24 Σεπτεμβρίου 2018 at 23:41

Η Ελλάδα το τσιφλίκι του πολιτικού συστήματος και κατεστημένου

από

    Η Ελλάδα το τσιφλίκι του πολιτικού συστήματος και κατεστημένου

– οι υπαίτιοι για την εθνική καταστροφή –

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Η ανείπωτη εθνική τραγωδία που βιώνει ο Ελληνικός Λαός με τις πρόσφατες ολέθριες πυρκαγιές, θανάτους και καταστροφές, η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών εις την ιστορία της χώρας μας, αλλά και τα θανατηφόρα μνημόνια με την απώλεια, εν καιρώ ειρήνης, μάλιστα και της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας οφείλεται εις το ότι μετά την δολοφονία του Καποδίστρια, ο οποίος ήδη τότε στόχευε την ίδρυση ενός σύγχρονου και διαχρονικού κράτους, η χώρα μας και οι πολίτες αυτής κατέστησαν έκτοτε ένα σύγχρονο τσιφλίκι των προσκυνημένων κοτζαμπάσηδων οι οποίοι πρότερο υπηρετούσαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

ARKAS -The Original Page
ARKAS -The Original Page

Με απλά λόγια, εάν διαβάσει κανείς την σύγχρονη ιστορία, η χώρα μας μετά τον θάνατο του, δεν ανέκτησε ποτέ την εθνική της ανεξαρτησία και κυριαρχία. Και εκ του λόγου αυτού δεν κατέστη ποτέ ένα σύγχρονο υγιές και λειτουργικό κυρίαρχο κράτος με Θεσμούς, Όργανα, Σύνταγμα, κόμματα, κυβερνήτες, κοινοβούλιο, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση, αυτοδιοίκηση, ΜΜΕ κ.λπ. που να υπηρετούνε και να προστατεύουν πιστά και με ευθύνη τους πολίτες αυτής, τα εθνικά συμφέροντα και μια αυθύπαρκτη οντότητα της Πατρίδας. Ανεξαρτήτως του ότι επίπλαστα χρησιμοποιείται έκτοτε η έννοια της «δημοκρατικής διακυβέρνησης της χώρας» με τα δήθεν δημοκρατικά δικαιώματα και την ψήφο του ελληνικού λαού. Δυστυχώς έννοιες, αρχές και αξίες κενού όμως περιεχομένου, οι οποίες ουδέποτε έγιναν σεβαστές από εκείνους οι οποίοι καθόλη την πορεία της χώρας ενσαρκώνουν έκτοτε ένα πολιτικό σύστημα και κατεστημένο που καταδυναστεύει και καταστρέφει την Πατρίδα και τον Λαό μας. Ένα ολέθριο πολιτικό σύστημα με το κατεστημένο του, το οποίο ουδέποτε φρόντισε να εμφυτεύσει εις τους πολίτες την αίσθηση της σωστής διακυβέρνησης μίας χώρας, αλλά απεναντίας να εκμαυλίζει με τις δικές του παρανομίες και ατιμωρησίες τους πολίτες και τον λαό, να εκμεταλλεύεται δηλαδή την εμπιστοσύνη και την ψήφο αυτού, αλλά συνάμα να εξαπατά, να καταδυναστεύει και να τιμωρεί αυτόν. Ένα Λαό ο οποίος όμως θυσίασε και θυσιάζει τα πάντα σε όλους τους εθνικούς αγώνες, με στερήσεις και αυταπάρνηση, εκτελών αυτόκλητα το αέναο και ιστορικό καθήκον του απέναντι του Έθνους. Ένα Λαό καλοσυνάτο, ο οποίος παρόλες τις στερήσεις του, διατηρούσε την αυτάρκεια του με την εργατικότητα και τιμιότητα του, τις εθνικές παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμά του, και συνάμα πολύ υψηλά την υπερηφάνεια και την αλληλεγγύη του προς όλους ανεξαρτήτως.

