“Λένε ότι δεν είναι δίκαιο να αναγκάζουμε «απλούς πολίτες» να παίρνουν αποφάσεις για δημοσιονομικά μέτρα, και μάλιστα με τόσο λίγο χρόνο στη διάθεσή τους («δουλειά της κυβέρνησης δεν είναι;»). “

“…Το ερώτημα είναι αν θέλουμε να πάρουμε την ευθύνη της μοίρας μας στα δικά μας χέρια, ή να την αφήσουμε στο «αόρατο χέρι» της αγοράς. Που δεν είναι πλέον καθόλου αόρατο…”

Η συγκέντρωση της οικονομικής εξουσίας σε χέρια λίγων δεν είναι βέβαια σημερινό μόνο φαινόμενο. Η τάση προς το μονοπώλιο υπήρχε και παλαιότερα και οι φιλελεύθεροι οικονομολόγοι ένιωθαν πως όφειλαν μία απάντηση στις κατηγορίες των σοσιαλιστών πως ο καπιταλισμός ευνοεί την ύπαρξη μονοπωλίων γιατί λόγου χάρη οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις αρέσκονται στην εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα της Χίου “Απλωταριά” επισημαίνει πως “αν οι “θεσμοί” επιμείνουν στην αδιάλλακτη στάση τους, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει όχι απλώς να καθυστερήσει τις δανειακές πληρωμές, αλλά και να διακόψει κάθε διαπραγμάτευση μέχρις ότου αποσυρθούν οι παράλογες απαιτήσεις της άλλης πλευράς.

Το αναποδογύρισμα αυτό εξηγεί το έλλειμμα τεκμηρίωσης των πρόσφατων εξαγγελιών του ΣΥΡΙΖΑ για την αντιμετώπιση της ανεργίας πάνω σε αξιόπιστα ποσοτικά και προπαντός ποιοτικά μεγέθη. Στην απουσία, με άλλα λόγια, εξειδικευμένης ανάλυσης της εσωτερικής σχέσης του παραγωγικού κεφαλαίου (εργασία/μέσα παραγωγής), με δεδομένη σήμερα τη χαμηλή δυνατότητα κινητοποίησης χρηματικού ή δανειακού κεφαλαίου.

Η Κοινωνική Οικονομία και η Οικονομία της Αλληλεγγύης αποτελούν ίσως την τελευταία γραμμή άμυνας της κοινωνίας απέναντι στις κερδοσκοπικές επιθέσεις των «αγορών» και των κάθε λογίς κερδοσκοπικών κεφαλαίων, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες της παγκοσμιοποίησης.

Με την κατάρρευση των προεκλογικών βεβαιοτήτων και διαβεβαιώσεων, των κυβερνώντων κομμάτων, ότι αρκεί ένας πρώτος σφοδρός γύρος «δυναμικής διαπραγμάτευσης» ώστε να απαλλαγούμε από τα μνημόνια, άρχισαν ξανά να πολλαπλασιάζονται οι φωνές που υποστηρίζουν ότι η λύση της ελληνικής τραγωδίας θα επέλθει μόνο κατόπιν ολικής ρήξης της χώρας μας με την ευρωζώνη και επιστροφής της σε εθνικό νόμισμα.

Η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια των Ελληνικών Φαρμάκων είναι εγγυημένες από το συστηματικό έλεγχό τους σε πιστοποιημένα εργαστήρια ποιοτικού ελέγχου με βάση τα αυστηρότερα πρότυπα διασφάλισης ποιότητας (QA) και τους κανόνες ορθής βιομηχανικής παραγωγής (GMP).

Οι ισορροπίες είναι λεπτές και υπάρχουν οι γνωστές ρήτρες, απαγορεύσεις, αντιφάσεις και φυσικά υπονομεύσεις, φανερές και κρυφές, από τις πολιτικές/οικονομικές ελίτ. Επιπλέον, η γερμανική/νεοφιλελεύθερη κυριαρχία στην Ευρώπη δείχνει -τουλάχιστον προς το παρόν- αδιαμφισβήτητη.

…χάρη στη NASA, σε 20 περίπου χρόνια θα έχουμε πλήθος «καινούργιων» επικούρειων κειμένων.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης