Όταν ο Καίσαρας επέστρεψε στη Ρώμη από την Αίγυπτο, η κατάσταση ήταν δύσκολη. Το σιτάρι δεν ερχόταν από την Ισπανία, όπου ο γιος του Πομπήιου είχε συγκεντρώσει άλλο στρατό, ούτε από τη Αφρική, όπου βρίσκονταν ο Κάτωνας και ο Λαβιηνός.

Η ίδρυση του γερμανικού κράτους σήμανε σε μεγάλο βαθμό το τέλος της προθυμίας των ξένων να συμμερίζονται την αυτοκατανόηση των Γερμανών. Γιατί αυτή αποκτούσε πλέον μια επιπρόσθετη διάσταση που, καθώς φάνταζε επικίνδυνη στις άλλες (ευρωπαϊκές) χώρες, δεν άργησε να προκαλέσει την απάντηση τους.

Ο Θουκυδίδης, ο Βρασίδας και η λογική της φιλελεύθερης αποικιοκρατίας Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Λακεδαιμόνιοι μετά την πανωλεθρία στη Σφακτηρία βρέθηκαν σε δύσκολη θέση. Πιεσμένοι από τις αθηναϊκές στρατιωτικές επιχειρήσεις μέσα στην Πελοπόννησο έκριναν αναγκαίο […]

Την περίοδο του εθνικού διχασμού (1916-1922), δεν κατάφερε ούτε η ελληνική εκκλησία να μείνει έξω από τις πολιτικές κόντρες. Με τη δημιουργία ουσιαστικά νέου κράτους στη βόρεια Ελλάδα, στο αποκορύφωμα του διχασμού, το καθεστώς Βενιζέλου απομακρύνει αρκετούς αρχιερείς από τους θρόνους τους.

Το 1802 ο Thomas Bruce, Ζ’ Κόμης του Elgin και Πρέσβης της Μεγάλης Βρετανίας στην Υψηλή Πύλη, έχοντας τεχνιέντως αποσπάσει άδεια σε σχετικό φιρμάνι από τον Σουλτάνο Selim III, ολοκλήρωνε, μετά από 18 μήνες εντατικών εργασιών, μια γιγαντιαία επιχείρηση αφαίρεσης γλυπτών από τα αετώματα του Ναού των Ειδώλων, τμημάτων της ζωφόρου του και πολλών μετοπών.

Ιδεολογίες και Ελληνική Εθνική Στρατηγική Κείμενο: Παναγιώτης Κονδύλης* Αφ’ ότου ήρθε στο προσκήνιο το Κυπριακό ως σήμερα -δη­λαδή επί μισόν αιώνα- όχι λίγες ήττες έπεσώρευσε στην Ελλάδα η, πανθομολογούμενη άλλωστε, ανυπαρξία μιας μακρο­πρόθεσμης εθνικής στρατηγικής, αποδεκτής από τον κύριο κορμό […]

Τα παράπονα για την «προδοσία των διανοουμένων», δηλαδή την ενδοτικότητα τους στους πειρασμούς της εξουσίας και της βίας, είναι στον αιώνα μας τουλάχιστον τόσο παλιά όσο και το ξακουστό βιβλίο του Julien Benda (1927). Όπως έπρεπε να αναμένεται, ακούστηκαν και πάλι με ιδιαίτερη ένταση μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού.

Οι άνθρωποι που έκαναν την αισχρή φωτοσοπιά, πήραν μια φωτογραφία από την είσοδο του ΚΚΔΚ με το ποτραίτο του μπαντέρα, κι έβαλαν ψηφιακά από πάνω ένα του Χίτλερ. Σύγκρινε τώρα τις δύο φωτογραφίες και πες μου αν θεωρείς πιθανό το να έτυχε ακριβώς το ίδιο στήσιμο (ακόμη και ο τύπος που κολλάει τη διπλανή επιγραφή), δύο διαφορετικές μέρες!!!

Γιατί στο απώτερο μέλλον δεν θα πρέπει να υπάρχει μόνο αναφορές στα στυλ της Αρχιτεκτονικής του 19ου ή του 20ου αιώνα, για παράδειγμα, αλλά και στην αυθεντική δημιουργία των αρχών του αιώνα μας και του σήμερα! Γιατί στην κάθε εποχή θα πρέπει να υπάρχουν αποτυπώματα της αντίστοιχης σύγχρονης δημιουργίας, είτε πρόκειται για Αρχιτεκτονική, είτε για οποιαδήποτε άλλη μορφή Τέχνης!

Το μυθιστόρημα του Παπαδιαμάντη «Οι έμποροι των Εθνών» κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, σε συνέχειες, στην εφημερίδα «Μη Χάνεσαι» από το Νοέμβριο του 1882 ως το Φεβρουάριο του 1883. Έκτοτε εκδίδεται κι επανεκδίδεται και η πρόβλεψη ότι θα εξακολουθήσει να κεντρίζει το εκδοτικό ενδιαφέρον εσαεί δεν είναι καθόλου παρακινδυνευμένη.