Το να ξεπεραστεί ο σαρκικός έρωτας δεν αποτελεί διόρθωση της συμπεριφοράς, αλλά εξέλιξη προς το ανώτερο. Αυτό δε σημαίνει πως αν κάποιος δεν καταφέρει να φτάσει στο απόλυτο, τα προηγούμενα στάδια ήταν χάσιμο χρόνου.

Με βάση το ποιοτικό κριτήριο που διαχωρίζει τα ορθά από τα στρεβλά πολιτεύματα (τα ορθά αποσκοπούν στην κοινή ωφέλεια, ενώ τα στρεβλά στην ωφέλεια της κοινωνικής τάξης που υπηρετούν), ο Αριστοτέλης κατατάσσει τη βασιλεία στα ορθά, εφόσον βέβαια ο ένας που ασκεί την εξουσία – ο βασιλιάς – μάχεται για την ευημερία όλων. Αν δεν έχει τέτοιες προθέσεις τότε δεν είναι βασιλιάς αλλά τύραννος κι αυτή είναι και η στρέβλωση της βασιλείας, που καταντά τυραννία, επειδή βέβαια δεν εκπληρώνει το ποιοτικό κριτήριο.

Το τι σημαίνει να καταστεί κανείς πρόσφυγας και να αντιμετωπίζεται ως «ξένος» στον τόπο προσφυγιάς, στον τόπο που εξ ανάγκης οδηγήθηκε ή μετανάστευσε για να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του, το αντιλαμβάνονται ιδιαίτερα εκείνοι που έχουν ρίζες και σχέση με όσους βίωσαν την κάθε είδους προσφυγιά.

Ο λυγμός του σκύλου  Το φαρδύ χειμωνιάτικο μπουφάν, μαύρο και καταβρόμικο, κρεμασμένο πάνω στο ξεβαμμένο τοίχο του απέναντι διαμερίσματος. Ακριβώς από κάτω δύο ζευγάρια λασπωμένες μπότες και δίπλα παραπεταμένος ένας μεγάλος αθλητικός σάκος. Από τη μισάνοιχτη πόρτα ακούγεται ο σπαρακτικός […]

Η Θεσσαλονίκη μέσα από το φακό των Γερμανών εισβολέων (1941-42) – βίντεο

Βλέπω το τεράστιο κενό που με χωρίζει από την επιφάνεια της θάλασσας και οπισθοχωρώ. Φοβάμαι την πτώση. Καθώς οπισθοχωρώ προσέχω το χρώμα του δαπέδου της πλατφόρμας. Είναι μπεζ, ενώ έχω την εντύπωση πως είναι στρωμένη με μεγάλα τετράγωνα πλακάκια.

Το ’21 ήταν μια Εθνικο-Κοινωνική επανάσταση, πρώτη και η τελευταία της Ιστορίας. Χτύπησε τον Κιουταχή και τον Δράμαλη, όσο και τον ντόπιο τσορμπατζή και τον δυνάστη. Αποθέωσε τον Κανάρη, ενώ κατέλαβε την Καγκελλαρία της Ύδρας εξ εφόδου. Κήδεψε τον Μάρκο Μπότσαρη και τον Μπάυρον, ενώ στα Βέρβαινα θάσφαζε τον Παλαιών Πατρών και τους προκρίτους.

Συνηθισμένη η σύγχυση. Πολλοί ακόμη πιστεύουν ότι, εξαιτίας της μετατροπής του κράτους επί δεκαετίες σε λεία των κομμάτων Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ολίγον ΚΚΕ, κυβέρνηση και κράτος αποτελούν ένα και το αυτό. Η μεγάλη πλειονότητα των δημοσιογράφων δεν είναι σε θέση να διαχωρίσουν κράτος και κυβέρνηση, ούτε καν ως ιδεατό ενδεχόμενο, και για να τα περιγράψουν καταφεύγουν σε εκείνη την ανόητη ονοματολογική αστοχία: πολιτεία. Αγνοούν προφανώς ότι στην πολιτεία περιλαμβάνονται και οι πολίτες.

Αποδίδει λοιπόν στον Έρωτα τα πιο πάνω χαρακτηριστικά (κάλλη και αρετές), από τη μία παρά την αυθεντία της μυθικής αφήγησης του Ησίοδου, και από την άλλη χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα μυθολογία…Χρησιμοποιεί τον μύθο και τον αναιρεί ταυτόχρονα.

«Ωστόσο ας κάνουμε την υπόθεση ότι σε κάποια πόλη υπάρχει ένας πολίτης τόσο υπερβολικά ανώτερος στην αρετή, ή περισσότεροι, λιγότεροι όμως στον αριθμό απ’ όσους χρειάζονται για να καταλάβουν τις θεσπισμένες από το πολίτευμα θέσεις αρχόντων, ώστε να μην είναι συγκρίσιμες η αρετή και η πολιτική ικανότητα όλων των υπόλοιπων ανθρώπων με την αρετή και την πολιτική ικανότητα αυτών, αν είναι περισσότεροι, ή εκείνου μόνον, αν είναι ένας»