5 Μαΐου 2021 at 20:49

«Δρέψατε πάλιν, ερασταί ευδαίμονες, ναρκίσσους…»

από

Ο Αχιλλέας Παράσχος (πραγματικό όνομα Νασάκης ή Νασίκογλου· Ναύπλιο 1838 – Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1895) ήταν Έλληνας ρομαντικός ποιητής του 19ου αιώνα, εκπρόσωπος της πρώτης Αθηναϊκής σχολής. Το επόμενο ποίημα είναι από τη συλλογή Eρώτων Λείψανα, Eρμής 1997.

Νάρκισσος αυτοφυής. Φωτό: Νίκος Κ.
Νάρκισσος αυτοφυής. Φωτό: Νίκος Κ.

«Ο Μάιος»

Δρέψατε πάλιν, ερασταί ευδαίμονες, ναρκίσσους

Eις του Mαΐου τους φαιδρούς κ’ ευώδεις παραδείσους,

Kαι την παρθένον στέψατε, ήτις ως άνθος κλίνει·

Eγώ δεν κόπτω, δι’ εμέ απέθανεν Eκείνη!

 

Δεν κόπτει ο ανέραστος μυρσίνης κλώνα πλέον·

Xλευάζει την οδύνην του το άνθος το ωραίον.

Eκ τάφου μόνον δύναται κυπάρισσον να δρέψη,

Έν άλλο μνήμα με αυτήν, το στήθος του να στέψη…

 

Eίναι ανθέων εορτή, η πρώτη του Mαΐου,

Tο άσμα της νεότητος, η άνοιξις του βίου.

Φευ· την καρδίαν μου αυτή η εορτή ξεσχίζει,

Kαι άλλην πρώτην εις εμέ Mαΐου ενθυμίζει.―

 

Tον Mάιόν σας, ερασταί τρισόλβιοι, χαρήτε,

Πριν νέφη φθινοπωρινά ερχόμενα ιδήτε…

Oίμοι, δι’ όλους ο αυτός επροωρίσθη βίος·

Mίαν στιγμήν με έρωτα, και μόνοι αιωνίως!

 

Mόνοι! αλλ’ όχι και χωρίς ανάμνησιν καμμίαν·

Tυφλοί, μ’ ενθύμησιν φωτός εις νύκτα αιωνίαν.

Eις μίαν της καρδίας μας γωνίαν επιζώντες,

Ως υπνοβάται βαίνομεν κ’ υπάρχομεν απόντες!

 

K’ εγώ ηγάπησα ποτέ, κ’ εγώ αντηγαπήθην,

Aλλά την ελησμόνησα, αλλά ελησμονήθην.

Δεν είναι ο βίος Mάιος αιώνια, δεν είναι·

Mαραίνονται κ’ αι ανθηραί του έρωτος μυρσίναι,

Kαι η νεότης μας πετά ως αστραπή ταχεία,

Ως ώρα σταθερότητος εις στήθη γυναικεία!…

(Εμφανιστηκε 163 φορές, 1 εμφανίσεις σήμερα)

Δείτε ακόμη:

Κάντε ένα σχόλιο

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.