Η κωμωδία του Στανισλάβ Στρατίεβ «Το Ρωμαϊκό Λουτρό», ανεβαίνει στο Θέατρο Από Μηχανής την Παρασκευή 10 Οκτωβρίου,

σε σκηνοθεσία Κώστα Παπακωνσταντίνου.

Kάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 20.00, από 10/10 έως 29/11

Πανύψηλα δέντρα, σπάνια χλωρίδα, φρούτα του δάσους, μανιτάρια, λουλούδια του φθινοπώρου ανθισμένα! Η δασική διαδρομή ανάμεσα στον Πολύγυρο και τον Ταξιιάρχη είναι μοναδική… Κι όμως το δάσος κινδυνεύει τόσο από τις ασύμβατες, ως προς την κλίμακα και τον τρόπο εξόρυξης της επιχειρούμενης γειτονικής μεταλλευτικής δραστηριότητας (σ.σ. από την “Ελληνικός χρυσός” στις Σκουριές), όσο και από τους ασυνείδητους “επισκέπτες” του…

«Εγώ γνώρισα την κατοχή. Για να πάω στο σχολείο περνούσα πάνω από πτώματα πεινασμένων ανθρώπων, τα οποία μάζευε ένα καροτσάκι του δήμου. Λοιπόν, όταν μου λένε ότι υπάρχει κρίση, γελώ».

Για στοιχεία εγκληματικότητας ανά Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Περιφέρειας επιλέξτε στον παρακάτω χάρτη την περιοχή που σας ενδιαφέρει

Ο Σουγκάτα Μίτρα δούλευε σε ένα σχολείο στην Ινδία, όπου προνομιούχα παιδιά δέχονταν μόρφωση από τους καλύτερα εκπαιδευμένους δασκάλους που ήταν διαθέσιμοι. Χρόνο με το χρόνο έβλεπε κάθε νέα γενιά όλο και πιο εξοικειωμένη με τις νέες τεχνολογίες, και τους γονείς τους να του λένε ότι τα δικά τους παιδιά είναι τα πιο έξυπνα και προικισμένα τις Ινδικής κοινωνίας.

Ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ιστορίας, που ταλανίζουν μέχρι και τις μέρες μας τους, πάσης φύσεως, ερευνητές, είναι το ξαφνικό τέλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η περιπέτεια της σορού του. Εικασίες και εκτιμήσεις δίνουν και παίρνουν ανά τους αιώνες, ωστόσο καμιά ξεκάθαρη, οριστική και απολύτως πειστική απάντηση δεν έχουμε στα χέρια μας.

MHTSI SHOW!

Σκίτσα του Γιάννη Καλαϊτζή από την εφημερίδα των συντακτών

Σκόρπιες σκέψεις πάνω στις «καρυάτιδες» Γράφει η Titania Matina «Ο Βιτρούβιος (Ι, Ι,5) ήταν ο πρώτος που αποκάλεσε καρυάτιδες τις γυναικείες μορφές που μερικές φορές χρησιμοποιούνταν ως αρχιτεκτονικά στηρίγματα. Σε αυτές έβλεπε τις γυναίκες των Καρυών, λακωνικής πόλης, που είχαν […]

Σε καμία άλλη περιοχή του κόσμου η διεθνής κοινότητα δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με τόσο περίπλοκες καταστάσεις όσο στον Περσικό Κόλπο. Ελάχιστες περιοχές γνώρισαν την τελευταία τεσσαρακονταετία τέτοιας έκτασης καταρράκωση και καταστροφή. Η γειτνίαση διαφορετικών λαών, τα θρησκευτικά ζητήματα και βεβαίως το πετρέλαιο εξηγούν την κατάσταση αυτή.