Η ταξική διαστρωμάτωση στην Ελλάδα έχει απλοποιηθεί επικίνδυνα. Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει περάσει προ πολλού το όριο της απόλυτης φτώχειας και δεν μπορεί να αντεπεξέλθει στις στοιχειώδεις ανάγκες της καθημερινότητας. Ένα άλλο μέρος καταφέρνει, προς το παρόν, να επιβιώσει (με μεγάλες ελλείψεις), κι ένα μικρό τμήμα δεν έχει πρόβλημα. Αυτή είναι μια κοινωνική σύνθεση επικίνδυνη.

 Τα βόδια του Ήλιου Γράφει ο Δημήτρης Τζήκας Ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του καταφτάνουν σ’ ένα νησί, αφιερωμένο στον θεό Ήλιο, τον οποίο η Κίρκη ονομάζει Υπερίωνα. Εκεί βόσκουν τα κόκκινα Βόδια του Ήλιου. Παρά τις αυστηρές προειδοποιήσεις του Οδυσσέα, […]

Τζορτζ Όργουελ Ο Μαρξ και η Ρωσία Observer, 15 Φεβρουαρίου 1948 Μεταφράζει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης Η λέξη «Κομμουνισμός», αντίθετα από τη λέξη «Φασισμός», ποτέ δεν έχει εκφυλιστεί σε έναν καταχρηστικό όρο χωρίς νόημα. Παρόλα αυτά, μια κάποια αμφισημία όντως συνδέεται […]

Ο Τσόμσκι, η νέα όψη του καπιταλισμού και το μέλλον της Ευρώπης

ΑΠΟ ΤΑ «ΙΟΥΛΙΑΝΑ» ΤΟΥ 1965 …ΣΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟΥ 2015

“Λένε ότι δεν είναι δίκαιο να αναγκάζουμε «απλούς πολίτες» να παίρνουν αποφάσεις για δημοσιονομικά μέτρα, και μάλιστα με τόσο λίγο χρόνο στη διάθεσή τους («δουλειά της κυβέρνησης δεν είναι;»). “

«Το πρόσωπο του τέρατος κι όταν αρχίζει να του μοιάζουμε» Του Μάνου Χατζηδάκι […] Επαναφέρω βέβαια στη μνήμη ένα από τα σχόλια που είχα κάνει στο πάλαι ποτέ Τρίτο και που έλεγα συγκεκριμένα πως, «σαν αρχίσει το πρόσωπο του Τέρατος […]

Ο Χάμπερμας, η Ευρώπη και η δημοκρατία

Στην Ελλάδα το δημοψήφισμα θεσμοθετήθηκε για πρώτη φορά στο Σύνταγμα του 1927 (άρθρο 125 παρ. 2) και αφορά το συνταγματικό δημοψήφισμα. Στο ισχύον Σύνταγμα του 1975 ρυθμίζεται στο άρθρο 44 παρ. 2, όπως τροποποιήθηκε με την αναθεώρηση του 1986 και τον εκτελεστικό νόμο 4023/11

“…Το ερώτημα είναι αν θέλουμε να πάρουμε την ευθύνη της μοίρας μας στα δικά μας χέρια, ή να την αφήσουμε στο «αόρατο χέρι» της αγοράς. Που δεν είναι πλέον καθόλου αόρατο…”