Κατηγορία: Λογοτεχνία

Αγρότες θερίζουν χωράφι με σιτάρι. Πίνακας του Pieter Bruegel

«Βρέχει επί δικαίους και αδίκους.»

Ἦτο (ἂς εἶναι μοναχή της!) ἀπ᾽ ἐκείνας ποὺ δὲν ἔχουν στὸν ἥλιο μοῖρα. Ἡ γειτόνισσα τὸ Ζερμπινιὼ ᾤκτειρε τὰς στερήσεις τῆς γραίας καὶ τῶν δύο ὀρφανῶν, ἀλλὰ μήπως ἦτο καὶ αὐτὴ πλουσία, διὰ νὰ ἔλθῃ αὐτοῖς ἀρωγὸς καὶ παρήγορος;

Διαβάστε περισσότερα ›
Νικόλαος Γύζης (1842 - 1901). Αποκριά στην Αθήνα, περίπου στα 1892. Κληροδότημα Αντωνίου Μπενάκη. Εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη. Nikolaos Gyzis (1842 - 1901). Carnival in Athens, ca 1892. Antonios Benakis Bequest. On view, National Gallery.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Ἀποκριάτικη νυχτιά (1892)

Τὴν τελευταίαν ἑσπέραν τῆς Τυρινῆς τοῦ ἔτους 188… ἐχόρευσαν τόσον εἰς τοῦ κὺρ Ζαχαρία, ὥστε ἦτο φόβος μὴ πέσῃ τὸ σαθρὸν σκωληκόβρωτον πάτωμα τῆς παμπαλαίου οἰκίας ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῆς κυρα-Κατίγκως τῆς Χρίσταινας, τῆς γραίας Βαγγελῆς τῆς Λεμονοῦς καὶ τῆς Σταματούλας τῆς Γεμενίτσας, τὸ μόνον μέσον δι᾽ οὗ αἱ τρεῖς αὗται θὰ ἔπαυον διὰ πάντοτε τοὺς καθημερινοὺς καυγάδες των.

Διαβάστε περισσότερα ›
Νέα κυκλοφορία: Λησμονημένες Ιστορίες νο2

Νέα κυκλοφορία: Λησμονημένες Ιστορίες νο2

Οι ιστορίες που περιλαμβάνονται εδώ αποτελούν μια επιλογή από το σύνολο εκείνων που δημοσιεύθηκαν σε μηνιαία βάση από το 2015 μέχρι σήμερα. Μπορούν να διαβαστούν ως σύντομα ιστορικά διηγήματα, τα οποία επανέρχονται ξανά και ξανά σε ορισμένες κεντρικές θεματικές που αποτελούν τα κατ’ εξοχήν πεδία της ενασχόλησης του συγγραφέα τους με την ιστορία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Παπαδιαμάντης με τον Βλαχογιάννη στη Δεξαμενή, το 1908.

Ο «ευέξαπτος ψάλτης»: Μια ιστορία για τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη

Επειδή έψαλλαν με σύνεση και ευλάβεια δεν επέτρεπαν να ψάλλουν ψάλτες που έρχονταν στις αγρυπνίες, εάν εκείνοι δεν έψαλλαν συνετά αλλά μεταχειρίζονταν όχι τις φυσικές τους φωνές, αλλά θυμελικές, προσποιητές και άτακτες φωνές. Ο Παπαδιαμάντης, ο οποίος ήταν και ευέξαπτος, τους έδιωχνε.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ανεπίδοτη επιστολή στην Κοραλία Θεοτοκά για μια αυτοκτονία που δεν έγινε: η άρνηση του θανάτου και η κατάφαση της ζωής   

Ανεπίδοτη επιστολή στην Κοραλία Θεοτοκά για μια αυτοκτονία που δεν έγινε: η άρνηση του θανάτου και η κατάφαση της ζωής  

Τα ποιήματά σου ήταν και αυτά κάτω από την σκέπη του Ικάρου. Στο τέλος μετά το παράτολμο πέταγμά τους βρήκαν με τη φροντίδα της αδελφής, που έμεινε πίσω, και των αγαπημένων σου συγκεντρωμένα κάτω από την σκέπη μιας παντοτινής Εστίας. Εξαντλημένα σήμερα, αλλά όχι χαμένα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ένα σακί μαλλιά

Ένα σακί μαλλιά

Σ’ ένα νησί, όπου έρχεται να υπηρετήσει ένας νέος δάσκαλος, ο Βασίλης, εκτυλίσσονται ενδιαφέροντα γεγονότα. Οι κάτοικοι, χωρισμένοι σε δυο αντίπαλες παρατάξεις, δεν καταφέρνουν να φτιάξουν το λιμάνι.

Διαβάστε περισσότερα ›
Νικηφόρος Λύτρας. «Η προσμονή».

Οδυσσέας Ελύτης: Η Μαρίνα των βράχων

Έχεις μια γεύση τρικυμίας στα χείλη –Μα πού γύριζες
Ολημερίς τη σκληρή ρέμβη της πέτρας και της θάλασσας
Αετοφόρος άνεμος γύμνωσε τους λόφους
Γύμνωσε την επιθυμία σου ως το κόκαλο

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Κωσταντίνος (Κώστας) Χατζόπουλος (11 Μαΐου 1868 - Ιούλιος 1920)[

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος: Απλοί τρόποι. Ποιήματα.

Κωνσταντίνος Χατζόπουλος: Απλοί τρόποι. Ποιήματα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Βιβλία: Ο Νερένιος Δράκος

Βιβλία: Ο Νερένιος Δράκος

Στον φανταστικό κόσμο του παραμυθιού Ο Νερένιος Δράκος τα πλάσματα-ήρωες είναι ζωντανά. Ζουν σε μια προπολιτισμική ζωώδη κοινωνία με πρωταγωνιστή το σκοτεινό Δράκο που ζει στα ερέβη της λίμνης. Χάρη στα τσαλιμιάρικα ενοχλητικά ερεθίσματα του μικρού ήρωα Γουλιμή, μεταλλάσσει το χαρακτήρα του. 

Διαβάστε περισσότερα ›
«Δρέψατε πάλιν, ερασταί ευδαίμονες, ναρκίσσους…»

«Δρέψατε πάλιν, ερασταί ευδαίμονες, ναρκίσσους…»

Ο Αχιλλέας Παράσχος (πραγματικό όνομα Νασάκης ή Νασίκογλου· Ναύπλιο 1838 – Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1895) ήταν Έλληνας ρομαντικός ποιητής του 19ου αιώνα, εκπρόσωπος της πρώτης Αθηναϊκής σχολής. Το επόμενο ποίημα είναι από τη συλλογή Eρώτων Λείψανα, Eρμής 1997.

Διαβάστε περισσότερα ›