Η ιστορία με το δράμα του λαού μας έχει συνέχεια και πρέπει να ειπωθεί με ευκρίνεια εις τον Ελληνικό Λαό, για να μάθει αυτός την σκληρή αλήθεια, την οποία ουδείς μέχρις σήμερα δεν ήθελε να ακούσει και να πιστέψει. Η μετά την Μεταπολίτευση πολυσυζητούμενη προσπάθεια της τότε κυβέρνησης να εντάξει την χώρα μας εις την τότε ΕΟΚ και μετέπειτα νυν Ε.Ε. αποκρύπτει συγκλονιστικές αλήθειες οι οποίες εις την πραγματικότητα απέτρεπαν την χώρα μας να ενταχθεί εις την ΕΟΚ. Να γίνει δηλαδή ένα μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας των 6 ισχυροτέρων οικονομιών και υπερσύγχρονων κρατών της Ευρώπης, με λαούς, κοινωνίες και πολίτες να διοικούνται υπεύθυνα από υπεύθυνους Θεσμούς, Όργανα, Κόμματα και Κυβερνήσεις, μία δηλαδή έμπρακτη αρμονία και συνύπαρξη μεταξύ Διοικούντων και Διοικούμενων που εξασφαλίζει και εγγυάται διαχρονικά την οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή πάντοτε προς όφελος των πολιτών και κοινωνιών.

Εκ του λόγου αυτού οι τότε ηγέτες των 6 της ΕΟΚ ηρνούντο τότε την ένταξη της χώρας μας, αλλά παράλληλα προειδοποιούσαν την Ελληνική Κυβέρνηση, ότι η ένταξη της Ελλάδος σε ένα τόσο ισχυρό Συνασπισμό θα ήταν άκρως επικίνδυνη και καταστροφική για την χώρα μας. Διότι η χώρα μας ήταν/είναι αφενός μεν τελείως αδύναμη για να γίνει μέλος αυτής, αλλά ταυτόχρονα και ότι δεν είναι ένα σύγχρονο Κράτος, το οποίο θα διασφαλίζει και θα ελέγχει αφενός μεν την σωστή διαχείριση την τεράστιων κεφαλαίων από τα κοινοτικά κονδύλια και τραπεζικά δάνεια που θα εισέρρεαν άφθονα μετά την ένταξη, αλλά ταυτόχρονα και την άμεση συμπόρευση και την εκτέλεση κατά γράμμα και με την προσήκουσα ταχύτητα όλων των προγραμμάτων της ΕΟΚ. Η αποτροπή και προειδοποίηση προς την τότε Ελληνική Κυβέρνηση είχε την έννοια, ότι η Ελλάδα ως μικρό πλοιάριο κινδύνευε να βουλιάξει εις τον ωκεανό της ΕΟΚ με υπερσύγχρονα υπερωκεάνια Όμως η Ελληνική Κυβέρνηση παρά τις όλες έντονες αντιρρήσεις και προειδοποιήσεις των Οργάνων και Ευρωπαίων Ηγετών επέμεινε και επιχειρηματολογούσε, ότι η ένταξη εις την ΕΟΚ θα εξασφάλιζε την ενδυνάμωση και εμπέδωση της Δημοκρατίας εις την χώρα μας, ένα άκριτο και πρωτάκουστο σε σύγχρονη εποχή επιχείρημα, αλλά και ότι θα προστάτευε την Ελλάδα από επιθέσεις της Τουρκίας. Καθοριστική ήταν η ημερομηνία του ταξιδίου την 1.Φεβρ.1978 του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή προς τους φίλους του εις το Παρίσι Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν, ο οποίος τον παρέπεμψε αυθημερόν εις τον έτερο φίλο του εις την Βόννη Καγκελάριο Χέλμουτ Σμίτ. Συγκλονιστική για το μέλλον της Ελλάδος ήταν η συζήτηση μεταξύ των δύο ανδρών εις την Καγκελαρία, όπου παρά τις έντονες αντιρρήσεις του Καγκελάριου, ο Έλληνας Πρωθυπουργός απείλησε τον ισχυρότερο άνδρα και πρωτοστατούντα ήδη τότε ηγέτη της ΕΟΚ: «άκουσε με να σου πω, πως είναι δυνατόν η Γερμανία που αιματοκύλισε την Ευρώπη δύο φορές σε ισάριθμους πολέμους να είναι εις την ΕΟΚ και η Ελλάδα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού, να μην είναι; Αυτά θα βγω έξω, να τα πω εις τους δημοσιογράφους που περιμένουν!». Χαρακτηριστικό ήταν τότε το μεγάλο σοκ του Καγκελαρίου, ο οποίος ευθύς αμέσως και χωρίς να απαντήσει, μπήκε εις την αίθουσα των ΜΜΕ και ανήγγειλε προ του Έλληνα Πρωθυπουργού την συναίνεση της Γερμανίας για την ένταξη της Ελλάδος εις την ΕΟΚ.

