«Φταίει το ζαβό το ριζικό μας.»

Μανουήλ Κομνηνός

Η δυσαρέσκεια του Σελευκίδου

«Αν δεν αδειάσεις, δε γιομίζεις.»

«Τ’ αγώγι ξυπνάει τον αγωγιάτη.»

«Όποια των φύλλων η γενιά τέτοια και των ανθρώπων».

«Συγγνώμη, κύριε! Ποιος απ’ όλους είστε;» Η συναρπαστική διαδρομή της… κυριότερης προσφώνησης Γράφει ο Βασίλης Μαλισιόβας* «Δηλαδή, κατάλαβες; Έχουμε κάνει πέντε παιδιά μαζί και τώρα ο… κύριος κάνει ότι δεν με ξέρει!» «Σιγά, κυρά μου! Στραβωμάρα έχεις;» «Κυρ-Κώστα, να περάσω […]

Γεώργιος Βιζυηνός Γράφει ο Κότσης Παναγιώτης Α. Βιογραφικά στοιχεία      Ο ποιητής, λόγιος και πεζογράφος Γεώργιος Βιζυηνός γεννήθηκε στην Βιζύη της Θράκης το 1849. Το αληθινό του όνομα ήταν Γεώργιος Μιχαηλίδης. Αρχικά, έμαθε τα πρώτα γράμματα στην γενέθλια γη του, […]

Ἡ πελατεία ἤτανε συνέχεια μὲ τὸ καφενεῖο. Ὅλοι-ὅλοι ἤτανε πέντ᾿ – ἕξι γέροι σκεβρωμένοι, σαράβαλα, μὲ κάτι τρύπιες γοῦνες ποὺ δὲν τὶς ἔπιανε ἀγκίστρι. Δύο-τρεῖς ἤτανε γιαλικάρηδες, δηλαδὴ εἴχανε καμιὰ σάπια βάρκα καὶ βγάζανε θαλασσινὰ γιὰ μεζέδες, ποὺ τὰ λέγανε γιαλικά, γιατὶ βρίσκουνται στὸ γιαλό, δηλαδὴ στὰ ρηχὰ νερά. Οἱ ἄλλοι ἤτανε φρουκαλάδες, δηλαδὴ κάνανε φρουκαλιές. «Ἤτανε καὶ κανένας νεροκουβαλητὴς καὶ κανένας καρβουνιάρης. Νά, αὐτὴ ἤτανε ἡ πελατεία.

Απολείπειν ο Θεός Αντώνιον Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακούσθει αόρατος θίασος να περνά με μουσικές εξαίσιες, με φωνές – την τύχη σου που ενδίδει πιά, τα έργα σου που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου που βγήκαν όλα πλάνες, μη […]