Κατηγορία: Πολιτισμός

Μουσικός δρόμου. Αθήνα. Φωτό: ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΛΙΣΙΟΒΑΣ

Λέξεις… μετά μουσικής!

Το φαινόμενο μεταφορικής χρήσης λέξεων από διάφορα πεδία, ώστε να αποδοθεί μια σημασία, είναι συνηθέστατο. Ένας τέτοιος χώρος μεταφορικής χρήσης λέξεων και εκφράσεων είναι και αυτός της μουσικής. Άξιο παρατήρησης το γεγονός ότι, ενώ αρκετές λέξεις είναι εν πολλοίς άγνωστες στον σύγχρονο ομιλητή ως προς την κυριολεκτική σημασία τους (π.χ. ζουρνάς, νταούλι), είναι ευρέως γνωστές λόγω της χρήσης τους στην καθημερινή επικοινωνία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ηρώδης ο Αττικός

Ηρώδης ο Αττικός

Οι Ρωμαίοι, κι όσοι τους ακόμα είταν τυραννικοί προς τους Έλληνες, σπάνια τους φέρθηκαν καθώς θα φερνόντανε σε βάρβαρο έθνος που δεν έννοιωσε και λαμπρότερες μέρες. Την είδαμε την πολιτική τους. Είτανε για τους καιρούς εκείνους φωτισμένη πολιτική. Θα πήτε, ό,τι έκρυβε μέσα του το σιγανό κι αλάθευτο φαρμάκι που θανατώνει τα έθνη, μας τόδιναν. Τη φαρμάκωναν την Ελλάδα χωρίς οι πιώτεροι να το θέλουν, φαρμακώνουνταν κ’ η Ελλάδα χωρίς να το νοιώθη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι μυστηριώδεις Χαζαροεβραίοι

Οι μυστηριώδεις Χαζαροεβραίοι

Οι Χαζάροι ήταν ένα από τα νομαδικά φύλα της Κεντρικής Ασίας, που εγκαταστάθηκαν βορείως του Καυκάσου και στις εκβολές του ποταμού Δον και του Βόλγα. Τον 7ο αιώνα θα καταφέρουν να στήσουν ένα εκτεταμένο χανάτο (βασίλειο) που κάλυπτε μία μεγάλη έκταση, από την Κασπία ως τη χερσόνησο της Κριμαίας. Το βασίλειο αυτό, που είχε κομβική θέση στον Δρόμο του Μεταξιού, καταλύθηκε από τους Ρως του Κιέβου το 969 και έκτοτε οι Χαζάροι εξαφανίζονται σταδιακά από την Ιστορία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος

«Ο αποθανών δεδικαίωται;»

Πιστεύετε πως «ο αποθανών δεδικαίωται»; με ρώτησε ένας νεαρός συμπατριώτης μας, πρωτοετής φοιτητής Πολιτικών Επιστημών στο Λονδίνο, όπου έτυχε να βρίσκομαι όταν μαθεύτηκε ο θάνατος του Γεώργιου Παπαδόπουλου.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Νίκη»: Χρειάζεται η Ελλάδα "αδελφούς Χριστιανούς" (κατά τους "αδελφούς Μουσουλμάνους");

«Νίκη»: Χρειάζεται η Ελλάδα “αδελφούς Χριστιανούς” (κατά τους “αδελφούς Μουσουλμάνους”);

Η Ορθοδοξία διαφέρει ουσιαστικά από το Ισλάμ, το οποίο δεν αναγνωρίζει κανένα όριο στη θρησκευτική σφαίρα και καταπλακώνει την πολιτική, την κοινωνική και ιδιωτική ζωή.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ανθρωπολόγος, η Φλοράνς Μπερζώ-Μπλακλέ είναι ερευνήτρια στο CNRS και ειδική στον ισλαμισμό. Βρίσκεται υπό απειλή και υπό αστυνομική προστασία μετά την έκδοση του τελευταίου της βιβλίου, Le Frérisme et ses réseaux, l’enquête (Το ρεύμα της Αδελφότητας και τα δίκτυά του, η έρευνα, εκδόσεις Odile Jacob, με πρόλογο του Gilles Kepel). Επικαλούμενο προβλήματα «ασφαλείας», το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης μόλις ανέβαλε μια ομιλία αυτής της διάσημης επιστήμονος, η οποία αναμένεται να γίνει σύντομα δεκτή από τον υπουργό Εσωτερικών Gérald Darmanin.

«Η Μουσουλμανική Αδελφότητα θέλει να κάνει τις κοινωνίες μας “συμβατές με τη σαρία”.»

Ανθρωπολόγος, η Φλοράνς Μπερζώ-Μπλακλέ είναι ερευνήτρια στο CNRS και ειδική στον ισλαμισμό. Βρίσκεται υπό απειλή και υπό αστυνομική προστασία μετά την έκδοση του τελευταίου της βιβλίου, Le Frérisme et ses réseaux, l’enquête (Το ρεύμα της Αδελφότητας και τα δίκτυά του, η έρευνα, εκδόσεις Odile Jacob, με πρόλογο του Gilles Kepel). Επικαλούμενο προβλήματα «ασφαλείας», το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης μόλις ανέβαλε μια ομιλία αυτής της διάσημης επιστήμονος, η οποία αναμένεται να γίνει σύντομα δεκτή από τον υπουργό Εσωτερικών Gérald Darmanin.