Εξαιτίας αυτής της εκβιαστικής και ανεύθυνης συμπεριφοράς του πολιτικού συστήματος και κατεστημένου, το οποίο με την πρωτοφανή ανοργανωσιά του θριαμβολογούσε και θριαμβολογεί εδώ και 4 τετραετίες για την ένταξη της Πατρίδας μας εις τον Σκληρό Πυρήνα της ΕΟΚ (1981) /Ε.Ε., η χώρα και ο Λαός μας πληρώνει τώρα τα τεράστια λάθη του υπεύθυνου για την ηθική, κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία, την εθνική κατάρρευση και απώλεια της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Μοναδική εις την ιστορία της χώρας μας, αλλά και εις την παγκόσμια ιστορία. Διότι ήδη από το 1981 άρχισε να υποχωρεί η παραγωγικότητα και η αυτάρκεια εις την χώρα μας, να κλείνουν χιλιάδες επιχειρήσεις ή να μεταναστεύουν εις το εξωτερικό, να διογκώνεται η υδροκέφαλη και ασθενούσα ήδη επι πολλές δεκαετίες Δημόσια Διοίκηση με τον διορισμό τώρα και εκατοντάδων χιλιάδων αργόσχολων υπαλλήλων και συμβασιούχων, με υπέρογκους μισθούς και προνόμια, με πρόωρες συνταξιοδοτήσεις και εφάπαξ, όλα αυτά τα οποία δεν ήταν συμβατά με το ΑΕΠ της χώρας, αλλά και με τις χώρες της Ε.Ε. Η κατά επίφαση ένταξή μας είχε ως ολέθριο αποτέλεσμα την διασπάθιση όλων των κονδυλίων της ΕΟΚ/Ε.Ε. και δανείων των Τραπεζών, τα οποία προωθούνταν κυρίως για την αγορά καταναλωτικών αγαθών από τις χώρες των αποκαλούντων από εμάς «κουτόφραγκων», λαμβανομένου υπόψη, ότι από τις συσκευασίες και μόνον των εισαγόμενων καταναλωτικών αγαθών είχαμε και την δημιουργία 3.500 ανεξέλεγκτων και διάσπαρτων σε όλη την χώρα μας χωματερών, για τις οποίες πληρώνουμε επι δεκαετίες και περιβαλλοντικά πρόστιμα.

Εξαιτίας της αφροσύνης, ανευθυνότητας, της έλλειψης εθνικής συνείδησης και ευσυναίσθησης του επί δεκαετίες ανίδρωτου πολιτικού συστήματος και κατεστημένου και εν πλήρει γνώσει αυτού, το έτος 1981 ο Λαός μας και η Πατρίδα μας καταδικάστηκε να υποστεί τις προδιαγεγραμμένες συνέπειες μιας ανείπωτης εθνικής καταστροφής. Εν κατακλείδι με τις τεράστιες συνέπειες εις βάρος του Ελληνικού Λαού, να στερείται τώρα αυτός, κυρίως από ενδογενείς παράγοντες, ακόμη και το αυτονόητο και αναφαίρετο δικαίωμα ενός Δημοψηφίσματος για την υπεράσπιση της Μακεδονίας και άλλων εκχωρήσεων προς τους γείτονες μας από τον ιστορικό και εθνικό κορμό της Ελλάδος. 

Όμως ουδείς μπορεί να λυγίσει τον Ελληνικό Λαό και την Πατρίδα μας. Εμείς οι Έλληνες θα συνέλθουμε από τον βωβό κατήφορο και πολύ σύντομα θα αναλάβουμε την ευθύνη απέναντι του εαυτού μας και αυτής της Πατρίδας.

