Το ποιός είναι θαμένος, δεν μπορούμε να το πούμε πριν ολοκληρωθεί η ανασκαφή και πολύ πιθανόν πριν να ολοκληρωθεί και η μελέτη του μνημείου η οποία μπορεί να κρατήσει κάποια χρόνια. Ομως τις προσδοκίες όλων μας το μνημείο τις έχει ήδη ικανοποιήσει, εξαιτίας της μοναδικότητας του. Ειναι εξαιρετικά σημαντικό ως αναπτυξιακός πόρος για τον τόπο.

Ε λοιπόν, θα πρέπει όλοι μας να αισθανόμαστε πολύ τυχεροί που η εφεύρεση του Παγκόσμιου Ιστού «έπεσε στα χέρια» του Τιμ Μπέρνερς-Λι, ο οποίος επέλεξε να αγνοήσει την ιδέα ότι ένας κυβερνητικός ή εμπορικός έλεγχος του ίντερνετ ήταν αναπόφευκτος, και έκανε τα πάντα για να διατίθεται το προϊόν της ευφυΐας του δωρεάν σε όλους, χωρίς ποτέ ο ίδιος να διεκδικήσει προσωπικά κέρδη από αυτό.

H ομιλία του Γιάννη Χαμηλάκη στο επιστημονικό συμπόσιο για τον φυλετισμό στην Ελλάδα, που οργάνωσαν το περιοδικό “Τα Ιστορικά” και το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, στο Μουσείο Μπενάκη, 17 και 18.1.2014

57 χρόνια από τον θάνατο του Νίκου Καζαντζάκη Πενήντα επτά χρόνια συμπληρώνονται σήμερα Κυριακή από την ημέρα που ο μεγάλος Κρητικός συγγραφέα Νίκος Καζαντζάκης έφυγε από τη ζωή (26 Οκτωβρίου 1957). Αποσπάσματα από την Ασκητική: Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΠΡΩΤΟ ΧΡΕΟΣ Ήσυχα, […]

Σκίτσα του Γιάννη Καλαϊτζή από την Εφημερίδα των συντακτών

Ύστερα από τρεις δεκαετίες καιροσκοπικής ανοχής από τη μεριά των «θεσμών» (πολιτικό σύστημα, αστυνομία, δικαιοσύνη, κ.α.) απέναντι στο εγκληματογενές μόρφωμα που σήμερα εξαρθρώνεται, και κατόπιν σαφών οδηγιών από την Ευρωπαϊκή Ένωση (βλ. παρακάτω), οι πολιτικοί διαχειριστές προχωρούν στην εξουδετέρωση μιας παραφυάδας του οργανωμένου εγκλήματος που είχε μεταμφιεστεί σε «κόμμα».

Υπάρχει κρυφός σύνδεσμος μεταξύ βραδύτητας και μνήμης, μεταξύ ταχύτητας και λήθης. Ας πάρουμε μια όσο το δυνατόν πιο κοινότοπη κατάσταση: κάποιος περπατάει στο δρόμο. Ξαφνικά θέλει να θυμηθεί κάτι, αλλά του διαφεύγει η ανάμνηση. Εκείνη τη στιγμή, μηχανικά, επιβραδύνει το βήμα του.

Ο Καλιγούλας ήταν ο τρίτος στη σειρά αυτοκράτορας της Ρώμης, μετά τον Οκταβιανό Αύγουστο (29π.Χ. – 14μ.Χ.), που έδωσε το όνομα Αύγουστος, όπως και ο Καίσαρ, στον αυτοκρατορικό τίτλο, και μετά τον Τιβέριο (14μ.Χ – 37μ.Χ). Ενώ λοιπόν ο πρώτος αυτοκράτορας ήταν ένας ευφυής, οργανωτικός και λαμπρός ηγέτης, ο δεύτερος είχε βελτιώσει τα οικονομικά και την διοίκηση του κράτους, ο Καλιγούλας φάνηκε πως ήταν ένα κακόγουστο αστείο της παγκόσμιας ιστορίας.

Για την κυρία Αρβελέρ, πάντως, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το μνημείο στον Τύμβο Καστά είναι αφιερωμένο σε πρόσωπο -ή πρόσωπα- τα οποία σχετίζονταν άμεσα με την Αμφίπολη. Και αυτά θα μπορούσαν να είναι, είτε οι τρεις ναύαρχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου (Νέαρχος, Πολυπέρχων, Λαομέδων) ή ο Κάσσανδρος, ο οποίος και ανέδειξε την πρώην αθηναϊκή αποικία σε σπουδαίο κέντρο της Μακεδονίας.

Το σπουδαιότερο όμως κέντρο της εμπορικής δράσης και κατ’ ακολουθίαν και της υπόλοιπης εκπαιδευτικής, μορφωτικής δραστηριότητας των Ελλήνων στις ξένες χώρες απέβη η Βιέννη, η οποία κατά τους τελευταίους αιώνες παρουσιάζει ζωηρή κίνηση κι ευγενή άμιλλα των μελών της Ελληνικής Κοινότητας, φιλογενή μέριμνα και εθνική προαγωγή.