Διαβάστε περισσότερα ›
ARKAS -The Original Page

Παν. Κονδύλης: Η μαζική δημοκρατία, η εκμηχάνιση και η κατάτμηση της κοινωνίας σε άτομα

Η κατάτμηση της κοινωνίας σε άτομα άρχισε βέβαια όταν με τις προόδους της εκβιομηχάνισης οι φυσικές βιοτικές συνομαδώσεις (πατριαρχική οικογένεια, οικιακή κοινότητα, πατριά, χωριό) έγιναν για πρώτη φορά στην ιστορία οικονομικά άχρηστες, και μάλιστα επιζήμιες. Ωστόσο η αστική κοινωνία ούτε γνώρισε σε ακραία μορφή ούτε και χαιρέτησε την τάση αυτήν. Όπως ξέρουμε, διατήρησε την πίστη στους ουσιακούς δεσμούς και στις κοινωνικές προϋποθέσεις του ατόμου και θεωρούσε την οικογένεια ως φυσικό κύτταρο του κοινωνικού οργανισμού.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι εντολές του Μάο ήταν σαφείς: «Αποφασίζουμε, συντονίζουμε τις δράσεις μας, μοιράζουμε τα καθήκοντα, κόβουμε την πρόσβαση του εχθρού σε τροφή, στήνουμε την παγίδα και συνεχίζουμε την καταστροφή». Ο πληθυσμός ξεχύθηκε στους δρόμους των πόλεων και στην ύπαιθρο χτυπώντας τύμπανα και κατσαρολικά, με αποτέλεσμα τα δύσμοιρα σπουργίτια να μην μπορούν να προσγειωθούν και να πετούν μέχρι που έπεφταν στο έδαφος εξαντλημένα, όπου συνθλίβονταν από τις αρβύλες και τα σανδάλια των «πολεμιστών».

Σπούργος ο Ανωφελής ο Καπιταλιστικός

Τον Φλεβάρη του 1958 η Λαϊκή Ημερησία του Πεκίνου ανακοίνωσε την έναρξη του πολέμου κατά των σπουργιτιών με τα χαρακτηριστικά λόγια του ουράνιου ηγέτη: «Κανείς πολεμιστής δεν θα κάνει πίσω μέχρι να επιτευχθεί η τελική νίκη. Πρέπει να δώσετε όλες σας τις δυνάμεις με αυταπάρνηση και γενναιότητα και να επιμείνετε με επαναστατικό ζήλο». Ο εν λόγω πόλεμος δεν ήταν κάποια συνοριακή μικροσυμπλοκή, αλλά αφορούσε και τα 630 εκατομμύρια των Κινέζων πολιτών της εποχής. Στη μάχη θα έπαιρναν μέρος ο στρατός, η πολιτοφυλακή, οι εργάτες και οι αγρότες, οι μαθητές όλων των τάξεων, οι φοιτητές, αλλά και οι ηλικιωμένοι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ωστόσο ο Σαββόπουλος θα συνεχίσει να είναι παρών ως τραγουδοποιός και ως παραγωγός υπέροχων τηλεοπτικών σειρών (Ζήτω το ελληνικό τραγούδι) ή εκδηλώσεων. Και παράλληλα θα βρίσκεται πάντοτε δίπλα στον ελληνικό λαό και τους ιδεολογικούς μετασχηματισμούς του. 

Ο Διονύσης Σαββόπουλος και το εκκρεμές της ιστορίας

Πολλοί προσάπτουν στον Διονύση Σαββόπουλο την τοποθέτησή του υπέρ της ψήφου στη Νέα Δημοκρατία ως εγκατάλειψη των αξιών του και προσχώρηση στο στρατόπεδο της «δεξιάς». Όμως το χυδαίο υβρεολόγιο του Παύλου Πολάκη και οι εξυπνακισμοί της Έλενας Ακρίτα επικυρώνουν ex post το διάβημα του Σαββόπουλου. 

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Νιόνιος, ο Νιόνιος μας, είναι αναπόσπαστο, πολύτιμο κομμάτι του νέου ελληνικού πολιτισμού. Του πολιτισμού που γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του Εμφυλίου πολέμου, σε μια χώρα που πάλευε να ορθοποδήσει και να συντονίσει το βήμα της μας τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. 

Υπέρ Νιόνιου λόγος εγκωμιαστικός

Ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Νιόνιος, ο Νιόνιος μας, είναι αναπόσπαστο, πολύτιμο κομμάτι του νέου ελληνικού πολιτισμού. Του πολιτισμού που γεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του Εμφυλίου πολέμου, σε μια χώρα που πάλευε να ορθοποδήσει και να συντονίσει το βήμα της μας τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. 

Διαβάστε περισσότερα ›