Αν οι πολίτες δεν πάρουν πίσω τη χώρα τους από τις διεφθαρμένες κρατικοδίαιτες κομματικές συντεχνίες, κι αν δεν ξεφύγουν από την νοοτροπία της κομματοκρατίας και της κοντόφθαλμης μικροπολιτικής ως υπέρτατου αγαθού, είναι καταδικασμένοι να μη δουν ποτέ καλύτερη μέρα. Θα ζουν στο βόθρο με τα λύματα, που τους έφερε εδώ. Μοιραίοι κι άβουλοι.

Η αμφισβήτηση των ελληνικών συνόρων από τη φασιστική Τουρκία δεν περνάει μέσα από το διεθνές δίκαιο. Γιατί το διεθνές δίκαιο περνάει μέσα από την ικανότητα του καθενός να υπερασπιστεί τον εαυτό του με αντίστοιχα όπλα με αυτά που τον απειλούν. Η σύγκρουση με την Τουρκία είναι μονόδρομος.

 Χαμένος είσαι όταν δεν σε σέβονται. Και δεν σε σέβονται όταν δεν σε φοβούνται. Γράφει ο Γιώργος Παπαδόπουλος-Τετράδης Κι αυτό δεν ισχύει μόνο στη διεθνή πολιτική. Ισχύει και στις καθημερινές σχέσεις. Με εξαίρεση τους ελάχιστους ανθρώπους που σέβονται επειδή έχουν Παιδεία. […]

Η εικόνα του Ινδαρέ δεμένου πισθάγκωνα, εμφανώς χτυπημένου, με κολάρο στο λαιμό και με πεταμένο το ακουστικό βαρηκοΐας στην ταράτσα είναι εικόνα υπέρβασης εξουσίας από την αστυνομία. Και βγαίνει αβίαστα και από τη συμπεριφορά του ανθρώπου που μεγαλόφωνα εκλιπαρεί και δεν προκαλεί, αλλά και από τα εμφανή στο κοινό αποδεικτικά που περιέγραψα πιο πάνω.

Η Ευρώπη βρίσκεται στον πάτο των ιδεών και των αξιών. Παράγει περισσότερους φασίστες κάθε απόχρωσης, περισσότερους αμόρφωτους, περισσότερους αδιάφορους, λοβοτομημένους και ευνουχισμένους πολίτες από όσους μπορεί να καταναλώσει.

Οι βουλευτές είναι υπηρέτες του δημοσίου. Δεν είναι η προνομιούχος κάστα που νομίζουν ότι είναι. Και θρέφονται με τα λεφτά του ελληνικού λαού. Και μάλιστα από το υστέρημά του. Δεν τους τα χρωστάει ο λαός. Αυτοί χρωστάνε. Να κάνουν το χρέος τους.

Το τραγελαφικό είναι ότι οι φραγκοφονιάδες εμπνευστές του, δεν έχουν ιδέα ότι η Ισπανία ξήλωσε εκατοντάδες χιλιόμετρα από τις ομπρέλες στις παραλίες της που τις είχε καταστρέψει εικαστικά και οικολογικά η υπερεκμετάλλευση, μαζί με δεκάδες χιλιάδες κακόγουστα χτίσματα εκτρώματα εκμετάλλευσης των τουριστών.

Τι να την κάνει την τριτοβάθμια εκπαίδευση μια χώρα, που έχει αναγάγει τη τζάμπα μαγκιά, την αμορφωσιά, τη μετριότητα, τη λούφα, την κλεψιά, το ψέμα, την εξαπάτηση, το θράσος, την αυθαιρεσία, την πισώπλατη μαχαιριά και τη δειλία σε ΚΥΡΙΑΡΧΕΣ νοοτροπίες;

Επειδή, η ελληνική κρίση, θυμίζω δεν ήταν κρίση χρέους αλλά ελλείμματος στον προϋπολογισμό εξ αιτίας του πολύ υψηλού κόστους λειτουργίας μιας κρατικοκεντρικής οικονομίας, που έπρεπε να ταϊζει αεριτζήδες υπαλλήλους, αεριτζήδες συνδικαλιστές, αεριτζήδες μεσάζοντες, αεριτζήδες επιχειρηματίες και πανάκριβες υπηρεσίες εξ αιτίας του πολύ υψηλού κόστους υπερτιμολογήσεων, λαδωμάτων, φοροδιαφυγής, μιζών και «αέρα».

Και οι επιχειρηματίες των Μέσων, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν έχουν κομματικές πατρίδες. Πατρίδα τους είναι η επιχείρησή τους και το καλό της. Ευνοούν μια κυβέρνηση όσο τους ευνοεί. Μετά, πάνε εκεί που ευνοούνται περισσότερο. Αυτό, μάλλον δεν το ξέρει η κυβέρνηση και οι νεόκοποι υπουργοί της. Τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Ήταν στα τσιπουράδικα.