Ακούστε πώς ενδεχομένως μιλούσαν οι μακρινοί μας πολιτιστικοί πρόγονοι

Ο Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων γεννήθηκε στη Σπάρτη, περίπου στα μέσα του 14ου αιώνα, κι έζησε τα πρώτα νεανικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη· πιθανότατα πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Γεμιστός, άνθρωπος ευσεβής και «πρωτονοτάριος της Μεγάλης Εκκλησίας», γύρω στα τέλη του 14ου αιώνα.

«Πέντε Ρωμιοί, δέκα γνώμες.»

Συνέντευξη του Χρήστου Βακαλόπουλου

Η επέτειος των 60 χρόνων από την υπογραφή της ίδρυσης της ΕΟΚ/ΕΕ εορτάστηκε την 25η Μαρτίου 2017 με λαμπρές εκδηλώσεις από τα 27 κράτη-μέλη εις την ειδική Σύνοδο Κορυφής εις την Ρώμη με την υπογραφή της Διακήρυξης των Αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ανούσιες διαβουλεύσεις, ανεφάρμοστες υποσχέσεις και νέες διαβεβαιώσεις, οι οποίες δεν σηματοδοτούν παρά ένα ομιχλώδες σταθμό για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

“Δεν έκανα τίποτα για να καλλιεργήσω αυτό που λέγεται «καλή φήμη». Είναι κι αυτή μια παγίδα που σε δεσμεύει να μην πολεμάς.”

Πολιτιστικό κίνημα είναι ένα λαϊκό κίνημα σε ανάπτυξη. Ο πολιτιστικός φορέας είναι κατ’ εξοχήν έκφραση της λαϊκής θέλησης για πρωτοβουλίες στον πολιτιστικό τομέα. Είναι ζωντανό δημοκρατικό κύτταρο της ζωής, του τόπου, και η δράση του είναι η δράση του λαού που απαιτεί, διεκδικεί αλλά και δημιουργεί.

Για πολλά χρόνια υπήρχε η αμφιβολία αν αυτοκτόνησε ή πέθανε λόγω προβλήματος που είχε στην καρδιά, σήμερα όμως δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία.

Η πολιτική και ο πόλεμος μπορούν λοιπόν να υπαχθούν από κοινού στην ευρύτερη έννοια «σύγκρουση», και τούτο εξηγεί την ουσιώδη τους συγγένεια, η οποία με τη σειρά της κάνει κατανοητή τη θέση ότι η πολιτική είναι «ο κόλπος, μέσα στον οποίο αναπτύσσεται ο πόλεμος»

Τι πρέπει να γίνει λοιπόν; Θα έπρεπε κάποιοι/ες να εκλέξουν άλλους ανθρώπους, όπως πρότεινε κάποτε ο Μπρεχτ; Σίγουρα, όχι.