Κατηγορία: Τέχνες

Τα παλιά τα χρόνια δεν είχαμαν φυλλάδια (τσιγαρόχαρτα) για να στρίβουμε τσιγάρες. Τότε π’ μάζωναμαν τ’ς ρόκες (καλαμπόκια) και τ’ς ξεφλούδαγαμαν, έβγαναμαν τα καλά τα φύλλα, τα μέσα, τα μαλακά, τά ‘κοβαμαν στα μέτρα απ’ το τσιγάρο κι έφκιαναμαν… θηρίες τσιγαρόνες (τεράστια τσιγάρα)!

Τσιγάρα με καπνό και… ό,τι άλλο έβρισκαν μπροστά τους!

Αλλά μ’ άρεσε το τσιγάρο. Αρχίν’σα να καπνίζω. Με ροκόφυλλα τύλιγαμαν τον καπνό. Διαλέγαμαν τα μαλακά τα φύλλα απ’ τ’ς ρόκες, τα κόβαμαν κρυφά απ’ το σπίτι (γονείς) και τά ‘χαμαν έτοιμα όταν πάαιναμαν να φ’λάξουμε τα πρόβατα. Γιατί εκεί δεν είχαμαν ψαλίδι! Πού να βρεις ψαλίδι πέρα στ’ς λάκκες;

Διαβάστε περισσότερα ›
Επιστολικό δελτάριο του 1914 ένεκεν της πεντηκοστής επετείου της Ένωσης των Επτανήσων

«Καλύτερα να μας δέρνει η μάνα μας παρά η μητριά μας.»

Η Συνθήκη του Λονδίνου υπεγράφη από τον Έλληνα εκπρόσωπο, Χαρίλαο Τρικούπη στις 29 Μαρτίου 1864. Στις 2 Μαΐου 1864, οι Βρετανοί αναχώρησαν και τα Επτάνησα έγιναν τρεις επαρχίες του Βασιλείου της Ελλάδος.

Διαβάστε περισσότερα ›
Νέα κυκλοφορία: Λησμονημένες Ιστορίες νο2

Νέα κυκλοφορία: Λησμονημένες Ιστορίες νο2

Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ αποτελούν μια επιλογή από το σύνολο εκείνων που δημοσιεύθηκαν σε μηνιαία βάση από το 2015 μέχρι σήμερα. Μπορούν να διαβαστούν ως σύντομα ιστορικά διηγήματα, τα οποία επανέρχονται ξανά και ξανά σε ορισμένες κεντρικές θεματικές που αποτελούν τα κατ’ εξοχήν πεδία της ενασχόλησης του συγγραφέα τους με την ιστορία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Πατριαρχία

Πατριαρχία

Σκίτσα του Αρκά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Παπαδιαμάντης με τον Βλαχογιάννη στη Δεξαμενή, το 1908.

Ο «ευέξαπτος ψάλτης»: Μια ιστορία για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Επειδή έψαλλαν με σύνεση και ευλάβεια δεν επέτρεπαν να ψάλλουν ψάλτες που έρχονταν στις αγρυπνίες, εάν εκείνοι δεν έψαλλαν συνετά αλλά μεταχειρίζονταν όχι τις φυσικές τους φωνές, αλλά θυμελικές, προσποιητές και άτακτες φωνές. Ο Παπαδιαμάντης, ο οποίος ήταν και ευέξαπτος, τους έδιωχνε.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Άγιος Νικόλαος (15 Μαρτίου 270 – 6 Δεκεμβρίου 343) είναι Έλληνας Μικρασιάτης άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ήταν επίσκοπος στα Μύρα της Λυκίας (Μικρά Ασία), γι' αυτό και αναφέρεται και ως Νικόλαος Μύρων, ενώ στη Δύση αναφέρεται και ως Νικόλαος του Μπάρι, καθώς στο Μπάρι βρίσκονται τα λείψανά του.

Ο Αγινικόλας

Οι γνέκις όμους που ήταν πιο θιουσιβούμινις κι με θηλκό μυαλό, χάλιβαν να έχν κι κουντά στα σπίτια τς μιαν ικκλισιά, για να παέν όπουτι άδειαζαν απ’ τα χουσμέτχια, να ανάβν κάνα κιρί γιαφτές , για τ φαμπλιά κι τς πιθαμέν κι να «διαβάζ’» εκεί ου παπάς κάμπουσις φουρές του χρόνου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η σειρά ντοκιμαντέρ φιλοδοξεί να φωτίσει μια λιγότερο γνωστή πλευρά της Ελληνικής Επανάστασης, να μιλήσει για την κληρονομιά των ορφανών Ελληνόπουλων, αλλά και την ιστορία των απογόνων τους έως σήμερα. 

Τα ορφανά του 1821: Ιστορίες Αμερικανικού Φιλελληνισμού

Η σειρά ντοκιμαντέρ φιλοδοξεί να φωτίσει μια λιγότερο γνωστή πλευρά της Ελληνικής Επανάστασης, να μιλήσει για την κληρονομιά των ορφανών Ελληνόπουλων, αλλά και την ιστορία των απογόνων τους έως σήμερα. 

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Κωνσταντίνος Βολανάκης ή Βολονάκης (Ηράκλειο Κρήτης, 17 Μαρτίου 1837 - Πειραιάς, 29 Ιουνίου 1907) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα. Θεωρείται ο «πατέρας της ελληνικής θαλασσογραφίας».

Ο Αριστοτέλης και η βαθύτερη ουσία της φιλίας

«Η φύση, όμως, άλλους τους κάνει ανθρώπους της φιλίας και άλλους της φιλοδοξίας. Άνθρωπος της φιλίας είναι αυτός που πιο πολύ χαίρεται να αγαπά παρά να αγαπιέται· αλλά με τον φιλόδοξο συμβαίνει το αντίστροφο. Όποιος, λοιπόν, απολαμβάνει να τον θαυμάζουν και να τον αγαπούν είναι φίλος της υπεροχής, ενώ εκείνος που ευχαριστιέται να δείχνει αγάπη είναι απλά φίλος»

Διαβάστε περισσότερα ›
Ανεπίδοτη επιστολή στην Κοραλία Θεοτοκά για μια αυτοκτονία που δεν έγινε: η άρνηση του θανάτου και η κατάφαση της ζωής   

Ανεπίδοτη επιστολή στην Κοραλία Θεοτοκά για μια αυτοκτονία που δεν έγινε: η άρνηση του θανάτου και η κατάφαση της ζωής  

Τα ποιήματά σου ήταν και αυτά κάτω από την σκέπη του Ικάρου. Στο τέλος μετά το παράτολμο πέταγμά τους βρήκαν με τη φροντίδα της αδελφής, που έμεινε πίσω, και των αγαπημένων σου συγκεντρωμένα κάτω από την σκέπη μιας παντοτινής Εστίας. Εξαντλημένα σήμερα, αλλά όχι χαμένα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ένα σακί μαλλιά

Ένα σακί μαλλιά

Σ’ ένα νησί, όπου έρχεται να υπηρετήσει ένας νέος δάσκαλος, ο Βασίλης, εκτυλίσσονται ενδιαφέροντα γεγονότα. Οι κάτοικοι, χωρισμένοι σε δυο αντίπαλες παρατάξεις, δεν καταφέρνουν να φτιάξουν το λιμάνι.

Διαβάστε περισσότερα ›