Ἦτο ἀξιοπερίεργος τύπος, κρᾶμα κυνικοῦ καὶ ἐπικουρείου. Εἶχεν ἰδιαιτέρας ὀνομασίας, ἰδικάς του λέξεις δι᾿ ὅλα. Τὸ Ἀρσάκειον τὸ ὠνόμαζεν Ἀρνάκειον. Τὸ Βαρβάκειον λύκειον ― ἐδῶ ἔτρεπε τὸ οὐρανισκόφωνον τῆς παραληγούσης εἰς ὀδοντόφωνον, sans façon*· ὑπῆρχε δὲ καὶ καθηγητὴς τῆς Γαλλικῆς μὲ παραπλήσιον ὄνομα. Τὰ δένδρα, τὰ κοσμοῦντα τὰς ὁδοὺς καὶ τὰς πλατείας τῆς πρωτευούσης, τὰ ὠνόμαζε δενδρείκελα, κατὰ τὸ ἀνδρείκελα.

Η βιογραφία του Αλ Καπόνε από τον Τζων Κόμπλερ δεν ασχολείται στο ελάχιστο με όλη αυτή τη γκανγκστερική μυθολογία που αναμασιέται από χολιγουντιανές ταινίες και μυθιστορήματα χειρίστης υποστάθμης. (Οι εξαιρέσεις αυτών είναι απλώς η επιβεβαίωση του κανόνα).

Πώς να καταπολεμήσετε αποτελεσματικά τα σερσέγκια (σκούρκοι) Επιτέλους καταπολέμηση των σκούρκων  αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Παριανή μελισσοκομία. Επιτέλους ύστερα από τόσα χρόνια βρήκα τον τρόπο να καταπολεμήσω τους σκούρκους. Ας είναι καλά ο μπαρμπα-Μιχάλης ο Σίμος που μου είπε την […]

Ο ζωγράφος Λευτέρης Γιακουμάκης μοιράζει το χρόνο του μεταξύ Ελλάδας και Ισλανδίας από το 2006, και στην τελευταία επιστροφή του γύρισε με σχέδια και ιστορίες, που συγκέντρωσε σε ένα φιλόδοξο project με το όνομα «55 τρόποι να προφέρετε τη λέξη Σίκλουφιόρδουρ».

Ο πρίγκιπας σηκώθηκε και ξεκίνησε την αναζήτησή του, και έφτασε επί τέλους στη σπηλιά στο δάσος, αλλά δεν ήταν κανένας εκεί. Πήρε το καρφί και το κάρφωσε στον τοίχο της σπηλιάς, και μονομιάς εμφανίστηκαν η γριά γυναίκα και η αρκούδα. «Πες μου, γιατί εσύ σίγουρα ξέρεις,» γρύλισε ο πρίγκιπας στη γριά, «πού κρατάς το όμορφο κορίτσι;» Η γριά γέλασε και είπε: «Αφού με έχεις, γιατί με περιφρονείς;»

Από την άλλη, στο στρατόπεδο των Αθηναίων οι εξελίξεις ήταν επίσης ραγδαίες. Όταν έφτασαν οι απεσταλμένοι των Τετρακοσίων ολιγαρχικών της Αθήνας από τη Δήλο στη Σάμο, έγινε σάλος. Στη συνέλευση που πραγματοποιήθηκε οι στρατιώτες δεν ήθελαν καν να τους ακούσουν και φώναζαν ότι πρέπει να θανατωθούν αυτοί που κατέλυσαν τη δημοκρατία.

Δύο τραγούδια της Χαλκιδικής, διασκευασμένα από τον μεγάλο Αμερικανό της τζαζ Charles Lloyd Γράφει ο Γιάννης Αικατερινάρης ΗΡΩΔΕΙΟ 20-56-2014: Δύο τραγούδια της Χαλκιδικής, διασκευασμένα από τον μεγάλο Αμερικανό της τζαζ  Charles Lloyd και τραγουδισμένα από την μοναδική Μαρία Φαραντούρη. Ήταν […]

Έτσι νάν’ σπασμένοι, νά φυσά απ’ τό νότο
καί μέ πίλο κλόουν νά γελάς, Χαλκίδα:
Άχ, νεκρόν στό χώμα –νά φωνάζεις– είδα
έναν μου ακόμη πιερότο! . . .

Το 1930 η πρώτη διοργάνωση δόθηκε στην Ουρουγουάη. Επειδή έχασαν τη μάχη της διεκδίκησης οι χώρες της Ευρώπης που ήταν υποψήφιες (Ιταλία, Σουηδία, Ολλανδία, Ισπανία) μποϊκόταραν την οργάνωση. Άλλες ευρωπαϊκές χώρες επίσης δεν πήγαν είτε λόγω της μεγάλης απόστασης είτε γιατί σνόμπαραν το θεσμό (Αγγλία).

“Το αίτημά μας δεν είναι αίτημα επιστροφής, είναι αίτημα επανένωσης. Δεν είναι σοβινιστικό αίτημα, δεν είναι πατριωτικό, δεν είναι εθνικιστικό. Είναι ξεκάθαρα και εξολοκλήρου πολιτιστικό.”

Νίκος Καζαντζάκης, «Αγγλία». 1965