“Όταν τηλεφωνώ στον οδοντογιατρό μου, για να κλείσω ένα ραντεβού, κι εκείνος μου λέει ότι για ολόκληρη την επόμενη εβδομάδα δεν έχει ούτε μια ώρα ελεύθερη, εγώ τον πιστεύω…”

Ο νόμος επέτρεπε σε όλους τους πολίτες να προσβάλλουν τους γελωτοποιούς, να τους δέρνουν και, αν θέλουν, να τους σκοτώνουν κιόλας, χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο να οδηγηθούν στα δικαστήρια και να τιμωρηθούν.

Τα πορνογραφικά φιλμ είναι γεμάτα κόσμο που μπαίνει στο αυτοκίνητο και οδηγεί για χιλιόμετρα και χιλιόμετρα, ζευγάρια που χάνουν απίστευτο χρόνο…

Καλά περνάγανε, του μαγείρευε ιμάμ, τούπλενε κανά σκουτί, τον γαλιφοχάιδευε και κάνανε κι’ ένα κορίτσι…

“Άρπαξε την σκλάβα σου όποτε το θελήσεις• είναι δικαίωμά σου.”

“Ληστής τράπεζας συνελήφθη εύκολα, αφού έδωσε εντολή στον ταμεία να μην του δώσει τη λεία του σε μετρητά, αλλά να του κάνει κατάθεση στον λογαριασμό του.”

Τον Τζίμη Πανούση συνοδεύουν συνήθως ένα σωρό «κλισέ» χαρακτηρισμοί: αιρετικός, χαρισματικός, προκλητικός, ξεκαρδιστικός, αμφιλεγόμενος, ο καλλιτέχνης που είναι σε αρκετούς γνωστός όχι μόνο για το αιχμηρό του χιούμορ απέναντι στα ιερά και τα όσια της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και για τις δικαστικές του περιπέτειες ενίοτε και εξαιτίας αυτού.

Γίνανε όλ’ αυτά και «τιμή στον Προμηθέα τον φίλο μας που μας έδωσε πια τα πάντα». Μέχρι καινούργιους ανθρώπους έφτιαξε στη Φωκίδα από λάσπη, μέχρι τα δάκρυα του έβαλε για να ζυμωθή αυτή η λάσπη, μέχρι έκλεψε από την Αθηνά επιστήμες και γνώσεις και τα πάντα, αλλά ήρθε και η ώρα του να τιμωρηθή, τώρα που ο Ζεύς είχε πιά την εξουσία στα χέρια του.

Υψηλόβαθμα στελέχη της ΕΕ που δεν θέλησαν να κατονομαστούν, εκφράζουν την ανησυχία ότι αν ο Τούρκος πρόεδρος κάνει πράξη την απειλή του, οι χώρες της Ευρώπης δεν θα έχουν άλλη επιλογή από το να ενδώσουν στις απαιτήσεις του, προκειμένου να μη διακινδεύσουν να βυθιστούν στο χάος από τις ακραίες αντιδράσεις των πολιτών τους που θα ακολουθούσαν μία τέτοια κίνηση

Οι ψευδαισθήσεις περί αρμονικής συμβίωσης σε μια άρτια οργανωμένη κοινωνία δικαιοσύνης, ισότητας, αξιοκρατίας και ευκαιριών για όλους τους πολίτες δεν μπορούν παρά να πάρουν πολιτειακές διαστάσεις, αφού η τέλεια συνύπαρξη προϋποθέτει το τέλειο πολίτευμα που θα καταφέρει να διαχειριστεί με τρόπο ιδανικό όλες τις υποθέσεις.