επομένη, 14 Αυγούστου, αποφασίζεται η σύμπτυξη της στρατιάς και η εγκατάλειψη του Αφιόν, ουδείς λαμβάνει μέριμνα να ενημερώσει τον Πλαστήρα και το 5/42 που συνεχίζουν επί ώρες να μάχονται μόνοι και έσχατοι.

Στο τέλος του 18ου αιώνα οι Έλληνες είχαν πεντακόσιες επιχειρήσεις στη Σμύρνη, πολλές από τις οποίες διατηρούσαν υποκαταστήματα στη Βιέννη, στην Τεργέστη, στο Λιβόρνο, στη Γένοβα, στο Άμστερνταμ και στο Παρίσι, στη Ρωσία και στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, στο Λονδίνο, το Μάντσεστερ και το Λίβερπουλ. «Το νέο μονοπώλιο της πολιτικής επέτρεψε σε πλούσιους Έλληνες εμπόρους, με έμμεσο τρόπο αν όχι με άμεσο, να επεκτείνουν το εμπόριό τους από τη Σμύρνη, τη Χίο και την Κωνσταντινούπολη, στις πόλεις Βιδίνι, Βελιγράδι, Σεράγεβο, Βουκουρέστι, Ιάσιο, Γαλάτσι, Μόσχα και Αστραχάν. Τους επέτρεψε μάλιστα να επεκτείνουν το εμπόριό τους και στη Δυτική Ευρώπη με την πρώτη 18 κατάλληλη ευκαιρία.

Η «Οικονομική Αναγέννηση» του ελληνικού χώρου στον 18ο αιώνα

Καλλίπολη 1914: Πώς οι Άγγλοι απέρριψαν τις προτάσεις του Βενιζέλου του Ντέιβιντ Λόιντ Τζωρτζ* δημοσιεύτηκε στο νέο Ερμή τον Λόγιο τ. 24 Κάθε τραγωδία είναι μια σύμπτωση λαθών και ατυχιών. Δεν υπήρξε ποτέ πιο ολοκληρωμένη αποτύπωση αυτού του αποφθέγματος από την […]