Κατηγορία: Uncategorized

Γεώργιος Ιακωβίδης. Το κερί.

Ευάγγελος Παπανούτσος: Η παιδαγωγική αξία της ιστορίας

Στο Ιστορικό μάθημα θα διδαχτεί ο νέος τη ζωή του έθνους του από τότε που πρωτοεμφανίζεται στον ιστορικό στίβο έως σήμερα, τους μόχθους και τις θυσίες που έκανε για να βεβαιώσει τον εαυτό του, για ν’ αναδείξει την ιδιοτυπία του, για να καλυτερέψει τούς όρους και τις μορφές της ύπαρξης του.

Διαβάστε περισσότερα ›
Είναι προφανές πως οι πουτινολάτρες εντοπίζονται κυρίως στα τρία άκρα του ιδεολογικού φάσματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί τις τελευταίες δεκαετίες: ακροαριστερά, ακροδεξιά και χριστιανοψεκασμένοι.

Πουτινολατρία και αρχετυπικοί «σωτήρες»

Είναι προφανές πως οι πουτινολάτρες εντοπίζονται κυρίως στα τρία άκρα του ιδεολογικού φάσματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί τις τελευταίες δεκαετίες: ακροαριστερά, ακροδεξιά και χριστιανοψεκασμένοι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Καφενείο που σερβίρει σερμπέτια στην Αθήνα. (1838)

«Φράγκο φίλο κάνε, γείτονα μην κάνεις!»

«Ἔχει δίκιον ὁ κύριος Μαῦρος νὰ λέγη αὐτό, ὅτι ὅταν πολεμούσαμεν ἐμεῖς καὶ σκοτωνόμαστε, ὁ κύριος Μαῦρος πῆγε εἰς τὴν Εὐρώπη μὲ δυὸ μάτια καὶ γύρισε μὲ τέσσερα – σπούδαξε κι᾿ ἔβαλε καὶ γυαλένια μάτια.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Όπως είδαμε και στην περίπτωση των Ραφάλ και των φρεγατών Μπελαρά, ο σύντομος χρόνος παράδοσης ήταν ένα κομβικό σημείο, στο οποίο έδωσε ιδιαίτερη σημασία η κυβέρνηση. Από την άλλη, η προμήθεια F-35 είναι μία πολύχρονη διαδικασία, η δε κατασκευάστρια εταιρεία έχει δεχθεί πλειάδα παραγγελιών και όσο καθυστερεί η υπογραφή σύμβασης, τόσο απομακρύνεται χρονικά η έναρξη των παραλαβών.

Το «μεγάλο παζάρι» για τα F-35 και οι ενστάσεις

Ένα πρώτο βήμα, που θα αποδείξει το πραγματικό επίπεδο των ελληνοαμερικανικών σχέσεων, είναι η αποδέσμευση για τη χώρα μας προηγμένων πυραύλων για τα μαχητικά της. Τα αμερικανικά αεροσκάφη της Πολεμικής μας Αεροπορίας εξακολουθούν μέχρι σήμερα να στερούνται πυραύλων αντίστοιχων των Μέτεορ (αέρος-αέρος), Εξοσέτ (αντιπλοϊκών) και Σκαλπ (τύπου κρουζ), που διαθέτουν τα γαλλικής κατασκευής Μιράζ και Ραφάλ.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Νίπτω τας χείρας μου.»

«Νίπτω τας χείρας μου.»

«…λαβὼν ὕδωρ ἀπενίψατο τὰς χεῖρας ἀπέναντι τοῦ ὄχλου, λέγων, Ἀθῷός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματος τούτου· ὑμεῖς ὄψεσθε…». Στη συνέχεια «…παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ…»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο σταλινισμός αντιστρέφει την πραγματικότητα, θεμελιώνεται πάνω στον μύθο, ότι τον Οκτώβριο του 1917 εγκαθιδρύθηκε η προλεταριακή εξουσία και στον άλλο μύθο, ότι στην δεκαετία του ’30 οικοδομήθηκε ο σοσιαλισμός. Συγχρόνως κατασκευάζει μια νέα γλώσσα «αυτή η κωδικοποιημένη γλώσσα παίρνει σιγά-σιγά τη μορφή ξύλινης γλώσσας, μιας γλώσσας νεκρής, απ’ όπου αφαιρέθηκε η ζωή, καθώς έχασε κάθε επαφή με την πραγματικότητα»

