Κατηγορία: Ιστορία

Έγκλημα και (η) ατιμωρησία

Έγκλημα και (η) ατιμωρησία

Είναι περιττό να χαρακτηρίσουμε το ελληνικό πολιτικό σύστημα ως αποτυχημένο. Ακόμη και τα φιλομνημονιακά τηλεοπτικά δίκτυα (ουσιαστικά όλα τα δίκτυα με πανελλαδική εμβέλεια) υιοθετούν αυτό το συμπέρασμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Επίκουρος

Επιστολή του Επίκουρου προς τον Μενοικέα

Ο Επίκουρος (341 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, με το όνομα Κήπος του Επίκουρου, η οποία θεωρείται από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής φιλοσοφίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Νίτσε (γερμ. Friedrich Wilhelm Nietzsche) (15 Οκτωβρίου 1844 - 25 Αυγούστου 1900)

Να μάθουμε τη μοναξιά

Ω! Φτωχά πλάσματα στις μεγάλες πολιτείες της παγκόσμιας πολιτικής, εσείς νέοι άνθρωποι τόσο προικισμένοι και βασανισμένοι από τη ματαιοδοξία

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (29 Απριλίου 1863 – 29 Απριλίου 1933)

Ο Καβάφης και η πρόσληψη του αρχαίου θεάτρου

Οι νέοι, αναμφίβολα αριστοκράτες. Απολαμβάνουν την ανάγνωση ερωτικών επιγραμμάτων, μικρής κλίμακας ποίηση κατά τα γούστα της ύστερης αρχαιότητας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Διονύσης Χαριτόπουλος και ο αχαρτογράφητος κόσμος της ανθρώπινης βλακείας

Ο Διονύσης Χαριτόπουλος και ο αχαρτογράφητος κόσμος της ανθρώπινης βλακείας

Στο λεξικό του Μπαμπινιώτη στο λήμμα βλάκας έχουμε τον ορισμό: «πρόσωπο που ενεργεί και συμπεριφέρεται με ανόητο τρόπο, ο ηλίθιος»,

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας

Ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας

Ο Μεσαίωνας είναι μια εποχή μακράς διάρκειας, πάνω κάτω χιλίων ετών, και ως εκ τούτου καταλαμβάνει ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα της ανθρώπινης ιστορίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Λεξικό της κοινής νεοελληνικής – Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών

Λεξικό της κοινής νεοελληνικής – Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών

Το Λεξικό της κοινής νεοελληνικής είναι ένα σύγχρονο και πλήρες ερμηνευτικό, ορθογραφικό και ετυμολογικό λεξικό της νέας ελληνικής.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, ως αυτοδίδακτος ζωγράφος, αποτελεί τον κυριότερο εκπρόσωπο της Ελληνικής λαϊκής ζωγραφικής του περασμένου αιώνα (20ου)

Το γλωσσικό ζήτημα: μερικές πρώτες επισημάνσεις

ΜΟΣΧΟΝΑΣ, ΕΜΜ. Ι. 1981. «Αγώνας για μια χαμένη υπόθεση». Στο Βηλαράς, Ψαλίδας, Χριστόπουλος κ.ά., Η δημοτικιστική αντίθεση στην κοραϊκή μέση οδό, ζ΄-πβ΄. Αθήνα: Οδυσσέας Γράφει ο Παναγιώτης Παντζαρέλας* Το γλωσσικό ζήτημα: μερικές πρώτες επισημάνσεις Δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλο φαινόμενο στην […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες

Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες

Σαρανταπέντε Γιάννηδες που γίναν παροιμίες Γράφει ο Νίκος Σαραντάκος* Σήμερα είναι τ’ Αγιαννιού, η μέρα που κλείνει το γιορταστικό δωδεκάμερο, γιορταστική για τους Γιάννηδες αλλά ελαφρώς αποτρόπαιη όταν ήμουν μικρός, αφού ήταν η μέρα που ανοίγαν τα σχολεία, αν και σήμερα, […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεατρικές μάσκες

O Διόνυσος και η πρόσληψη του αρχαίου θεάτρου

Κι ακόμα κι όταν κρατάμε τη σκέψη μας καθαρή, απαλλαγμένη από κάθε παραμόρφωση, και το διατυπώνουμε ρητά – όπως είναι το σωστό – ότι το “μεγάλο” δράμα της κλασσικής περιόδου ήταν αυστηρά αθηναϊκή υπόθεση και αποκλειστικό προϊόν της άμεσης δημοκρατίας του 5ου π.Χ. αιώνα, εστιάζοντας, άρα, στο θέατρο του Διονύσου στην καρδιά του αστικού χώρου κάτω από την Ακρόπολη, και πάλι κάτι δεν μας κάθεται καλά.

Διαβάστε περισσότερα ›