Ετικέτα: ελληνικές παροιμίες

Σχέδιο του Μάθιου Πάρις, βενεδικτίνου μοναχού, καλλιτέχνη, χαρτογράφου και χρονικογράφου της Αγγλίας στις αρχές του 13ου αι.

«Βαφτίζει το κρέας ψάρι.»

Η θέα του οβελού και το άσμα της χύτρας ηύφραναν την καρδίαν των καλών πατέρων, οίτινες καθήσαντες μετ’ ου πολύ περί μαρμαρίνην τράπεζαν ηκόνιζον ήδη τας μαχαίρας και τους οδόντας ίνα σπαράξωσι την λείαν, ότε αίφνης οχληρά ανάμνησις ήπλωσε μέλαν νέφος επί της φαιδράς όψεως των δαιτυμόνων.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες.»

«Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες.»

Ποιος πλούσιος απόθανε / και πήρε βιό μαζί του; / Πήρε τρεις πήχες σάβανο, / να ζώσει το κορμί του.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η Τασσώ Καββαδία (1921 - 2010) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

«Η πληγή της μαχαιριάς βρίσκει γιατρειά· της γλώσσας μήτε παρηγοριά.»

«Δεν είναι κοντάρι που να κάνει τέτοια λαβωματιά σαν φαρμακερή γλώσσα και κακό στόμα.», «Η λαβωματιά του μαχαιριού περνά, η λαβωματιά που έκαμε η γλώσσα μένει.», Αγκάθια και γαϊδουράγκαθα κεντούν πολύ, ψεύτικες γλώσσες ακόμη περισσότερο.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Πώς βγήκε η πρόληψη να μην ανάβουνε τρεις μ’ ένα σπίρτο

Πώς βγήκε η πρόληψη, να μην ανάβουνε τρεις μ’ ένα σπίρτο

Οι Μπόερς ήτανε Ολλανδοί που είχανε πάει στην Αφρική, στο Τράνσβααλ, κι είχανε φτιάσει ωραία αγροκτήματα. Ήσυχοι άνθρωποι, κανέναν δεν πειράζανε, τη δουλειά τους κάνανε, όταν φτάσανε κάτι ρεμάλια Εγγλέζοι που βαλθήκανε, σώνει και καλά, να τους πάρουνε τον τόπο.

Διαβάστε περισσότερα ›
Έλληνας έμπορος στις αρχές του 19ου αιώνα. Παράσταση σε λιθογραφία. Αθήνα, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη. Greek merchant in the early 19th century. Illustration in lithography. Athens, Gennadius Library

«Τα λεφτά πάνε στα λεφτά.»

«Το σελίνι είναι αδέλφι του σελινιού.», «Όλο το νερό τρέχει στο γιαλό και ο παράς στον πλούσιο.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Γυναίκα σε τοιχογραφία της Σαντορίνης. 1700-1600 π.Χ. Μουσείο Προϊστορικής Θήρας.

Πώς βγήκε η φράση «δεν περνά η μπογιά της»

«Και τι δεν επώλουν αι γυναίκες αυταί! Σκευασίας ίνα η κώμη από ξανθής γίνη μέλαινα ή τανάπαλιν, χρώματα προς λεύκανσιν του προσώπου, και άλλα πάλι προς παρασκευήν του τεχνητού ερυθήματος, βαφήν, χολάν όπως έλεγον, ίνα δι’ αυτής αι βλεφαρίδες και αι οφρύες γίνωσι μέλαιναι, σκευασίας δια να διατηρήται η τρυφερότης του δέρματος και μύρια άλλα.»

Διαβάστε περισσότερα ›
«Ο γέρος ή από πέσιμο ή από χέσιμο.»

«Ο γέρος ή από πέσιμο ή από χέσιμο.»

«Ας προσέχει να μη γεράσει όποιος δεν θέλει να γίνει πάλι παιδί.», «Οι γέροι και οι μεθυσμένοι είναι δυο φορές παιδιά.», «Οι γέροι είναι δυο φορές παιδιά.», «Τα προχωρημένα γέρα είναι δεύτερα μωράδια.», «Οι γέροι γίνονται μωρουδέλια.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Παροιμίες για τον Δεκέμβριο

Παροιμίες για τον Δεκέμβριο

Δεκέμβριος λέγεται ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους· επειδή στο ρωμαϊκό ημερολόγιο το έτος άρχιζε από τον Μάρτιο, ο Δεκέμβριος ήταν ο δέκατος μήνας, εξ ου και η ονομασία Δεκέμβριος, από το λατινικό decem, που σημαίνει δέκα. Προ του Καίσαρος, ο Δεκέμβριος είχε 29 μέρες, όπως και ο Ιανουάριος και ο Αύγουστος· ο Καίσαρ πρόσθεσε άλλες 2 μέρες.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Η ευκαιρία έχει τα μαλλιά στο κούτελο.»

«Η ευκαιρία έχει τα μαλλιά στο κούτελο.»

Σ’ ένα μαρμάρινο αλληγορικό ανάγλυφο, έργο του Λυσίππου (330 π.Χ.), απεικονίζεται ο «Καιρός», η «Ευκαιρία» δηλαδή, ως νέος άνδρας με φτερά στις πλάτες και μαλλιά μόνο στο μπροστινό μέρος της κεφαλής.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Σαν γεράσει ο διάβολος, γίνεται καλόγερος.»

«Σαν γεράσει ο διάβολος, γίνεται καλόγερος.»

«Ο λύκος έχει δυνατή επιθυμία να γίνει καλόγερος όσο είναι άρρωστος, αλλ’ άμα γιάνει, μεταγνώθει.», «Ο διάβολος σαν αρρωστήσει θέλει να γίνει καλόγερος.», «Ο διάβολος όταν είναι γέρος γίνεται καπουτσίνος.», «Ο ληστής όταν δεν μπορεί ν’ αρπάξει, δέρνει τα στήθια του και παραδίδεται στα θεία.».

Διαβάστε περισσότερα ›