Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 8: Ένα Καλοκαίρι Άκρως Επικίνδυνο… Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας Θα γράψω ένα κείμενο σαν ραδιοφωνική εκπομπή, για το Καλοκαίρι που έφυγε, για το ωραίο Καλοκαίρι που χάνεται στο θλιβερό Φθινόπωρο, για τις προσδοκίες που διαψεύστηκαν, […]

Από τους ανθρώπους που συναναστραφήκαμε τα τελευταία χρόνια ο Βακαλόπουλος πιθανότατα ήταν «η» δραματική και ειρωνική μορφή, όχι μόνο επειδή βιάστηκε να τον πάρει ο Χάρος.

Ποιήματα που έγραψε ο Λευτέρης Παχής Ι Σήμερα άκουσα για τον Αντρέι. Είχα βάλει κρασί και παρατηρούσα τη Θεσσαλονίκη. Νοστάλγησα για όσα δεν έκανα. Ένα ομιχλώδες τοπίο, ένα σκυλί και ένα άλογο. Δυσκολεύομαι να εγκαταλείψω το Διόνυσο, μα μάλλον ο […]

Τα ξενικά «κόμματα» Γράφει ο Μανόλης Πλούσος Η εμφάνιση των πρώτων «κομμάτων» σχετίζεται με την κάλυψη του κενού εξουσίας  που δημιουργήθηκε με την κατάλυση της οθωμανικής εξουσίας. Ο όρος «κόμμα» είναι μάλλον καταχρηστικός εν προκειμένω και ουδεμία σχέση έχει με […]

Ο χώρος στη φυσική (Αριστοτέλης, Νεύτων, Αινστάιν)  Γράφει ο Γιώργος Μπαντές                          Ο χώρος και τα σώματα Τι σημαίνει κινείται ένα σώμα; Σημαίνει λέμε αλλάζει θέση ως προς κάποια άλλα σώματα.Όμως αυτό δεν απαντάει στο ερώτημα. Κινείται το σώμα ή […]

Ο Έρικ Μπάρτον, το ροκ και οι βιομηχανίες Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Γεννημένος τον Μάιο του 41 ο Έρικ Μπάρτον ή Μπέρντον – όπως αυτοσυστήνεται – συνεχίζει ακόμα τις εμφανίσεις (πριν 5 χρόνια – αν δεν κάνω λάθος – ξανάρθε […]

Πέτρος Βλαστός. Συνώνυμα και συγγενικά: τέχνες και σύνεργα (λεξικό)

Ο μύθος του Προμηθέα: Μετάφραση: Τάσου Ρούσσου ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ Μην πάρετε για πείσμα και περφάνια τη σιωπή μου· η φρόνηση με τρώει σε τέτοιες βλέποντας ντροπές τον εαυτό μου. Όμως ποιος άλλος από με στους νέους θεούς έχει χαρίσει τις τιμές […]

Με την πυρπόληση της πρωτεύουσας των Περσών, ως εκδίκηση για την πυρπόληση της Αθήνας από τους Πέρσες έναν αιώνα πριν, ουσιαστικά ο αντικειμενικός στόχος όλης της εκστρατείας είχε επιτευχθεί. Από τούδε και εξής ο Αλέξανδρος λειτουργεί μάλλον με κεκτημένη ταχύτητα.

Ευρωθατσερισμός Γράφει ο ΚΙΜΠΙ* Αν ζούσε η Θάτσερ, θα έφριττε. Ίσως να είχε ήδη φρίξει, κι ίσως το εγκεφαλικό που την έπληξε να οφειλόταν σε όσα είχε δει κι είχε ακούσει. Αυτό που τόσο μίσησε, αυτό που έθεσε ως σκοπό […]