Η παρουσίαση μιας ρεαλιστικής απεικόνισης ενός ιδεατού κόσμου από τον Τόμας Μορ, δημιούργησε ένα καινούργιο λογοτεχνικό είδος, την «ουτοπία». Αντλώντας ιδανικά από την Πολιτεία του Πλάτωνα αλλά και από τον Χριστιανισμό, φαντάστηκε, το 1516, ένα ιδανικό πολίτευμα, σε μια μακρινή, ανεξερεύνητη χώρα, την Ουτοπία, μια χώρα/νησί που δεν υπάρχει (ου-τόπος).

Το έτος 2008, πραγματοποιήθηκε στην Αμερική ένας διάλογος, που εκδόθηκε και σε βιβλίο (και στα ελληνικά με τίτλο Δημιουργικός Καπιταλισμός, εκδόσεις Ψυχογιός), μεταξύ γνωστών «οικονομικών ηγετών» και καθηγητών Πανεπιστημίων με θέμα την Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη (Ε.Κ.Ε).

Όταν οι πολίτες διαπιστώνουν συχνά ελλείμματα στο “κοινοβουλευτικό ήθος” τότε η κοινωνία μας οδηγείται, όλο και περισσότερο, σε προβληματισμούς, απογοητεύσεις, αλλά και σε υπερβάσεις της ισχύουσας (;) νομοθεσίας… Γιατί η συμπεριφορά του κάθε βουλευτή θα πρέπει να αποτελεί το υπόδειγμα των πολιτών για το δίκαιο των νόμων που ψηφίζει και στη συνέχεια για την συνέπειά του στην εφαρμογή τους. Συμβαίνει όμως έτσι;

εν σας φαίνεται περίεργο πως γι’ αυτή την προικισμένη περιοχή δεν υπάρχει ούτε μια συγκριτική μελέτη, που να καταδεικνύει ποιές είναι οι αποδοτικότερες και σε βάθος χρόνου δραστηριότητες μιας πραγματικής ανάπτυξης, μιας ανάπτυξης στηριγμένης στις αρχές της αειφορίας;

Όπως γνωρίζετε η PLO – Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης – το 1974 δέχτηκε και αποτύπωσε στο πολιτικό πρόγραμμά της την λύση της δημιουργίας ανεξάρτητου Παλαιστινιακού κράτους μόλις στα 22% του εδάφους της ιστορικής Παλαιστίνης, δηλαδή στην Δυτική Όχθη και στην Λωρίδα της Γάζας, με βάση τις αποφάσεις 242 και 338 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Κάθε άλλο παρά προϊόν φαντασίας , οι “Προστριβές” είναι αποσπάσματα-βιώματα από καθημερινές συνομιλίες ή σκέψεις που προκλήθηκαν εξαιτίας τους και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στο χαρτί αυτούσιες ή ελαφρώς διασκευασμένες.

Κάθε πόλεμος ξεκινάει σαν ένας, αλλά μετατρέπεται σε δύο, αυτόν που πολεμάνε οι στρατιώτες και αυτόν που παρακολουθούν οι πολίτες. «Η πρώτη απώλεια του πολέμου είναι η αλήθεια» είπε ένας Αμερικάνος γερουσιαστής το 1917, αλλά είχε δίκιο κατά το ήμισυ. Στην πραγματικότητα οι κυβερνήσεις, χρησιμοποιούν την αλήθεια όταν εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους.

Η τάση για ιδιωτικοποίηση αποτυπώθηκε στις Ευρωπαϊκές Οδηγίες 1996/92/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ για την απελευθέρωση των αγορών ΗΕ και ΦΑ και την Οδηγία 2009/28/ΕΚ για την προώθηση των ΑΠΕ και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Σύμφωνα με τον μύθο, ο οποίος τροφοδοτεί τους πανηγυρικούς λόγους των Ευρωπαίων πολιτικών, οι λαοί της ευρωπαϊκής ηπείρου, διδαγμένοι από πικρές εμπειρίες, μπήκαν επιτέλους στον δρόμο της λογικής και ενσάρκωσαν σε οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς τη βούλησή τους για ειρηνική συμβίωση.

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης και ο Οκτάβιο Πας συνδέονταν αρκετά χρόνια με βαθειά φιλία. Άνθρωποι των αναζητήσεων και οι δύο, εχθροί κάθε ιδεολογικής ορθοδοξίας, είχαν πολλά κοινά να μοιραστούν και να ανταλλάξουν.