Παρακάτω αναδημοσιεύεται από “ΤΟ ΒΗΜΑ” η ανταλλαγή 5 άρθρων (με χρονολογική σειρά) μεταξύ Ρ. Σωμερίτη και Π. Κονδύλη το Δεκέμβριο του 1997. Αφορμή η προ-δημοσίευση δοκιμίου (http://kondylis.wordpress.com/2008/11/24/geopolitikes/ ) του Κονδύλη για τα ελληνοτουρκικά.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η διαπίστωση του Αλμπέρ Καμύ «Πρέπει να φανταστούμε το Σίσυφο ευτυχισμένο» είναι, τουλάχιστον εξ’ αρχής, εντελώς παράλογη. Ο Σίσυφος είναι ο μυθολογικός ήρωας που καταδικάστηκε από το Δία να κουβαλά ένα τεράστιο βράχο στην ανηφόρα. Μετά το πέρας αυτής της διαδικασίας ο βράχος ξανακυλούσε στην εκκίνηση κι ο Σίσυφος έπρεπε να ξεκινήσει απ’ την αρχή.

Υπάρχουνε οι πολιτικές αναλύσεις. Αυτές που βάζουν κάτω χάρτες, μετράνε τα γεωστρατηγικά συμφέροντα, τις ζώνες οικονομικού ελέγχου, απαριθμούν τους άσσους στα μανίκια, υπολογίζουνε το μπρα ντε φερ των στρατοπέδων και βλέπουν πιθανότητες ν’ ανοίγεται μπροστά μια νέα Μεγάλη Πράξη Μοιρασιάς. Εκεί χρειάζονται νηφάλιες εκτιμήσεις, σαν να ποντάρεις ό,τι έχεις στο χρηματιστήριο ένα πράμα…

Η τομή που συντελείται κατά την ύστερη μεταπολίτευση έχει να κάνει με την ολοκλήρωση της παρασιτοποίησης της χώρας μέσα από την ενσωμάτωση (και) των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων. Η (πλασματική) ευημερία του εκσυγχρονισμού, που συντελέστηκε με δανεικά, και πάνω στην φθηνή εργασία των ξένων εργατών υπήρξε το επιστέγασμα αυτού του κύκλου αλλοτρίωσης.

Το τέλος της μελισσοκομίας στη Χαλκιδική Στις 29 και 30 Μαρτίου 2014, πραγματοποιήθηκε στην Ιερισσό της Χαλκιδικής διημερίδα με θέμα «Η με­ταλλεία χρυσού σε περίοδο οικονομικής κρίσης και επιπτώσεις στο περιβάλλον» με οργανωτική επιτρο­πή το Σύλλογο Φίλων Περιβάλλοντος Ιερισσού, το […]

Ο Θουκυδίδης και η στρατιωτική αποτυχία των Αθηναίων στη Σικελία Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Όταν οχυρωνόταν η Δεκέλεια στην Αττική από τους Λακεδαιμονίους, φέρνοντας την Αθήνα σε πολύ δύσκολη θέση, οι εξελίξεις στη Σικελία ήταν επίσης οδυνηρές: «…. ο Γύλιππος […]

“Οι προσπάθειες της ηγεσίας της Βόρειας Κορέας να αγνοήσει τους νόμους της αγοράς και της ζήτησης αποδείχθηκαν τόσο άκαρπες όσο αν προσπαθούσε να παραβιάσει το νόμο της βαρύτητας.”

Σύμφωνα με την κυρίαρχη θέση «ο ιδιωτικός τομέας» είναι η λύση για την «εθνική οικονομία», την ανάπτυξη, την ανεργία, τη διαφθορά…· είναι εν τέλει η πανάκεια που θεραπεύει κάθε νόσο σε αντίθεση με τον «δημόσιο τομέα» και το κράτος που δυναστεύει «το επιχειρείν του ιδιωτικού τομέα»…[i] Αν και ο αριθμός των εργατικών ατυχημάτων και δυστυχημάτων θα έπρεπε κάτι να μας έχει διδάξει…

Για μια τέτοιου βεληνεκούς προσωπικότητα, η οποία χαρακτήρισε με το όνομά της μια ολόκληρη εποχή, ο χρυσός αιώνας του Περικλή, θα μπορούσαμε να γράψουμε δεκάδες αναλύσεων και διαπιστώσεων. Εδώ όμως θα επικεντρωθούμε στο να καταδείξουμε την πολεμική προετοιμασία, που επιμελήθηκε με δεξιοτεχνία ο ηγέτης της αθηναϊκής δημοκρατίας, κατά την διάρκεια του πρώτου μεγάλου διχασμού των Ελλήνων, του εικοσιεπτάχρονου Πελοποννησιακού πολέμου (431 – 404π.Χ).

Από το 1916 και την Ρόζα Λούξεμπουργκ στην Εθνική Αντίσταση και στον Εμφύλιο πόλεμο  Η συμβολή της οικογένειας Παραθυρά στους κοινωνικούς αγώνες Στη μνήμη του Χρήστου[i] Του Γιάννη Κύρκου Αικατερινάρη                Το να εξιστορήσει κανείς γεγονότα που αφορούν στη ζωή […]