Ένα πρωί, καθώς περπατούσα έξω από μια πολυκατοικία, είδα κάτι περίεργο… Μια σκούρα μάζα, σαν ένα κουβαράκι… που κινούνταν! Ήταν ένα περιστεράκι, εμφανώς αδύναμο να πετάξει. Σταμάτησα και κοίταξα γύρω.

Και τι κάνει το κράτος;

Θεία Ανδριάνα, η ανδρεία σου θα μας εμπνέει….

«Αμπέλι όσο μπορείς και σπίτι όσο χωρείς.»

Ένας αληθινός ποιητής

Κωνσταντίνος Τσάτσος: Φιλοσοφία, Αισθητική & Νέος Ελληνισμός, του Σπύρου Κουτρούλη

Ημερίδα: Το μέλλον των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών στην Ελλάδα (βίντεο)

Στα άλλα ερωτικά στήνεται ένα παιχνίδι για την καύλα και τον έρωτα, για το αίνιγμα της αγάπης και τι κάνουν οι άνθρωποι όταν ζεσταίνονται. Καθώς σβήνουν τα φώτα και τα σώματα αγκαλιάζονται μες στο σκοτάδι, ακούς σιγά σιγά τους ψιθύρους να γίνονται κραυγές και τα χάδια πόνος. Σωρός οι ερωτήσεις ξαπλώνουν στο κρεβάτι. Πώς μπορείς να είσαι μόνος σου και να σου λείπει ο εαυτός σου; Πώς μπορείς να είσαι με τον άλλο και να σου λείπει ο άλλος; Καμιά απάντηση δεν αρκεί για να γεφυρώσει το χάσμα. Στην έρημο όπου παίζεται το παιχνίδι του έρωτα, βαδίζουμε μόνοι μας, με μόνη παρηγοριά τη σιγουριά δυο ξένων πως κάποτε θα συναντηθούν.

Έμποροι νεότητας

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ: Βασίλη Μαλισιόβα, «Μεταφορικά μιλώντας – Οι μεταμορφώσεις σημασιών στη γλώσσα μας»