“…Ενώ οι Μουσουλμάνοι και οι Χριστιανοί θεωρούν την άρνηση του αγγέλου ως ένδειξη υπεροψίας και βλάσφημης περηφάνιας, οι Γιαζίντι τη θεωρούν ως ένδειξη ανεξαρτησίας και ελεύθερης επιλογής…”

Κατεβάστε χιλιάδες πίνακες ζωγραφικής δωρεάν, από την Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσινγκτον

Ο Μόνιμος Πληθυσμός της Χώρας ανήλθε σε 10.816.286 άτομα από τα οποία 5.303.223 άρρενες (ποσοστό 49,0 %) και 5.513.063 θήλεις (ποσοστό 51,0%). Στον πίνακα 1 που ακολουθεί εμφανίζεται η κατανομή του Μόνιμου Πληθυσμού κατά περιφέρεια και φύλο

“Η επικράτηση της μετριοπάθειας εναντίον του εξτρεμισμού, η αποριζοσπαστικοποίηση, δεν μπορεί να έρθει με πλήρη απόρριψη της ιδεολογίας, ή της θρησκείας, που τον γεννά, αλλά με μικρές νίκες σε μικρές μάχες.”

“Είτε αυτή η ασύμμετρη λογική που θεωρεί την κριτική εναντίον του Χριστιανισμού δόκιμη ενώ αυτήν εναντίον του Ισλάμ κατακριτέα είναι κάποιου είδους ‘αναβολής της νοημοσύνης’ είτε προϊόν εκλογίκευσης του αισθήματος φόβου με την εφεύρεση λογικοφανών δικαιολογιών, είναι καταστροφική για το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου, δικαίωμα που πλέον έχουμε ομολογουμένως χάσει όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα.”

Το παρακάτω είναι ο πρόλογος που έγραψε ο Μανόλης Ανδρόνικος για την ελληνική έκδοση του βιβλίου “The Parthenon Marbles: The Case For Reunification” (στα ελληνικά «Τα Ελγίνεια Μάρμαρα» εκδ. Λιβάνη, 1988). Ακολουθεί ο σύντομος πρόλογος της Μελίνας Μερκούρη για την […]

“Πάσχουν από κάποιου είδους προγονολατρεία, δίνουν πάντα έμφαση στο πόσο υπέροχοι ήταν οι αρχαίοι Έλληνες – και όντως ήταν υπέροχοι.”

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι επενδύσεις στις υποδομές έγιναν προοδευτικά η μεγάλη εθνική προτεραιότητα. Το 1998, ανακοινώθηκε ένα φιλόδοξο επενδυτικό πρόγραμμα για την κατασκευή δρόμων, σιδηροδρόμων και σταθμών ηλεκτρικής ενέργειας, με τις συνολικές δαπάνες σε μία τριετία να φτάνουν τα 750 δισ. δολάρια. Από την έναρξη της μεταρρυθμιστικής περιόδου, οι πηγές χρηματοδότησης ποικίλλουν και περιλαμβάνουν δαπάνες της τοπικής αυτοδιοίκησης, δάνεια από διεθνείς οργανισμούς και ξένο κεφάλαιο.

Οι μισοί από τους μετανάστες που έφυγαν μετά το 2010 ήταν άνεργοι στην Ελλάδα την περίοδο ακριβώς πριν τη μετανάστευση. Η έλλειψη εργασίας είναι προφανώς από τους πιο σημαντικούς παράγοντες που οδηγούν σε μεταναστευτικές αποφάσεις, φαίνεται όμως ότι δεν είναι απολύτως καθοριστικός καθώς πολλοί από τους μετανάστες δεν φεύγουν για να αναζητήσουν γενικά εργασία, αλλά ειδικότερα καλύτερες εργασιακές συνθήκες και προοπτικές, αλλά και εργασιακή σταθερότητα.

Η Αθήνα υποχρεώνεται τώρα να παρακολουθήσει την τουρκική «επέλαση» στις Βρυξέλες χωρίς να έχει διασφαλιστεί προηγουμένως η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο σεβασμός κυριαρχικών δικαιωμάτων και διεθνών αρμοδιοτήτων της Ελλάδας που αμφισβητούνται από την Άγκυρα, (ακρογωνιαίοι λίθοι της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής μέχρι τώρα), χωρίς να παραβλέπεται ότι οι «ιδέες» της ελληνικής κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος, πήγαν κατευθείαν στο καλάθι στων αχρήστων.