Ο Μινωικός Πολιτισμός Γράφει ο Μανόλης Πλούσος Στη ραψωδία τ της Οδύσσειας υπάρχουν σε λίγες αράδες τα πρώτα γραπτά στοιχεία για έναν πολιτισμό που άκμασε κατά την εποχή του χαλκού στην Κρήτη. «Υπάρχει τόπος που τον λένε Κρήτη, καταμεσής στο […]

Ο Μίκης Θεοδωράκης που σημάδεψε τη ζωή μας Ένα γράμμα με μνήμες από άγνωστα γεγονότα …μισό αιώνα πριν…  Γράφει ο Γιάννης Κύρκου Αικατερινάρης Λίγο χρονικό διάστημα νωρίτερα από την εποχή (1968;)  των σπάνιων συνεντεύξεων των Διδίλη, Φαραντούρη, Καλογιάννη και τα αντίστοιχα […]

O Νεοελληνικός Διαφωτισμός Μια  σύντομη  ιστορική  επισκόπηση Γράφει ο Χαράλαμπος Σπυρόπουλος  Ο  Νεοελληνικός Διαφωτισμός αποτελεί  παρακλάδι της ευρύτερης φιλοσοφικής, επιστημονικής, πολιτικής,  και  γενικότερα  ιδεολογικής  κίνησης  που έλαβε  χώρα στον Ευρωπαϊκό  χώρο  κατά  τη  διάρκεια  του  18ου  αιώνα, και που ονομάζεται με […]

“Όλα αυτά σίγουρα αποτελούν βελτίωση σε σχέση με τους προηγούμενους Πάπες. Πόσες αλλαγές όμως είμαστε δικαιολογημένοι να περιμένουμε από αυτόν; Υπάρχει ουσία στις δηλώσεις του, ή είναι παραπετάσματα καπνού χωρίς αντίκρισμα;”

Οι συνετές συμβουλές είναι άχρηστες σε όποιον δεν είναι ο ίδιος συνετός και ο προνοητικός ηγεμόνας δεν μπορεί να βασίζεται στην τύχη ή την φρονιμάδα ενός μόνου υπουργού: «Κανόνας απαράβατος, ότι όποιος δεν είναι από μόνος του συνετός δεν ωφελείται από τις συμβουλές των άλλων, εκτός αν κατά τύχη αφεθεί στη διοίκηση ενός μόνου φρόνιμου υπουργού· με αυτόν τον τρόπο ένας τέτοιος ηγεμόνας χειραγωγείται, αλλά η χειραγώγηση διαρκεί λίγο χρόνο, γιατί ο υπουργός που τον έχει στο χέρι μπορεί γρήγορα να του αρπάξει την εξουσία.»

Εύκολη και νόστιμη συνταγή με πατάτες, μέλι και θυμάρι Θα χρειαστείτε: -πατάτες -ελαιόλαδο -κόκκινο πιπέρι -αλάτι -παραδοσιακό αιγοπρόβειο κασέρι ή άλλο τυρί Οι ποσότητες και τα μπαχαρικά ρυθμίζονται αναλόγως. Βραστοτηγανητές πατάτες έφτιαχνε κατά παράδοση μια καλή και αγαπημένη θεία μου, […]

“Η φήμη της όμως άρχισε να φθίνει μετά από ντοκιμαντέρ, βιβλία και έρευνες που μελέτησαν από πιο κοντά την εικόνα της, που τώρα έχει εκφυλιστεί από οικονομικά σκάνδαλα, την υποστήριξη δικτατόρων από μέρους της, την αδιαφορία της για αυτούς που είχε αναλάβει να φροντίσει και από την άκρως φονταμενταλιστική νοοτροπία της.”

Το χριστουγεννιάτικο παραμύθι του Ντίκενς «Τα Κάλαντα» είναι καταδικασμένο παραμένει στο χρόνο, όχι ως – επετειακού τύπου – εορταστική αναβίωση, αλλά ως αυτόνομη καλλιτεχνική δημιουργία. Γιατί στο Ντίκενς τα Χριστούγεννα είναι μόνο η αφορμή ή, ακόμη πιο σωστά, η ατμόσφαιρα, που μπορεί να αποδώσει την ανθρώπινη μεταστροφή, αφού ο Σκρουτζ από παγκόσμιο σύμβολο της τσιγκουνιάς, θα μεταβληθεί, σε ελάχιστο χρόνο, σε αμετανόητο εκφραστή της γενναιοδωρίας.

Το αν και πώς θα διατηρηθεί το έθνος ως πολιτική ή και πολιτισμική μονάδα δεν εξαρτάται λοιπόν από κάποιαν εγγενή και αμετάβλητη ουσία του, αλλά από τις μακροπρόθεσμες απαιτήσεις της πλανητικής κατάστασης ακριβέστερα: από τον τρόπο, με τον οποίο τα ενεργά υποκείμενα θα αντιληφθούν και θα αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις αυτές.

Το έθνος στην πλανητική εποχή Κείμενο: Παναγιώτης Κονδύλης* Αποτελεί η πολιτική αυτή μονάδα βιώσιμη οντότητα στο τέλος της χιλιετίας;  Ποιοι παράγοντες καθορίζουν τη μοίρα της;  Αν επιβιώσει θα πρέπει να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες και να υπηρετεί νέους σκοπούς. Το να μιλάει […]