Κατηγορία: Πολιτισμός

Σκίτσο του Μπάουμαν. «Δημοκρατία ρευστότητας, δημοσιογραφία υπονόμου».

Ο Zygmunt Bauman, η μεταφορά της Ρευστής Νεωτερικότητας και η σημασία της για τις κοινωνικές – ανθρωπιστικές επιστήμες

Από τη νεωτερικότητα μέχρι και τις μέρες μας αιώνες έχουν περάσει και το όραμα της κοινωνικής δικαιοσύνης και ισότητας, που προτάθηκε, ακόμα να φανεί. Ο υπεράνθρωπος του Νίτσε, το υπεύθυνο της μοίρας του άτομο δε φάνηκε επίσης. Ενώ, η νίκη ενάντια στην αμφισημία και την αβεβαιότητα προβλέπεται ανέφικτη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ελληνική ιστορία / Ερνέστου Κουρτίου: μεταφρασθείσα εκ της Γερμανικής υπό Σπυρίδωνος Π. Λάμπρου. Τομ. 6 (PDF)

Ελληνική ιστορία / Ερνέστου Κουρτίου: μεταφρασθείσα εκ της Γερμανικής υπό Σπυρίδωνος Π. Λάμπρου. Τομ. 5 (PDF)

Ελληνική ιστορία / Ερνέστου Κουρτίου: μεταφρασθείσα εκ της Γερμανικής υπό Σπυρίδωνος Π. Λάμπρου. Τομ. 5 (PDF)

Διαβάστε περισσότερα ›
Η «Οδύσσεια» στους τοίχους της Φιλοσοφικής

Η «Οδύσσεια» στους τοίχους της Φιλοσοφικής

Σε υπαίθρια πινακοθήκη θα μετατραπεί το εντυπωσιακό εννεαώροφο κτίριο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών. Ηδη, έχουν ξεκινήσει τα πρώτα έργα, με μια ζωφόρο με σκηνές από την «Οδύσσεια» να εκτείνεται στον 3ο όροφο και, όπως αναφέρει στην «Κ» ο κοσμήτοράς της, Αχιλλέας Χαλδαιάκης, η σχολή έχει απευθύνει πρόσκληση σε Ελληνες εικαστικούς και street artists.

Διαβάστε περισσότερα ›
Λιβαδερό Κοζάνης, δεκαετία 1950.

Η ρόκα κι ο… κριμασμένους Λάζαρους

Τα παλιά τα χρόνια, τν Κυριακή τα Βαϊού ,του διλνό, αφού είχαν χουνέψ τν μπακαλιάρου μη του ρύζ, μαζέβουνταν στου μισιχώρ γνέκις κι κουρίτσια για του έθιμου μη τν ρόκα. Μια γνέκα ντύνουνταν βλαχουπούλα Λαζαρίνα κι μια τζιουμπάνους Λάζαρους.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Πάνω σε τρίκορφο βουνό»

«Πάνω σε τρίκορφο βουνό»

Το επόμενο τραγούδι, «Πάνω σε τρίκορφο βουνό», είναι παραδοσιακό και ηχογραφήθηκε στο Σικάγο το 1923. Ερμηνεύει ο Μάικ Πατρινός υπό του ψευδωνύμου Harris, ο οποίος υπήρξε φημισμένος καραγκιοζοπαίχτης στην Αμερική. Κλαρίνο παίζει ο Νικολάκης Ξηρός και λαούτο ο Gust Damalas. Ολόκληρο το δημοτικό τραγούδι καταγράφεται και από τον Δημήτριο Γ. Καμπούρογλου στην Ιστορία των Αθηναίων.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Περί ορέξεως ουδείς λόγος.»

«Περί ορέξεως ουδείς λόγος.»

«Τέτοιος εγώ στον πόλεμο· δε μ’ άρεζαν χωράφια / και σπιτικά, που συνηθούν λαμπρά παιδιά να θρέφουν, / μόνε όλο πλοία με τα κουπιά λαχτάραγε η καρδιά μου, / πολέμους και καλόξεστα κοντάρια και σαγίτες, / κακά, που φόβο σε αλλονούς κι ανατριχίλα δίνουν. / Μα πάλε, τα όσα μού ‘βαζε ο θεός στο νου αγαπούσα· / τι άλλα ο ένας κυνηγάει, κι άλλα ζητάει ο άλλος.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Γιαννούλης Χαλεπάς (1851-1938)

Γιαννούλης Χαλεπάς (1851-1938)

 Γιαννούλης Χαλεπάς (Πύργος Τήνου, 24 Αυγούστου 1851 – Αθήνα, 15 Σεπτεμβρίου 1938) ήταν ο πιο διακεκριμένος γλύπτης της νεότερης Ελλάδας, με μυθιστορηματική ζωή ανάμεσα στην τρέλα και τον θρίαμβο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ένα πουλ’ έκαμε φωλιά στης λεϊμονιάς το φύλλο

«Παράπονο πουλιού»

Στέκου στον τόπο σου, κυρά, κι εμέ μη με ζηλεύεις, / Γιατί τον πόνο τ’ αλλουνού κανείς δεν τόνε ξέρει.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Τραγούδια ρωμαίικα.» (Βιβλίο PDF)

«Τραγούδια ρωμαίικα.» (Βιβλίο PDF)

Το 1860 ο Γερμανός λόγιος Arnold Passow δημοσίευσε στη Λειψία μια συλλογή ελληνικών δημοτικών τραγουδιών υπό τον τίτλο Τραγούδια Ρωμαίικα (Popularia Carmina Greciae Recentioris), με εισαγωγή και σχόλια στα λατινικά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Κοζάνη, 1921. Πηγή: «Η γιαγιά μου η Ρούσα.» Μιχάλης Παπακωνσταντίνου. Εκδ. Εστία, Αθήνα, 1995.

Ο Κοζανίτης πατριώτης Παύλος Χαρίσης και η διαθήκη του

Ο Παύλος Χαρίσης, γεννημένος περί το 1830, αφού επιμελώς ανατράφηκε και διδάχτηκε τα εγκύκλια μαθήματα στη Βουδαπέστη, έγινε γλωσσομαθής· ανέλαβε δε την επιμέλεια των πατρικών κτημάτων, κι ενώ ήταν εύπορος ασχολείτο με μελέτες, επιδεικνύοντας ιδιαίτερη κλίση στα τεχνικά έργα, και ιδίως στην αρχιτεκτονική και την λεπτοτεχνκή (λεπτουργική). Πήρε δε ως σύζυγο την Σοφία, το γένος Σωτηριάδη[1], γυναίκα λεπτής ανατροφής και αγαθών αισθημάτων· ζούσε ήσυχη ζωή και απέκτησε δυο γιους, τον Αλέξανδρο και τον Ιωάννη.

Διαβάστε περισσότερα ›