Κατηγορία: Τέχνες

« - Το παράδοξο είναι ότι η πλειοψηφία πεθαίνει ακόμα από φυσικό θάνατο.»Σκίτσο του altan

Είμαι τρομοκρατημένος! – σκίτσα του altan

Είμαι τρομοκρατημένος! – σκίτσα του altan

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (Σκιάθος 4 Μαρτίου 1851 - Σκιάθος 3 Ιανουαρίου 1911)

Σατιρικός Παπαδιαμάντης: Ἦχος πλάγιος δ´

Τί σε Κωνσταντῖνε καλέσωμεν; κληρονόμον χαμαλίκας, τῶν βαστάζων ἀρχηγόν, ἀλλακτὴν τοῦ Ἀνανία, ἀηδέστατον μωρόν· φωστῆρα τῆς Καλκούτας διαλάμποντα, χαμάλην τῶν παπάδων προεξάρχοντα, τῶν ἀχθοφόρων συνόμιλον· χαμάλμπασην ἀπαράμιλλον. Ἐγέμισες ἀηδίας τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Διαβάστε περισσότερα ›
Όμιλος Ωρίμων Ψηφοφόρων

Όμιλος Ωρίμων Ψηφοφόρων

Όμιλος Ωρίμων Ψηφοφόρων

Διαβάστε περισσότερα ›
Η ψυχή της Δυτικής Ευρώπης

Η ψυχή της Δυτικής Ευρώπης

Η ψυχή της Δυτικής Ευρώπης

Διαβάστε περισσότερα ›
ερυθρόμορφος κρατήρας

Οι απαρχές της κωμωδίας: από τη φάρσα στην πολιτική θέση

Οι ρίζες της κωμωδίας είναι οι παλιότερες του δράματος. Από την Ποιητική (1449a) του Αριστοτέλη μαθαίνουμε ότι ανιχνεύονται στα λεγόμενα φαλλικά, πανάρχαια λαϊκά, αγροτικά δρώμενα παντομίμας που σχετίζονταν με τελετουργίες γονιμοποίησης των κοινοτήτων και της γης και που, κατά συνέπεια, από τον 8ο π.Χ. αιώνα και μετά, βρέθηκαν να υπάγονται στη διονυσιακή λατρεία.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη

Πῶς νὰ ἔχῃ πεντάρα; Καλὰ καὶ τὰ λεπτά, καλὴ κ᾽ ἡ δουλειά, καλὸ καὶ τὸ κρασί, καλὴ κ᾽ ἡ κουβέντα, ὅλα καλά. Καλύτερον ἀπ᾽ ὅλα ἡ ρᾳστώνη, τὸ δόλτσε φὰρ νιέντε* τῶν ἀδελφῶν Ἰταλῶν. Ἂν εἰς αὐτὸν ἀνετίθετο νὰ συντάξῃ τὸν κανονισμὸν τῆς ἑβδομάδος, θὰ ὥριζε τὴν Κυριακὴν διὰ σχόλην, τὴν Δευτέραν διὰ χουζούρι, τὴν Τρίτην διὰ σουλάτσο, τὴν Τετάρτην, Πέμπτην καὶ Παρασκευὴν δι᾽ ἐργασίαν, καὶ τὸ Σάββατον διὰ ξεκούρασμα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Το φάντασμα που εμφανίζεται δεν είναι παρά ο ίδιος ο Ρέντλω που ως άλλος εαυτός ξεστομίζει τις πιο μύχιες, κι ως εκ τούτου πιο πικρές, σκέψεις.

Ο Κάρολος Ντίκενς και το πιο μεγάλο δώρο των Χριστουγέννων

Ο χημικός Ρέντλω όμως δεν ξεκινά από την ίδια αφετηρία. Ο Ρέντλω, τραυματισμένος επίσης από το παρελθόν, αδυνατεί να καταφύγει στο φάρμακο της λήθης – όπως ο Σκρουτζ. Αντιθέτως το αναζητά. Είναι τόσο ανίσχυρος μπροστά στη δύναμη της παρελθούσας δυστυχίας που το πέρασμα στη λησμονιά είναι βέβαιο ότι θα δράσει ανακουφιστικά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Fr. Millet, Οι σταχομαζώχτρες. 1857. Musée d' Orsay. Παρίσι.

Ἡ Σταχομαζώχτρα (1889)

Ἀλλὰ τὸ πρώτιστον εἰσόδημα τῆς θεια-Ἀχτίτσας προήρχετο ἐκ τοῦ σταχομαζώματος. Τὸν Ἰούνιον κατ᾽ ἔτος ἐπεβιβάζετο εἰς πλοῖον, ἔπλεεν ὑπερπόντιος καὶ διεπεραιοῦτο εἰς Εὔβοιαν. Περιεφρόνησε τὸ ὀνειδιστικὸν ἐπίθετον τῆς «καραβωμένης», ὅπερ ἐσφενδόνιζον ἄλλα γύναια κατ᾽ αὐτῆς, διότι ὄνειδος ἀκόμη ἐθεωρεῖτο τὸ νὰ πλέῃ γυνὴ εἰς τὰ πελάγη.

Διαβάστε περισσότερα ›
Τάσος Λειβαδίτης: Νυχτερινός άνεμος και άλλα ποιήματα

Τάσος Λειβαδίτης: Νυχτερινός άνεμος και άλλα ποιήματα

Τάσος Λειβαδίτης: Νυχτερινός άνεμος και άλλα ποιήματα

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο έρωτας χωρίς την τροχοπέδη της θρησκοληψίας

Ο έρωτας χωρίς την τροχοπέδη της θρησκοληψίας

Το Άσμα Ασμάτων αποτελείται από έξι ενότητες και εντάσσεται στα Διδακτικά – Ποιητικά Βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης. Επισημαίνω, ωστόσο, τον πρώτο και δεύτερο στίχο και τους αποδίδω στα νεοελληνικά, όπως εγώ τους προσλαμβάνω, έστω κι αν δεν είμαι ένας εξειδικευμένος στη γλώσσα των εκκλησιαστικών γραφών.

Διαβάστε περισσότερα ›