«Υπάρχουν, όμως, και φιλικές σχέσεις που χαρακτηρίζονται από ισότητα μεταξύ των μελών τους· για παράδειγμα, η συντροφική σχέση χαρακτηρίζεται από ισότητα τόσο στην ποσότητα όσο και στην ποιότητα των αγαθών (κανένας από τους δυο συντρόφους δεν αξίζει να έχει περισσότερα αγαθά από τον άλλο ούτε από άποψη ποσότητας ούτε από άποψη ποιότητας ούτε από άποψη μεγέθους, αλλά ίσα· και βέβαια, οι σύντροφοι το θέλουν να είναι ίσοι)»

ρύβουμε σε ένα πάρκο πενήντα κόκκαλα. Αφήνουμε στο πάρκο ελεύθερους εκατό σκύλους. Παίρνουμε ως απόλυτο δεδομένο πως οι σκύλοι δεν είναι πλεονέκτες και κάθε σκύλος παίρνει από ένα κόκκαλο. Αποτέλεσμα: πενήντα σκύλοι θα μείνουν χωρίς κόκκαλο.

Σκέψεις και προβληματισμοί για το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας – Κύπρου

Στόχος της εκδήλωσης ήταν να ασκήσουν πιέσεις προς την καγκελάριο Μέρκελ να επιμείνει στην πολιτική της αναφορικά με το άνοιγμα των συνόρων της Ελλάδας με την Τουρκία, στο όνομα μιας υποτιθέμενης ανθρωπιάς και αλληλεγγύης στο δράμα των προσφύγων (ανύπαρκτων βέβαια στα ελληνοτουρκικά σύνορα αυτές τις μέρες, αλλά το κείμενο της προπαγάνδας αυτά λέει και άρα αυτά θα αναφέρονταν).

Πρόκειται για ανθρώπους ξεριζωμένους από τους πολέμους και τις καταστροφές που προκάλεσε η παγκοσμιοποίηση, την οποία προώθησαν οι παλιές αποικιακές και ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ωστόσο, σε μία χώρα, όπως η Ελλάδας, που όχι μόνο δεν υπήρξε αποικιακή δύναμη αλλά υπέστη πρώτη την αποικιοκρατία της Δύσης (μετά το 1204) και τις τουρκικές εισβολές ήδη από το Ματζικέρτ (1071), η ανθρωπιστική διάσταση είναι δευτερεύουσα.

Πίσω από κάθε μηχανή και κάθε τεχνική, όσο εκλεπτυσμένη και προηγμένη κι αν είναι, βρίσκεται πάντα ένας άνθρωπος- ακόμα κι αν ο άνθρωπος αυτός αποτελεί την άκρη μιας μακράς αλυσίδας, πάντως είναι η αποφασιστική άκρη, και μόλις εξουδετερωθεί, η οποιαδήποτε τεχνική παραλύει.

Ο Ερντογάν αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή με «πρωτότυπο» τρόπο το «δόγμα Οζάλ», ότι δεν θα χρειαστεί στρατιωτική εισβολή στην Ελλάδα για να καταλάβουμε τα νησιά, αλλά θα αρκέσει η μετακίνηση μερικών εκατομμυρίων μουσουλμάνων για να αλλάξουν χέρια. Όμως φάνηκε μάλλον να προκαλεί την αφύπνιση των Ελλήνων.

Οι άνθρωποι, όμως, επειδή λατρεύουν τις τιμές, θέλουν πιο πολύ να αγαπιούνται παρά να αγαπούν· το να αγαπιέσαι εμπεριέχει ένα είδος υπεροχής· διότι σε κάθε περίπτωση αυτός που αγαπιέται υπερέχει στην ευχαρίστηση ή στο κέρδος ή στην αρετή, και όποιος λατρεύει τις τιμές ορέγεται την υπεροχή.

Όπως γνωρίζουν π.χ. οι κάτοικοι μεγάλων τμημάτων της σημερινής Κολομβίας ή των ρωσσικών πόλεων, και αντίθετα απ’ ό,τι πιστεύουν διάφοροι ειρηνιστές, που όχι τυχαία κατοικούν συνήθως σε εύπορες και σχετικά ασφαλείς συνοικίες, υπάρχει κάτι ακόμα χειρότερο από την κρατική οργάνωση, με τον αξιωματικό και τους στρατιώτες του: υπάρχει η ανομία, με τον πολέμαρχο και τα παλικάρια του.

Το τουρκικό κράτος δεν είναι παρά μια απολυταρχία και μια δικτατορία διαχρονικά, από εμφάνισής του στη Μέση Ανατολή μέχρι και σήμερα. Ένα στρατοκρατικό καθεστώς είτε με σουλτάνο είτε με πρόεδρο. Ο στρατός είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο ήταν και είναι ο ουσιαστικός κυβερνήτης. Με εξαίρεση την περίοδο Ατατούρκ και Έρντοαν, που οι δύο δικτάτορες κυβερνούσαν απολυταρχικά, ελέγχοντας τα πάντα.