Το κείμενο αποσιωπά πλήρως το γεγονός ότι η Τουρκία επιχειρεί να αλώσει την κρατική κυριαρχία της Ελλάδας εξωθώντας πληθυσμούς να καταπατήσουν μαζικά την ελληνική επικράτεια, βοηθώντας τους μάλιστα με τη δράση της στρατο-χωροφυλακής και των τεθωρακισμένων της. Η χρησιμοποίηση των πληθυσμών στο πλαίσιο ενός υβριδικού πολέμου –κάτι που κανονικά συνιστά έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας– αποκρύπτεται σκανδαλωδώς.

Πολύ συχνά ο Ταγίπ Ερντογάν βάζει στο στόχαστρο συλλήβδην την Δύση, κατηγορώντας την για τα εγκλήματα της αποικιοκρατίας, τις σταυροφορίες κ.ο.κ. Ακόμα και η προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας, στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου που έχει εξαπολύσει σε Έβρο και Ανατολικό Αιγαίο, δεν απευθύνεται στην κοινή γνώμη της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Η αχαρακτήριστη στάση της Αριστεράς στα τελευταία γεγονότα στον Έβρο και η συγχορδία της εθνομηδενιστικής ομοφωνίας στο εσωτερικό της δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά, αν δεν κατανοήσουμε ότι το μεταναστευτικό ακουμπάει στον σκληρό πυρήνα της ιδεολογικής συγκρότησης της σημερινής Αριστεράς, που είναι ο δικαιωματισμός.

ρύβουμε σε ένα πάρκο πενήντα κόκκαλα. Αφήνουμε στο πάρκο ελεύθερους εκατό σκύλους. Παίρνουμε ως απόλυτο δεδομένο πως οι σκύλοι δεν είναι πλεονέκτες και κάθε σκύλος παίρνει από ένα κόκκαλο. Αποτέλεσμα: πενήντα σκύλοι θα μείνουν χωρίς κόκκαλο.

Σκέψεις και προβληματισμοί για το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου

Στόχος της εκδήλωσης ήταν να ασκήσουν πιέσεις προς την καγκελάριο Μέρκελ να επιμείνει στην πολιτική της αναφορικά με το άνοιγμα των συνόρων της Ελλάδας με την Τουρκία, στο όνομα μιας υποτιθέμενης ανθρωπιάς και αλληλεγγύης στο δράμα των προσφύγων (ανύπαρκτων βέβαια στα ελληνοτουρκικά σύνορα αυτές τις μέρες, αλλά το κείμενο της προπαγάνδας αυτά λέει και άρα αυτά θα αναφέρονταν).

Πρόκειται για ανθρώπους ξεριζωμένους από τους πολέμους και τις καταστροφές που προκάλεσε η παγκοσμιοποίηση, την οποία προώθησαν οι παλιές αποικιακές και ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ωστόσο, σε μία χώρα, όπως η Ελλάδας, που όχι μόνο δεν υπήρξε αποικιακή δύναμη αλλά υπέστη πρώτη την αποικιοκρατία της Δύσης (μετά το 1204) και τις τουρκικές εισβολές ήδη από το Ματζικέρτ (1071), η ανθρωπιστική διάσταση είναι δευτερεύουσα.

Πίσω από κάθε μηχανή και κάθε τεχνική, όσο εκλεπτυσμένη και προηγμένη κι αν είναι, βρίσκεται πάντα ένας άνθρωπος- ακόμα κι αν ο άνθρωπος αυτός αποτελεί την άκρη μιας μακράς αλυσίδας, πάντως είναι η αποφασιστική άκρη, και μόλις εξουδετερωθεί, η οποιαδήποτε τεχνική παραλύει.

Ο Ερντογάν αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή με «πρωτότυπο» τρόπο το «δόγμα Οζάλ», ότι δεν θα χρειαστεί στρατιωτική εισβολή στην Ελλάδα για να καταλάβουμε τα νησιά, αλλά θα αρκέσει η μετακίνηση μερικών εκατομμυρίων μουσουλμάνων για να αλλάξουν χέρια. Όμως φάνηκε μάλλον να προκαλεί την αφύπνιση των Ελλήνων.

Όπως γνωρίζουν π.χ. οι κάτοικοι μεγάλων τμημάτων της σημερινής Κολομβίας ή των ρωσσικών πόλεων, και αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύουν διάφοροι ειρηνιστές, που όχι τυχαία κατοικούν συνήθως σε εύπορες και σχετικά ασφαλείς συνοικίες, υπάρχει κάτι ακόμα χειρότερο από την κρατική οργάνωση, με τον αξιωματικό και τους στρατιώτες του: υπάρχει η ανομία, με τον πολέμαρχο και τα παλικάρια του.