Σαρλ Μπετελέμ: Οι ταξικοί αγώνες στην ΕΣΣΔ (περίοδος 1930-1941)

Τελικά «το διάστημα μεταξύ 1929 και 1953 κόστισε στη Σοβιετική Ένωση δημογραφικές απώλειες που ξεπέρασαν τα 20 εκατομμύρια ζωές, ήταν δηλαδή μεγαλύτερες από τις απώλειες που υπέστη κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Εξαιτίας της πέρασαν από τα στρατόπεδα δεκάδες εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Υποστηρίζεται πως η Δύση προσπάθησε να ταπεινώσει τη Ρωσία μέσω της οικονομικής εγκατάλειψης και της στρατηγικής ασφυξίας. Όμως στην πραγματικότητα είναι η ίδια η Ρωσία που δεν μπόρεσε ποτέ να βρει τη θέση της στον μετα-ψυχροπολεμικό κόσμο.

Η ψευδής θεωρία της «ταπείνωσης της Ρωσίας» από τη Δύση

Τελικά, είναι η Ρωσία εκείνη που δεν βρήκε τη θέση της στη μεταψυχροπολεμική Ευρώπη. Διατηρώντας ένα πολιτικό πρότυπο όλο και πιο αυταρχικό, βασισμένο στην καταστολή, και αντιμετωπίζοντας το δημοκρατικό μοντέλο σαν έναν εχθρό που πρέπει να καταπολεμηθεί, είναι αυτή που απειλεί τους γείτονές της.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκίτσο του Δημήτρη Χαντζόπουλου

Η ηθική με τον Ζελένσκι, ο «ρεαλισμός» με τον Πούτιν!

Το τελευταίο επιχείρημα των υποστηρικτών της βάρβαρης επιδρομής της πουτινικής Ρωσίας στην Ουκρανία είναι πως, όσοι συντασσόμαστε με τον αγωνιζόμενο λαό της Ουκρανίας, κρίνουμε τα πράγματα από ηθικιστική σκοπιά σε αντίθεση με τον ρεαλισμό της δικής τους γεωπολιτικής σκοπιάς.

Διαβάστε περισσότερα ›
Αν κάτι έγινε απολύτως σαφές με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έπειτα από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την μεγαλειώδη αντίσταση του Ουκρανικού έθνους, είναι ότι τα έθνη έχουν αξία.

Τα έθνη έχουν αξία

Σίγουρα η Ευρώπη έμαθε και πολλά άλλα μέσα από αυτήν την κρίση, γιατί βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο: Για να συνεχίσει να επιβιώνει η ΕΕ, θα πρέπει ν’ αποκτήσει χαρακτήρα προστατευτικό των εθνών που την συναποτελούν –όχι μόνο στην ενέργεια, αλλά και στην άμυνα και την αποτροπή της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Μετά το 1974, γεωπολιτικά η Ελλάδα θα παραμένει μέρος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενώ ιδεολογικά θα ηγεμονεύεται από ένα κράμα Δύσης και Ανατολής – προσοχή, όχι της όποιας Ανατολής, αλλά της σοβιετικής και της ρωσικής.

Ο Καθηγητής, ο Διεθνολόγος, ο Ηγούμενος, ο Ακτιβιστής… και ο Κασιδιάρης

Και αν για την Ευρώπη τέλειωσε η αμεριμνησία της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, στην Ελλάδα ενταφιάζεται τελεσίδικα, οριστικά και το μεγάλο παιγνίδι της μεταπολίτευσης, εκείνο της διττής ιδεολογίας, των διττών πρακτικών, της απόκρυψης και της ιδεολογικής παραλλαγής. Δυστυχώς, ο «πόλεμος», ο «πάντων πατὴρ», δεν σάρωσε μόνο τις πεδιάδες της Ουκρανίας αλλά και ένα ιδεολογικό υπόλειμμα μιας οριστικά παρωχημένης εποχής.

Διαβάστε περισσότερα ›