Τον 6ο και τον 5οπ.Χ αι. η μάχη ανάμεσα στους Φοίνικες της Καρχηδόνας και στους Έλληνες της Δύσης τελείωνε με οριακά νικητές τους δεύτερους. Από τα στενά της Μεσσήνης στη Σικελία ως τη Μ. Ασία και την Αίγυπτο, οι Έλληνες εξαπλώνονται. Ειδικά στη Ν. Ιταλία και τη Σικελία, ιδρύουν μια πραγματική αυτοκρατορία: Κατάνη, Συρακούσες, Ηράκλεια, Κρότωνας, Μεσσήνη, Σύβαρη, Ρήγιο και άλλες πολλές πόλεις. Όμως, έχουν ένα μειονέκτημα: υπάρχει μόνιμη διχόνοια μεταξύ τους, κάτι που θα το εκμεταλλευτούν, όταν έρθει η ώρα, οι Ρωμαίοι.

Οι εκδόσεις Φυλάτος σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος του Χρήστου Μπαρμπαγιαννίδη ΚΤΗΝΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ στο καφέ Ζώγια – Βιβλίο Τσάι Και Συμπάθεια, Αλεξανδρου Σβωλου 54, 54621 Θεσσαλονίκη.

Τρεις είναι οι χαρακτηριστικοί σταθμοί του διαφωτισμού, το ιωνικό ξύπνημα στην πρώτη πριν από το Χριστό χιλιετηρίδα, που κορυφώνεται στην ακμή της Αθήνας προς το τέλος του 5ου αιώνα, η Αναγέννηση ύστερα από τη νάρκη του μεσαίωνα που με βήματα κάποτε αργινά, κάποτε πιο γοργά τραβάει στη μεγάλη ζύ­μωση του 18ου αιώνα, τέλος το βαθύ όργωμα που γίνεται στις μέρες μας από αφορμή τους μεγάλους ιμπεριαλιστικούς πολέμους του 20ού αιώνα.

Ο Ακάνθιος ρήτορας Κλειγένης Από τις ιστορικές προσωπικότητες της Χαλκιδικής «τοῖς πατρίοις νόμοις χρῆσθαι καὶ αὐτοπολῖται εἶναι·» Γράφει ο Χρήστος Καραστέργιος -θέλουμε να μείνουμε πιστοί στο πατροπαράδοτο πολίτευμα και ανεξάρτητοι·- Το μήνυμα αυτό της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης μετέφερε το […]

22η Πανελλαδική Γιορτή – 25-26-27 Σεπτέμβρη 2015 στα Τρίκαλα

Οι χλιαρές αντιδράσεις στην πολυετή επίθεση των ξένων και εγχώριων ελίτ στους δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους των Ελλήνων πολιτών μπορούν σε κάποιο βαθμό να αποδοθούν και στον περιορισμό του ενδιαφέροντος και των συζητήσεων για τα δημόσια ζητήματα, στη συρρίκνωση αυτού που αποκαλούμε δημόσια σφαίρα, που είχε προηγηθεί.

Τώρα θα με ρωτήσετε γιατί γράφω για την Καρχηδόνα: «Εμάς μας ενδιαφέρουν τα της ελληνικής ιστορίας!» Μα ακριβώς για αυτόν τον λόγο γράφω, διότι αν επικρατούσε η Καρχηδόνα, η Ρώμη δε θα είχε εξελιχθεί σ’ αυτό που όλοι γνωρίζουμε (κατακτήτρια του κόσμου), ο ελληνισμός πολιτισμός δεν θα είχε μεταλαμπαδευτεί στη δυτική Ευρώπη μέσω της Ρώμης και ένας Θεός ξέρει πώς θα ήταν το παρόν μας! Βεβαίως, όλα αυτά είναι υποθετικά και στην ιστορία δεν βαδίζεις με γνώμονα το «αν».

Στα Ελληνικά Ανέκδοτα που εξέδωσε το 1867 ο Κωνσταντίνος Σάθας (1842 – 1914) συμπεριλαμβάνεται κι ένα κείμενο με τίτλο «Διήγησις του ρεμπελιού των ποπολάρων»· το χρονογράφημα υπογράφεται από κάποιον ευγενή, τον Άγγελο Σουμάκη και αναφέρεται λεπτομερώς σε μια εξέγερση των «ποπολάρων» στη Ζάκυνθο, η οποία αναστάτωσε το νησί για τέσσερα χρόνια περίπου, από το 1628 μέχρι το 1832.

«To να μη μπορούν να πάρουν για πολύ καιρό στα σο­βαρά τους εχθρούς τους, τα ατυχήματα τους, κι ακόμα και τα ανοσιουργήματα τους, είναι το χαρακτηριστικό σημάδι των ισχυρών φύσεων, που βρίσκονται στην πληρότητα της ανά­πτυξής τους και που έχουν υπεραφθονία από πλαστική, ανανεω­τική και θεραπευτική δύναμη, που φτάνει στο σημείο να φέρνει τη λησμονιά.»

Στην κλεισούρα της Κοζάνης συναντάμε ένα επικίνδυνο μονοπάτι, στην αρχή του οποίου βρίσκεται ένα στρατιωτικό φυλάκιο. Ο δρόμος που ξεκινάει με την κλεισούρα της Κοζάνης έχει μήκος δύο λευγών και αποτελεί τον δρόμο των καραβανιών που διακινούν το εμπόριο μεταξύ της εδώθε του Αξιού Μακεδονίας και της Θεσσαλίας.