Συντάκτης: Ερανιστής

Η πόλη της Ρόδου την εποχή των Ιπποτών.

Οι αυτοκράτορες Ανδρόνικος Β’ (1282-1328) και Ανδρόνικος Γ’ (1328-1342).

Οι αυτοκράτορες Ανδρόνικος Β’ (1282-1328) και Ανδρόνικος Γ’ (1328-1342). Κείμενο: Παύλος Καρολίδης Τον Μιχαήλ Η’ διεδέξατο ο υιός αυτού Ανδρόνικος Β’, ανήρ λόγιος, φιλόσοφος και θεολόγος, αλλ’ ήκιστα ικανός προς την κυβέρνησιν του κράτους εν μέσω των περιστοιχιζόντων αυτό μεγάλων κινδύνων. […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η ιστορία του ολοκληρωτισμού, ανεξαρτήτως χρώματος, είναι η ιστορία της αλληλοδιαδοχής των πυρών της Ιερής Εξέτασης, των Άουσβιτς και των Γκουλάγκ που στήνονται από επιτήδειες και ανενδοίαστες μαφίες στο όνομα της υπεράσπισης της μόνης «αληθινής πίστης»

Μπολσεβικισμός: Έγκλημα και Τιμωρία

Είναι άξιοι καταφρόνιας οι κάθε είδους “αριστεροί” κομματικοί «διανοούμενοι» που δικαιολογούσαν όλα τα εγκλήματα του κομμουνιστικού Μηχανισμού ως «φυσιολογικές αμυντικές αντιδράσεις ενός υγιούς οργανισμού», ζώντας ένα διαρκές ψυχωσικό παραλήρημα με κοινωνιοβιολογικό περιεχόμενο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η περιβόητη εταίρα Φρύνη μπροστά στο δικαστήριο. Ο ρήτορας που την υπερασπίζεται αποκαλύπτει τα κάλλη της μπροστά τους δικαστές.

Αριστοτέλης: Η ρητορική τέχνη

Τρία είδη ρητορικής υπάρχουν· γιατί τόσων ειδών είναι και οι ακροατές των λόγων. Τρία είναι τα συστατικά στοιχεία ενός λόγου: ο ομιλητής, [1358b] το θέμα για το οποίο μιλάει και, τέλος, αυτός στον οποίο απευθύνεται· αυτός, δηλαδή ο ακροατής, είναι και ο τελικός στόχος του λόγου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η επέκταση της αυτοκρατορίας του Τζένγκις Χαν, από την Κορέα έως την Κασπία θάλασσα

Η γένεσις του οθωμανικού κράτους. Τα σελτζουκικά κράτη. Χοβαρέσμιοι και Μογγόλοι. Ο Τζένγκις Χαν.

Οι Μογγόλοι κατέλυσαν το κράτος της Χαλιφείας των Αββασιδών το έχον κέντρον το Βαγδάτιον, οι αυτοί δε κατέλυσαν και τα πλείστα των μωαμεθανικών κρατών της Ασίας· εφάνη δε επί μίαν στιγμήν κατά τον 13 μ. Χ. αιώνα ότι διά των ειδωλολατρών Μογγόλων έμελλε να καταπέση διά παντός το κράτος του Ισλάμ.

Διαβάστε περισσότερα ›
Κ. Λάβδας: Αποτροπή ουσίας στην Τουρκική Στρατηγική

Κ. Λάβδας: Αποτροπή ουσίας στην Τουρκική Στρατηγική

Η Ελλάδα για να λειτουργήσει ως δύναμη αποτροπής, έχει ανάγκη τον προσδιορισμό της ως αξιόπιστου συμμάχου σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. αλλά και ουσιαστικού αξιόπιστου εξοπλισμού σε βάθος 5ετίας, λέει ο καθηγητής Ευρωπαϊκής Πολιτικής στο Πάντειο, Κωνσταντίνος Λάβδας, μιλώντας στον 98.4.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τεστ: Αρχαιομάθεια

Τεστ: Αρχαιομάθεια IX

Οι σωστοί ορισμοί των λέξεων δίνονται με βάση το: LIDDELL & SCOTT, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος 2007)

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι αυτοκράτορες της Μακεδονικής Δυναστείας του Βυζαντίου

Οι αυτοκράτορες της Μακεδονικής Δυναστείας του Βυζαντίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ 16η Διδακτική περίοδος, μάθημα 28ο Τετάρτη 23 Μαΐου 2018, ώρα 7μ.μ. Μαξίμειο Σερρών  Θέμα: Οι αυτοκράτορες της Μακεδονικής Δυναστείας του Βυζαντίου  Εισηγητής: Γιώργος Ευ. Κωστούρος, φιλόλογος   Με μία καίρια φάση της πορείας του Ελληνισμού […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Θεόφιλος Καΐρης (19 Οκτωβρίου 1784 - 13 Ιανουαρίου 1853) ήταν κορυφαίος νεοέλληνας διαφωτιστής, φιλόσοφος, διδάσκαλος του Γένους και πολιτικός.

Τα Καΐρεια

Ο Καΐρης συνέτρωγε μαζί με τους μαθητές του, ενώ επιθυμούσε να τον αποκαλούν «αδελφό» και όχι «πάτερ». Πολλές από τις παιδαγωγικές μεθόδους του τις είχε εμπνευστεί από τον Ελβετό Johann Heinrich Pestalozzi, τον επονομαζόμενο και «δάσκαλο των φτωχών».

Διαβάστε περισσότερα ›
Ελληνες πρόσφυγες στο Χαλέπι της Συρίας το 1923. Πολλοί από όσους επιβίωσαν των μαζικών βίαιων μετακινήσεων του πληθυσμού του Πόντου κατέληξαν στην υπό γαλλικό έλεγχο Συρία (Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου).

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου

Η πολιτική της εθνικής εκκαθάρισης συνεχίζεται έως το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και τη συνθηκολόγηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα εισέρχεται στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων μετά την άνοδο του βενιζελικού χώρου στην εξουσία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σάντρο Μποττιτσέλλι. Αλληγορία της Άνοιξης (λεπτομέρεια).

Πλωτίνος (203-270): Η θέαση του κάλλους

Γιατί αυτό που βλέπει είναι συγγενικό με αυτό που βλέπεται, και πρέπει να στραφεί στη θέασή του αφού πρώτα έχει γίνει όμοιο μ᾽ εκείνο. Αφού ποτέ κανένα μάτι δεν θα μπορούσε να δει τον ήλιο αν δεν ήταν ηλιόμορφο, ούτε η ψυχή μπορεί να δει το Ωραίο, αν δεν έχει πρώτα γίνει ωραία η ίδια.

Διαβάστε περισσότερα ›