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού-Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά εις την Αθήνα

Η φωτογραφία είναι από εδώ: https://www.facebook.com/ARKAS-The-Original-Page-352589524877216/?tn-str=k*F

(Εμφανιστηκε 189 φορές, 1 εμφανίσεις σήμερα)

Δείτε ακόμη:

  • Σκίτσο του Αλτάν12 Σεπτεμβρίου 2013 Η εκπαίδευση στο εκτελεστικό απόσπασμα (0)
    Η εκπαίδευση στο εκτελεστικό απόσπασμα Καταργούν οργανικές θέσεις, κλείνουν τα ολοήμερα, κάνουν τα ωράρια λάστιχο, αυξάνουν τους μαθητές ανά τάξη  Δήλωση των εκπροσώπων των Παρεμβάσεων […]
  • Βολανάκης Κωνσταντίνος (Ηράκλειο Κρήτης 1837-Πειραιάς 1907), Ναυμαχία Ναβαρίνου 1827,d’ après Carnerαy. Ελαιογραφία. 110x150 εκ.,11 Μαΐου 2014 Ο… φόβος κάνει τον εθνικόφρονα (1)
    Η περίφημη «εθνική υπερηφάνεια» δεν είναι παρά μια δημαγωγική «διακήρυξη». Ποιος τίμιος και ευαί­σθητος άνθρωπος που κατοικεί σε τούτο τον τόπο θα μπορούσε να είναι υπερήφανος, όταν ξέρει […]
  • Greece Expiring on the Ruins of Missolonghi by Eugène Ferdinand Victor Delacroix8 Μαΐου 2014 Η δυσκολία να είσαι Έλληνας (1)
    Στη διάρκεια της τουρκοκρατίας η Εκκλησία έκανε καλά τη δουλειά της από εκκλησιαστική άποψη. Και έκανε πολύ καλά που έκανε καλά τη δουλειά της. Αλλά είναι τερατώδες να βαφτίζουμε εθνικό […]
  • 1 Ιανουαρίου 2017 Καλή χρονιά από τον Αρκά! (0)
    Καλή χρονιά από τον Αρκά!
  • Το Βυζάντιο και οι γείτονές του - online σταυρόλεξο14 Φεβρουαρίου 2014 Το Βυζάντιο και οι γείτονές του – online σταυρόλεξο (0)
    Το Βυζάντιο και οι γείτονές του - online σταυρόλεξο
  • ARKAS -The Original Page31 Ιανουαρίου 2016 Ο Φαν Μπόξελ και η κοινωνική αξία της ηλιθιότητας (1)
    Οι ψευδαισθήσεις περί αρμονικής συμβίωσης σε μια άρτια οργανωμένη κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας, αξιοκρατίας και ευκαιριών για όλους τους πολίτες δεν μπορούν παρά να πάρουν πολιτειακές […]
  • Ο Αριστοτέλης και τα κριτήρια της ευτυχίας ως προϋπόθεση της ιδανικής πόλης23 Μαρτίου 2016 Ο Αριστοτέλης και τα κριτήρια της ευτυχίας ως προϋπόθεση της ιδανικής πόλης (0)
    Η παρουσίαση των υλικών επιθυμιών (φαγητού – ποτού) ως πλέον βλαβερές, δεν πρέπει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο Αριστοτέλης προτάσσει τον ασκητισμό ή τη στέρηση ως αντίβαρο του […]
  • ARKAS -The Original Page5 Σεπτεμβρίου 2018 Hannibal ante portas (0)
    Η αρχή της σφοδρής επίθεσης κατά της Ελλάδας και της ελληνικότητας ξεκίνησε επί Σημίτη, με την άλωση του Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου της Αθήνας από φανατισμένους καθηγητές σε έδρες […]
  • Ο Μίλτον Φρίντμαν, η ελευθερία και η συρρίκνωση του κράτους20 Αυγούστου 2018 Ο Μίλτον Φρίντμαν, η ελευθερία και η συρρίκνωση του κράτους (0)
