Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο Nature, μεγαλύτερο επιστημονικό περιοδικό παγκοσμίως, αναιρείται η ευρύτατα διαδεδομένη στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης θεωρία περί κατασκευής του ιού σε κάποιο εργαστήριο ή της απελευθέρωσής του από κάποιο ερευνητικό εργαστήριο.

Ναι, έχουμε κουράγιο, έχουμε αποθέματα συλλογικών αντανακλαστικών και κοινωνικής ευπροσηγορίας, μπορούμε ακόμα να αντιτάξουμε σε αυτήν την απειλή τις αξίες της αλληλοβοήθειας και της συνεργασίας. Ναι, Μένουμε Σπίτι, παραμένουμε ωστόσο μαζί, ενωμένοι, για να αντιμετωπίσουμε αυτό το πρωτοφανές συλλογικό ρίσκο. Μόνον έτσι, τελικώς, θα νικήσουμε.

Φίλοι μου, τα δικαιώματα των άλλων τα υπερασπίζεσαι όταν είναι λογικά και δίκαια και τα αντέχει η χώρα σου, και να φροντίζεις να έχεις χώρα, διαφορετικά έχουμε να κάνουμε με βλακώδεις εξυπνακισμούς, όπου δυστυχώς και εδώ η σύγχρονη αριστερά, διαπρέπει. Από την άλλη όπως έδειξαν τα πρόσφατα γεγονότα, ο ελληνικός λαός στην συντριπτική του πλειοψηφία είναι αντίθετος στις εθνομηδενιστικές αντιλήψεις και ξέρει να υπερασπίζεται την πατρίδα του.

Το κείμενο αποσιωπά πλήρως το γεγονός ότι η Τουρκία επιχειρεί να αλώσει την κρατική κυριαρχία της Ελλάδας εξωθώντας πληθυσμούς να καταπατήσουν μαζικά την ελληνική επικράτεια, βοηθώντας τους μάλιστα με τη δράση της στρατο-χωροφυλακής και των τεθωρακισμένων της. Η χρησιμοποίηση των πληθυσμών στο πλαίσιο ενός υβριδικού πολέμου –κάτι που κανονικά συνιστά έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας– αποκρύπτεται σκανδαλωδώς.

Πολύ συχνά ο Ταγίπ Ερντογάν βάζει στο στόχαστρο συλλήβδην την Δύση, κατηγορώντας την για τα εγκλήματα της αποικιοκρατίας, τις σταυροφορίες κ.ο.κ. Ακόμα και η προπαγάνδα εναντίον της Ελλάδας, στο πλαίσιο του υβριδικού πολέμου που έχει εξαπολύσει σε Έβρο και Ανατολικό Αιγαίο, δεν απευθύνεται στην κοινή γνώμη της Ευρώπης και των ΗΠΑ.

Η αχαρακτήριστη στάση της Αριστεράς στα τελευταία γεγονότα στον Έβρο και η συγχορδία της εθνομηδενιστικής ομοφωνίας στο εσωτερικό της δεν μπορεί να εξηγηθεί ικανοποιητικά, αν δεν κατανοήσουμε ότι το μεταναστευτικό ακουμπάει στον σκληρό πυρήνα της ιδεολογικής συγκρότησης της σημερινής Αριστεράς, που είναι ο δικαιωματισμός.

ρύβουμε σε ένα πάρκο πενήντα κόκκαλα. Αφήνουμε στο πάρκο ελεύθερους εκατό σκύλους. Παίρνουμε ως απόλυτο δεδομένο πως οι σκύλοι δεν είναι πλεονέκτες και κάθε σκύλος παίρνει από ένα κόκκαλο. Αποτέλεσμα: πενήντα σκύλοι θα μείνουν χωρίς κόκκαλο.

Σκέψεις και προβληματισμοί για το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου

Στόχος της εκδήλωσης ήταν να ασκήσουν πιέσεις προς την καγκελάριο Μέρκελ να επιμείνει στην πολιτική της αναφορικά με το άνοιγμα των συνόρων της Ελλάδας με την Τουρκία, στο όνομα μιας υποτιθέμενης ανθρωπιάς και αλληλεγγύης στο δράμα των προσφύγων (ανύπαρκτων βέβαια στα ελληνοτουρκικά σύνορα αυτές τις μέρες, αλλά το κείμενο της προπαγάνδας αυτά λέει και άρα αυτά θα αναφέρονταν).

Πρόκειται για ανθρώπους ξεριζωμένους από τους πολέμους και τις καταστροφές που προκάλεσε η παγκοσμιοποίηση, την οποία προώθησαν οι παλιές αποικιακές και ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ωστόσο, σε μία χώρα, όπως η Ελλάδας, που όχι μόνο δεν υπήρξε αποικιακή δύναμη αλλά υπέστη πρώτη την αποικιοκρατία της Δύσης (μετά το 1204) και τις τουρκικές εισβολές ήδη από το Ματζικέρτ (1071), η ανθρωπιστική διάσταση είναι δευτερεύουσα.