«Ή θα έρθει η βόμβα πάνω στο κεφάλι σου από το καθεστώς, ή οι φανατικοί τζιχαντιστές θα κόψουνε το κεφάλι σου ή θα έρθεις στην πολιτισμένη Ευρώπη να πνιγείς.»

Μια σημαντική απόφαση (αρ. 613/2002) του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) δικαίωσε τους αγώνες των Χαλκιδικιωτών, που προσέφυγαν σ’ αυτό για να προασπίσουν τη γη τους από τους κινδύνους της μεταλλευτικής δραστηριότητας της TVX Gold Inc, μιας εταιρίας Αμερικανικών συμφερόντων με έδρα τον Καναδά. Η απόφαση αυτή αποσαφήνιζε στην πραγματικότητα το παρεξηγημένο νόημα -ιδιαίτερα σήμερα- όρων, όπως «ανάπτυξη», «δημόσια επένδυση», «δημόσιο όφελος» κ.λπ.

Οι χλιαρές αντιδράσεις στην πολυετή επίθεση των ξένων και εγχώριων ελίτ στους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους των Ελλήνων πολιτών μπορούν σε κάποιο βαθμό να αποδοθούν και στον περιορισμό του ενδιαφέροντος και των συζητήσεων για τα δημόσια ζητήματα, στη συρρίκνωση αυτού που αποκαλούμε δημόσια σφαίρα, που είχε προηγηθεί.

Με δεδομένο ότι οι δημοκρατίες τάσσονται στην υπηρεσία των φτωχότερων στρωμάτων, ενώ οι ολιγαρχίες υπηρετούν τα συμφέροντα των πλουσίων, είναι φανερό ότι μια δημοκρατία που ανατρέπεται παραδίδοντας τη σκυτάλη στην ολιγαρχία έχει ηττηθεί από τη συσπείρωση των οικονομικά ισχυρών, που βρίσκουν την ευκαιρία και επιβάλλουν τις πολιτικές τους επιδιώξεις.

Η τηλεοπτική αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών (ολόκληρο το βίντεο)

Με δυο λόγια, οι δήθεν υποστηρικτές της ελεύθερης αγοράς αγωνίζονται να διεισδύσουν στους κρατικούς πόρους μεταφέροντας τα έξοδα στο κράτος και τα έσοδα σ’ αυτούς. Το τέχνασμα αυτό ονομάζεται ιδιωτικοποίηση: «Η Αγγλία της Θάτσερ ήταν και πάλι εκείνη που άνοιξε το δρόμο με τις πρώτες ιδιωτικοποιήσεις. Στη Βρετανία οι λογαριασμοί νερού εκτοξεύτηκαν μέχρι και 250% πάνω από την τιμή του νερού στις ΗΠΑ, οι τιμές των μετοχών των εταιρειών ύδατος πενταπλασιάστηκαν, και το 1995 το σύστημα κατέρρευσε: σε ορισμένα μέρη της Αγγλίας συλλαμβανόσουν επειδή πότιζες το γκαζόν σου». (σελ. 141 – 142).

Στίχοι: Λεωνίδας Μπαλάφας.
Μουσική: Λεωνίδας Μπαλάφας – Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης.
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Παπαδουλάκης
Παραγωγή Indigo View 2015

Τώρα θα με ρωτήσετε γιατί γράφω για την Καρχηδόνα: «Εμάς μας ενδιαφέρουν τα της ελληνικής ιστορίας!» Μα ακριβώς για αυτόν τον λόγο γράφω, διότι αν επικρατούσε η Καρχηδόνα, η Ρώμη δε θα είχε εξελιχθεί σ’ αυτό που όλοι γνωρίζουμε (κατακτήτρια του κόσμου), ο ελληνισμός πολιτισμός δεν θα είχε μεταλαμπαδευτεί στη δυτική Ευρώπη μέσω της Ρώμης και ένας Θεός ξέρει πώς θα ήταν το παρόν μας! Βεβαίως, όλα αυτά είναι υποθετικά και στην ιστορία δεν βαδίζεις με γνώμονα το «αν».

Στα Ελληνικά Ανέκδοτα που εξέδωσε το 1867 ο Κωνσταντίνος Σάθας (1842 – 1914) συμπεριλαμβάνεται κι ένα κείμενο με τίτλο «Διήγησις του ρεμπελιού των ποπολάρων»· το χρονογράφημα υπογράφεται από κάποιον ευγενή, τον Άγγελο Σουμάκη και αναφέρεται λεπτομερώς σε μια εξέγερση των «ποπολάρων» στη Ζάκυνθο, η οποία αναστάτωσε το νησί για τέσσερα χρόνια περίπου, από το 1628 μέχρι το 1832.

Απατεώνες και ιδεοληπτικοί Του Γιώργου Καραμπελιά* Τελικώς, το «καταγέλαστο παιδί», σύμφωνα με την εύστοχη διατύπωση γνωστού δημοσιογράφου, οδήγησε τη χώρα σε μία ακόμα πράξη καταστροφής, μένοντας πιστός, αυτός και η παρέα του, στο μοναδικό του μέλημα, τη διατήρηση της εξουσίας, […]