Το Μαρτυρολόγιο (Ημερολόγια 1970-1986) του μεγάλου Ρώσου, Σοβιετικού κάποτε, σκηνοθέτη Αντρέϊ Ταρκόφσκι αλλά και το μοναδικό βιβλίο που μας άφησε, το Σμιλεύοντας το χρόνο, όπως εξάλλου και οι ίδιες οι ταινίες του κατά κάποιο τρόπο, αναδεικνύουν έναν άνθρωπο, που δεν άντεχε να ζει στην πατρίδα του αν και πολύ θα το ήθελε.

Οδυσσέας Ελύτης: Προσανατολισμοί (1941)

Αν είναι κάτι που μας έχει μείνει από την επταετία της δικτατορίας στη χώρα μας και, όποτε το σκεφτόμαστε, μας πληγώνει αφάνταστα, είναι η εισβολή και κατοχή της μισής περίπου Κύπρου από τους Τούρκους.

Η τάση για ιδιωτικοποίηση αποτυπώθηκε στις Ευρωπαϊκές Οδηγίες 1996/92/ΕΚ και 2001/77/ΕΚ για την απελευθέρωση των αγορών ΗΕ και ΦΑ και την Οδηγία 2009/28/ΕΚ για την προώθηση των ΑΠΕ και την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Στο δοκίμιο του Λεμπέση Ο Ευάγγελος Λεμπέσης και η βλακεία ως κοινωνικό φαινόμενο τα πράγματα τίθενται απολύτως ξεκάθαρα. Ο θεμελιώδης κρίκος κάθε κοινωνίας είναι η διαφορετικότητα (κοινωνία χωρίς τη σύνθεση των διαφορετικών δεν υφίσταται) και κατά συνέπεια κάθε απόπειρα ομοιοποίησης των ανθρώπων κρίνεται ισοπεδωτική κι επιζήμια.

Το Κολλέγιο Δασκάλων κατά τη δεκαετία του ’60 ήταν μια καταπληκτική εμπειρία για πολλούς λόγους. Αντιμετώπιζε την πνευματική δουλειά σοβαρά και εξώθησε εμένα και άλλους στα άκρα ως προς τις δυνατότητες ανάγνωσης και κατανόησης.

Το 1929 ο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν έδωσε μια διάλεξη για την Ηθική, ένα θέμα το οποίο έχει, κατά κοινή ομολογία, αποφύγει να αναλύσει με ακρίβεια. Οι ορισμοί που δίνει για την ηθική είναι: η αναζήτηση του τι είναι καλό ή πολύτιμο, ή πραγματικά σημαντικό, ή του νοήματος της ζωής ή αυτού που κάνει τη ζωή να αξίζει να τη ζεις ή του σωστού τρόπου να ζεις. Εν τέλει, η ηθική αφορά το πώς θα έπρεπε να είναι ο κόσμος.

Σύμφωνα με τον μύθο, ο οποίος τροφοδοτεί τους πανηγυρικούς λόγους των Ευρωπαίων πολιτικών, οι λαοί της ευρωπαϊκής ηπείρου, διδαγμένοι από πικρές εμπειρίες, μπήκαν επιτέλους στον δρόμο της λογικής και ενσάρκωσαν σε οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς τη βούλησή τους για ειρηνική συμβίωση.

Αντάμωμα συμμαθητών που αποφοίτησαν το 1959 από το Ε’ Θεσσαλονίκης Βρε πως περνάνε τ’ άτιμα! Τα χρόνια του σχολείου ασπίδα άμυνας στα  δύσκολα κατοπινά Ήταν το σωτήριο έτος 1959. Πενήντα πέντε (55) ολόκληρα χρόνια από την αποφοίτησή μας από το […]

Κάθε τι που σχεδιάζουμε από το πιο απλό μέχρι το πιο περίπλοκο για να είναι «εφικτό άμεσα, εδώ και τώρα», θα πρέπει, εκτός από το σχέδιο, να διαθέτουμε τα απαραίτητα μέσα να το υλοποιήσουμε και απαραιτήτως να αποφασίσουμε να το υλοποιήσουμε «εδώ και τώρα» με επίγνωση για τις μικρές ή μεγάλες δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε στην προσπάθεια υλοποίησής του.