Ποια είναι η ανώτατη πνευματική ηδονή; αυτή που αναβλύζει τις στιγμές που η νηφάλια σκέψη (νήφων λογισμός) σκορπίζει τα σκοτάδια της μεταφυσικής και ότι προκαλεί φόβο γίνεται αντικείμενο στοχασμού, έρχεται δηλαδή στα μέτρα του Έλληνα ανθρώπου της κλασικής εποχής. Για τους Επικούρειους, κάθε δραστηριότητα είναι σοφή, όταν έχει ως σκοπό να μάς οδηγήσει στην ευτυχισμένη ζωή.

ΤΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΟΥΝ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΞΙΟΠΙΣΤΑ, ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ του Γιάννη Κ. Αικατερινάρη  Τον ναό της Αφροδίτης στην σημερινή πλατεία Αντιγονιδών Θεσσαλονίκης, ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον μνημείο  του έκτου π.Χ. αιώνα,   προσπαθούν οι αρμόδιοι της κεντρικής εξουσίας να […]

Τα φαρμακευτικά φυτά της Ελλάδος (Δημ. Ν. Ζαγανιάρης – PDF) Το βιβλίο κατεβαίνει ελεύθερα από εδώ: Τα φαρμακευτικά φυτά της Ελλάδος (Δημ. Ν. Ζαγανιάρης – PDF)

Τονίσαμε πως θεωρούσαν την αρετή ως το μόνο αγαθό και όχι απλώς ως το ύψιστο αγαθό που έλεγε ο Σωκράτης. Ωστόσο, απαρτίζουν τον σύνδεσμο ανάμεσα στον Σωκράτη και τους Στωικούς. Παρά τις ακρότητες του, ο Κυνισμός πρέπει να θεωρηθεί σαν η πιο πολύτιμη πνευματική ανάπτυξη στο σύνολο της ηθικής θεώρησης, γιατί έδωσε έμφαση σε δυο μεγάλες και αναγκαίες αλήθειες: πρώτον, στην απόλυτη υπευθυνότητα του ατόμου ως ηθική μονάδα και δεύτερον, στην κυριαρχία της θέλησης. Το κριτικό τους κήρυγμα, η σκανδαλώδης συμπεριφορά και ο προκλητικός διάλογος συνιστούσαν αυτό που ο μέγιστος των Κυνικών Διογένης θεωρούσε το ομορφότερο πράγμα στον κόσμο: την παρρησία (ελευθερία λόγου)!

Ο Ουΐλιαμ Μάρτιν Λικ στο Άγιο Όρος (1806) Δείτε ακόμη:  Μάρτιν Γουϊλιαμ Λικ (William Martin Leake): Ταξείδια στη βόρεια Ελλάδα – Βέροια (1806) Μετάφραση από την Αγγλική γλώσσα: Σοφία Αργυρόπαις Γράφει ο Ερανιστής Ο Άγγλος στρατιωτικός Μάρτιν Γουϊλιαμ Ληκ (William […]

Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα; Γράφει ο Τάσος Χατζηαναστασίου* Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι […]

Η μεταφυσική υπόθεση στη φυσική θεωρία – Αριστοτέλης Γράφει ο Γιώργος Μπαντές                      Εισαγωγή Όταν στην Αρχαιότητα βρέθηκε ένα ατιτλοφόρητο γραπτό του Αριστοτέλη ακολουθώντας την εργασία του ‘Τα φυσικά’ , οι εκδότες του πρώτου αιώνα του έδωσαν τον τίτλο ‘Μετά […]

Σόλων, ο πρώτος μεταρρυθμιστής της ευρωπαϊκής ιστορίας Γράφει ο Μανόλης Πλούσος Γύρω στα 600 π.Χ. η πλειοψηφία του πληθυσμού της Αθήνας βρισκόταν σε άθλια κατάσταση. Όπως μας πληροφορεί ο Πλούταρχος  στον βίο του Σόλωνα «την περίοδο αυτή η ανισότητα ανάμεσα […]

Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής ΛΥΚΕΙΟΥ – Μιχ. Οικονόμου (PDF).Το βιβλίο κατεβαίνει από εδώ.

Ως κύριος της Σπάρτης πλέον, ο Λεωνίδας δεν τολμά να κρατήσει την εξουσία, φανερά, αλλά την παραδίδει στις 100 πλούσιες οικογένειες. Σκοπός του ήταν να ανατρέψει το καθεστώς. Τοποθετεί δικούς του εφόρους, εχθρούς του Άγη. Τρία ονόματα από αυτούς μας αναφέρει ο Πλούταρχος: Δημοχάρης, Αρκεσίλαος και Αμφάρης. Ο τελευταίος είχε οικονομικές σχέσεις με τη μάνα και την γιαγιά του Άγη. Είχε δανειστεί χρήματα απ’ αυτές. Όπως και να είχε, ήταν γνώριμος με τον Άγη. Προσπάθησε να τον πείσει να βγει από τον ιερό χώρο και πως ο Λεωνίδας θα τον συγχωρούσε. Ο Άγης όμως αρνήθηκε, διότι δεν τους εμπιστευόταν. Πάντως, κάποια στιγμή τον έπεισαν να τον πάρουν από το ναό και να τον πάνε στα λουτρά και αργότερα τον επανέφεραν. Έτσι, κέρδισαν την εμπιστοσύνη του νεαρού βασιλιά.