Στο τέλος του 18ου αιώνα οι Έλληνες είχαν πεντακόσιες επιχειρήσεις στη Σμύρνη, πολλές από τις οποίες διατηρούσαν υποκαταστήματα στη Βιέννη, στην Τεργέστη, στο Λιβόρνο, στη Γένοβα, στο Άμστερνταμ και στο Παρίσι, στη Ρωσία και στα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, στο Λονδίνο, το Μάντσεστερ και το Λίβερπουλ. «Το νέο μονοπώλιο της πολιτικής επέτρεψε σε πλούσιους Έλληνες εμπόρους, με έμμεσο τρόπο αν όχι με άμεσο, να επεκτείνουν το εμπόριό τους από τη Σμύρνη, τη Χίο και την Κωνσταντινούπολη, στις πόλεις Βιδίνι, Βελιγράδι, Σεράγεβο, Βουκουρέστι, Ιάσιο, Γαλάτσι, Μόσχα και Αστραχάν. Τους επέτρεψε μάλιστα να επεκτείνουν το εμπόριό τους και στη Δυτική Ευρώπη με την πρώτη 18 κατάλληλη ευκαιρία.

Από την άλλη πλευρά, ο συνεχής αγγλογαλλικός ανταγωνισμός για την παγκόσμια κυριαρχία στο εμπόριο, άνοιγε νέες προοπτικές για την ανάπτυξη του εμπορίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Η απώλεια των γαλλικών αποικιών στη Β. Αμερική και στις Ινδίες, υποχρέωσε τη Γαλλία να συγκεντρώνει την προσοχή της στην Ανατολική Μεσόγειο, που παρουσίαζε από δω και μπρος ζωτικό ενδιαφέρον γι’ αυτήν και στην οποία το γαλλικό εμπόριο διατηρούσε την υπεροχή του. Πολυάριθμα υπομνήματα και εκθέσεις πρεσβευτών, προξένων και επιθεωρητών του εμπορίου απηχούν αυτό το πνεύμα.

Η «Οικονομική Αναγέννηση» του ελληνικού χώρου στον 18ο αιώνα

Με λίγα λόγια, η τουριστική ανάπτυξη δεν είναι τόσο ενάρετη όσο θέλουν να την παρουσιάζουν στις δηλώσεις τους οι αξιωματούχοι της κυβέρνησης. Το κυριότερο: δεν ευνοεί την επιβίωση των μεσαίων τάξεων και, επίσης, δεν διευκολύνει τη μετατόπιση του αναπτυξιακού μείγματος της ελληνικής οικονομίας προς την παραγωγή, την οικονομία της γνώσης και τις υψηλές τεχνολογίες, την αναγκαιότητα των οποίων διαπιστώνουν όλοι οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης, ακόμα και, η έκθεση Πισσαρίδη, που παρήγγειλε η ίδια η ελληνική κυβέρνηση το 2020.

Στο «ΕΔΩ*» με τον Σταμάτη Ζαχαρό μίλησε ο Καθηγητής Πυρηνικής Φυσικής και Οπλικών επιστημών/Διευθυντής τομέα Φυσικών επιστημών ΣΣΕ, Διευθυντής Κέντρου Ελέγχου Όπλων Θεόδωρος Λιόλιος. Η νέοι τύπου πυρηνικοί αντιδραστήρες «τσέπης» και η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.

«Σήμερα η Ελλάδα θα ήταν τροφοδότης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε φυσικό αέριο», τόνισε μεταξύ άλλων σε συνέντευξή του ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Γιάννης Μανιάτης.

Η ενέργεια, που δεν είναι παρά η άλλη διάσταση της ύλης, αποτελεί την υποστασιακή και την κινητήρια δύναμη του κόσμου, του μικρού και του μέγα, της ζωής, της οικονομίας, της κοινωνίας και της ανθρωπότητας, που σημαίνει πως χωρίς αυτήν δεν κινείται τίποτα, κι’ αυτό επειδή τίποτα δεν υπάρχει χωρίς αυτήν. Ο Λεύκιππος, ο δάσκαλος του Δημόκριτου, που πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ανακάλυψαν το Ήλεκτρον, κατάληξαν στο συμπέρασμα, σύμφωνα με το οποίο ‘πάντα υπάρχει μια υλική αρχή όλων των πραγμάτων’.

«Βαριά βιομηχανία» της Ελλάδας χαρακτηρίζεται ο τουρισμός από πολλούς, που επικαλούνται τη σημαντική συνεισφορά του στο ΑΕΠ της χώρας. Το χαρακτηρισμό αυτόν, παρά την προφανή αντίφαση που φέρει, τον δικαιολογούν και οι προσδοκίες που γεννά κάθε άνοιξη το ξεκίνημα της σαιζόν, αλλά και οι πανηγυρισμοί ή απογοητεύσεις στο τέλος της.

Η Ιρλανδία έχει κατά κεφαλήν ΑΕΠ… 84.614€ και η Ελλάδα έχει 17.012€ (2021). Φυσικά οι δύο περιπτώσεις δεν είναι συγκρίσιμες γενικά. Μπορεί στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας να δέχθηκαν από κοινού την διαπόμπευση των Γερμανών για τις οικονομικές τους επιδώσεις (το περίφημο PIGS – Πορτογαλία, Ιρλανδία, Ισπανία, Ελλάδα), ωστόσο η ιρλανδική κρίση κι έπειτα ανάκαμψη ήταν διαφορετικού τύπου· και βέβαια οι Ιρλανδοί, αν και το εθνικό τους ζήτημα με την Βρετανία παραμένει, σε τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με την πίεση που δέχεται η Ελλάδα από την Τουρκία.

Παραμένουν ακόμη θρυλικοί οι απόφοιτοι του λεγόμενου «Μικρού Πολυτεχνείου», οι υπομηχανικοί της χώρας, οι οποίοι συνέβαλαν τα μέγιστα στην ανοικοδόμηση του τόπου μετά την καταστροφική δεκαετία 1940 – 1949. Ήταν άνθρωποι με γνώσεις και δεξιότητες, ήξεραν τη δουλειά και την έφερναν σε πέρας. Έτσι πρόκοψαν κι αυτοί κι ο τόπος.