Ζούμε πραγματικά τα «ύστερα του κόσμου». Και δεν θα πρέπει να παραμείνουμε μόνο στην επιφάνεια του ζητήματος: Πίσω από αυτήν την απαράδεκτη ‘ψευδοαγωνιστική πρόζα’ υποκρύπτονται άλλες πραγματικότητες, ταξικές και πολιτικές.

Η ιστορία διαδραματίζεται στην πόλη της Πάτρας λίγο πριν το 1900. Ο συγγραφέας/αφηγητής φτάνει στην πόλη ως ταξιδιώτης και καταλύει σ΄ένα ξενοδοχείο. Αφού κάνει την βόλτα του, επιστρέφει στο ξενοδοχείο για φαγητό. Εκεί βρίσκει τον ξενοδόχο, την γυναίκα του και τον φίλο τους τον αστυνόμο.

Κατεβάστε χιλιάδες πίνακες ζωγραφικής δωρεάν, από την Εθνική Πινακοθήκη της Ουάσινγκτον

Οι 100+ καλύτερες κινηματογραφικές αφίσες Δεν είναι λίγες οι φορές που οι κινηματογραφικές αφίσες ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους και στέκονται μόνες τους σαν έργα τέχνης ή έχουν εντυπωθεί στο μυαλό των σινεφίλ σαν μέρη της pop κουλτούρας. Εδώ σας […]

Ο Μόνιμος Πληθυσμός της Χώρας ανήλθε σε 10.816.286 άτομα από τα οποία 5.303.223 άρρενες (ποσοστό 49,0 %) και 5.513.063 θήλεις (ποσοστό 51,0%). Στον πίνακα 1 που ακολουθεί εμφανίζεται η κατανομή του Μόνιμου Πληθυσμού κατά περιφέρεια και φύλο

“Η επικράτηση της μετριοπάθειας εναντίον του εξτρεμισμού, η αποριζοσπαστικοποίηση, δεν μπορεί να έρθει με πλήρη απόρριψη της ιδεολογίας, ή της θρησκείας, που τον γεννά, αλλά με μικρές νίκες σε μικρές μάχες.”

“…γι’ αυτό πολλές φορές, ενώ ξέφυγαν τα πολύ μεγάλα πελάγη και τις πιο δυνατές κακοκαιρίες, ναυαγούν μέσα στα λιμάνια και κοντά στη στεριά”

Η Σύγκλητος έμεινε έκπληκτη και οι Ρωμαίοι ιθύνοντες πρέπει να υπέστησαν απανωτά εγκεφαλικά επεισόδια! Ωστόσο, κάλεσαν στα όπλα 300χιλ. άνδρες και 14χιλ. άλογα. Στη μάχη του Τιτσίνο, το 218π.Χ, ο Αννίβας κερδίζει και ο διοικητής των Ρωμαίων σώζεται απ’ τον γιο του τον Σκιπίωνα (που ονομάστηκε αργότερα Αφρικανός), που μετά από δεκαέξι χρόνια θα έπαιρνε εκδίκηση.

Ανάμεσα στα ζωντανά μνημεία της Ιταλικής πόλης, αυτά που διασώζουν την παράδοση και το πνεύμα της, συμπεριλαμβάνεται και το καπελάδικο. Δεν το επισκέπτονται μόνο οι τουρίστες. Εξυπηρετεί και ντόπιους πελάτες με ανατομικές ιδιομορφίες στο κεφάλι, στενοκέφαλους, στραβοκέφαλους, με μικρά ή μεγάλα κεφάλια και πάει λέγοντας! Αν και δεν είχαμε την αίσθηση ότι …ανήκουμε σε κάποια ιδιαίτερη κατηγορία, η περιέργεια κι εκείνο το διαβολεμένο κρύο μας έσπρωχναν να μπούμε μέσα!

Τάκης Κανελλόπουλος (1933 – 1990), ο σκηνοθέτης του έρωτα και της ουτοπίας