    Κι όταν το χρήμα κυλάει από το δημόσιο ταμείο στις ιδιωτικές τσέπες, είναι φυσικό να υπάρξει και ο ανάλογος ανταγωνισμός για το ποιος θα το πρωτοπάρει. Είναι ο ρόλος των κυβερνήσεων που […]
  • ARKAS -The Original Page9 Ιουλίου 2018 Ο Μίλτον Φρίντμαν και τα νέα ήθη της ατομικής ελευθερίας (3)
    «Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι η πολιτική και η οικονομία είναι ξεχωριστοί τομείς και εν πολλοίς δε συνδέονται μεταξύ τους· ότι η ατομική ελευθερία είναι πολιτικό πρόβλημα και η υλική […]
  • ARKAS -The Original Page10 Φεβρουαρίου 2016 Η Αριστερά των φίλων; (0)
    Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ δημοκρατία προϋποθέτει σεβασμό στη διαφορετική άποψη και δικαίωμα συμμετοχής των πολιτών στον ριζοσπαστικό παρεμβατισμό, χωρίς προνόμια και "έτοιμες […]
  • ARKAS -The Original Page15 Σεπτεμβρίου 2017 Κι όμως, η κοινωνία φταίει (0)
    Προφανώς η ελληνική κοινωνία δεν είναι αυτή που φέρνει και την κυβερνάνε αυτοί που της χαϊδεύουν τ’ αυτιά ενώ στέλνει στα αζήτητα όσους της ζητάνε κόπους και ευθύνες. Άλλη […]
  • ARKAS -The Original Page2 Μαΐου 2017 Για τον μύθο του «πολιτικού συστήματος» (0)
    Όπως η αρχιτεκτονική των κτιρίων εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου, αλλάζοντας υλικά, εποικοδόμημα, οικοδόμημα και θεμελίωση, έτσι και τα κοινωνικά συστήματα οφείλουν να εξελίσσονται […]
  • ARKAS -The Original Page25 Ιουλίου 2016 Ο Ιμμάνουελ Καντ, η φύση του ανθρώπου και η αγωγή (2)
    Το σχέδιο για μια «Θεωρία της Αγωγής», αν και η ανθρωπότητα δεν είναι σε θέση να το πραγματοποιήσει αμέσως, είναι «ιδανικό ευγενές.» Θα ήταν λάθος, συνεχίζει ο Καντ, να θεωρήσουμε ένα […]
  • ARKAS -The Original Page28 Οκτωβρίου 2016 Σκιαγραφώντας το πρόβλημα της «ανθρώπινης κατάστασης» υπό το πρίσμα του Σαρτρ και του Καμύ (0)
    Ο Καμύ δεν συμφωνεί με τον Σαρτρ στο θέμα της ελευθερίας. Γι’ αυτόν ο άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος παρά μόνο για να διαλέξει σε τι θα δώσει νόημα ή όχι στη ζωή του. Όσο κανείς δεν […]
  • ARKAS -The Original Page30 Μαΐου 2017 Ούτε αγανακτισμένοι, ούτε Δημοκράτες. Απλώς απολίτιστοι (0)
    Ο Φλωράκης με τον Κύρκο συγκυβέρνησαν με τον Μητσοτάκη και τον Τζανετάκη. Ο στρατηγός Τσακαλώτος έδωσε τα χέρια με τον Βαφειάδη. […]
  • ARKAS -The Original Page2 Ιουλίου 2018 Ποιος είναι ο Αρκάς (0)
    Συνεπώς ο Αρκάς είναι ένας υπέργηρος, άθεος ψυχίατρος που υποφέρει από καταληκτική νόσο και ψηφίζει Νέα Δημοκρατία –κάτι που το έκρυβε επιμελώς για δεκαετίες, ρίχνοντας στάχτη στα μάτια […]
  • ARKAS -The Original Page31 Αυγούστου 2016 Μια απάτη που λέγεται διαγωνισμός για άδεια καναλιού (0)
    Η δημοπρασία γίνεται για να χει να λέει ο πρωθυπουργός στους αφελείς ότι τα πήρε από τους καναλάρχες και τους ξεφτίλισε κλεισμένους σε κλουβιά με ράντζα, για να γεμίσει το άδειο ταμείο του […]

Απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.