Κατηγορία: Διεθνή

Κων/νος Δασκαλάκης: «όνειρο μου είναι η πρόοδος της ανθρώπινης γνώσης»

Κων/νος Δασκαλάκης: «όνειρο μου είναι η πρόοδος της ανθρώπινης γνώσης»

Αισθάνομαι υπηρέτης της επιστήμης και όνειρο μου είναι η πρόοδος της ανθρώπινης γνώσης. Δεν με συγκινούν τα υλικά όνειρα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας

Ο ευρωπαϊκός Μεσαίωνας

Ο Μεσαίωνας είναι μια εποχή μακράς διάρκειας, πάνω κάτω χιλίων ετών, και ως εκ τούτου καταλαμβάνει ένα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα της ανθρώπινης ιστορίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Θεατρικές μάσκες

O Διόνυσος και η πρόσληψη του αρχαίου θεάτρου

Κι ακόμα κι όταν κρατάμε τη σκέψη μας καθαρή, απαλλαγμένη από κάθε παραμόρφωση, και το διατυπώνουμε ρητά – όπως είναι το σωστό – ότι το “μεγάλο” δράμα της κλασσικής περιόδου ήταν αυστηρά αθηναϊκή υπόθεση και αποκλειστικό προϊόν της άμεσης δημοκρατίας του 5ου π.Χ. αιώνα, εστιάζοντας, άρα, στο θέατρο του Διονύσου στην καρδιά του αστικού χώρου κάτω από την Ακρόπολη, και πάλι κάτι δεν μας κάθεται καλά.

Διαβάστε περισσότερα ›
Στο μετακομμουνιστικό παρόν η Ουτοπία φαίνεται να έχει ιστορικά εξαντληθεί και να μην εκπληρώνει πια κάποιαν ευδιάκριτη λειτουργία, όμως αυτό οφείλεται όχι μόνον στην οφθαλμοφανή αποτυχία των απόλυτων σκοπών της, αλλά και στην ανεπαίσθητη επικράτηση των σχετικών της επιδιώξεων.

Παναγιώτης Κονδύλης: Ουτοπία και ιστορική πράξη

Ο λόγος, για τον όποιο η μαρξιστική ουτοπία μπόρεσε να κυριαρχήσει στη σκηνή της παγκοσμίας ιστορίας πάνω από έναν αιώνα και να παραμερίσει σχετικώς άκοπα τις ανταγωνιστικές αναρχικές κτλ. ουτοπίες, έγκείται πρώτα-πρώτα στην ικανότητα της να οργανώνει και να νομιμοποιεί μιά πολιτική δράση, σκοπός της οποίας ήταν βέβαια η εγκαθίδρυση της Ουτοπίας, αλλά της οποίας η αναγκαιότητα προέκυπτε ακριβώς από τη μη πραγμάτωση της Ουτοπίας.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Λυσένκο αποκαλούσε τις θεωρίες του Μέντελ «καπιταλιστική επιστήμη» και έλεγε ότι το γονίδιο είναι μια μεταφυσική οντότητα που δεν μπορεί να έχει πραγματική ύπαρξη διότι του αποδίδονται ιδιότητες που κανένα μέρος ενός ζωντανού συστήματος δεν διαθέτει.

Πώς ο Στάλιν και ο Λυσένκο χρεωκόπησαν τη σοβιετική επιστήμη

“…βραβεύτηκε με πολλούς τίτλους κατά τη διάρκεια της καριέρας του. Οι μέθοδοι που παρουσίασε εφαρμόστηκαν υποχρεωτικά σε όλη την έκταση της Ρωσίας, αλλά και στην Κίνα. Ήταν επίσης ψεύτης, απατεώνας και απολυταρχικός.”

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Άλντους Χάξλεϋ (Aldous Leonard Huxley, 26 Ιουλίου 1894 – 22 Νοεμβρίου 1963) ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος και σατιρικός συγγραφέας.

Ο Άλντους Χάξλεϋ και τα αδιέξοδα του Νέου Κόσμου

Ο Άλντους Χάξλεϋ και τα αδιέξοδα του Νέου Κόσμου Γράφει ο Θανάσης Μπαντές  Όταν ο Άλντους Χάξλεϋ έγραφε το «Θαυμαστό Νέο Κόσμο» δεν κοιτούσε απλώς το μέλλον, κοιτούσε την ανθρωπότητα με τρόπο απογυμνωτικό κι ανελέητο. Το ανθρώπινο είδος, σαν σε […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας Φεραίος (1757 - 24 Ιουνίου 1798) ήταν Έλληνας συγγραφέας, πολιτικός στοχαστής και επαναστάτης.

O Νεοελληνικός Διαφωτισμός

O Νεοελληνικός Διαφωτισμός Μια  σύντομη  ιστορική  επισκόπηση Γράφει ο Χαράλαμπος Σπυρόπουλος  Ο  Νεοελληνικός Διαφωτισμός αποτελεί  παρακλάδι της ευρύτερης φιλοσοφικής, επιστημονικής, πολιτικής,  και  γενικότερα  ιδεολογικής  κίνησης  που έλαβε  χώρα στον Ευρωπαϊκό  χώρο  κατά  τη  διάρκεια  του  18ου  αιώνα, και που ονομάζεται με […]

Διαβάστε περισσότερα ›
«Μερικές φορές κατά τη βραδινή προσευχή, από την κούραση της ημέρας αποκοιμιέμαι, αλλά ο Θεός με κατανοεί.»

Είναι πραγματικά ριζοσπάστης ο Πάπας Φραγκίσκος;

“Όλα αυτά σίγουρα αποτελούν βελτίωση σε σχέση με τους προηγούμενους Πάπες. Πόσες αλλαγές όμως είμαστε δικαιολογημένοι να περιμένουμε από αυτόν; Υπάρχει ουσία στις δηλώσεις του, ή είναι παραπετάσματα καπνού χωρίς αντίκρισμα;”

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Νικολό Μακιαβέλι (ιταλικά: Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) (3 Μαΐου 1469 – 21 Ιουνίου 1527), ήταν Ιταλός διπλωμάτης, πολιτικός στοχαστής και συγγραφέας.

Ο Νικολό Μακιαβέλι και πώς να επιλέξετε έναν υπουργό

Οι συνετές συμβουλές είναι άχρηστες σε όποιον δεν είναι ο ίδιος συνετός και ο προνοητικός ηγεμόνας δεν μπορεί να βασίζεται στην τύχη ή την φρονιμάδα ενός μόνου υπουργού: «Κανόνας απαράβατος, ότι όποιος δεν είναι από μόνος του συνετός δεν ωφελείται από τις συμβουλές των άλλων, εκτός αν κατά τύχη αφεθεί στη διοίκηση ενός μόνου φρόνιμου υπουργού· με αυτόν τον τρόπο ένας τέτοιος ηγεμόνας χειραγωγείται, αλλά η χειραγώγηση διαρκεί λίγο χρόνο, γιατί ο υπουργός που τον έχει στο χέρι μπορεί γρήγορα να του αρπάξει την εξουσία.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Εξώφυλο του SF Weekly

Τα Πάθη της Μητέρας Τερέζα

“Η φήμη της όμως άρχισε να φθίνει μετά από ντοκιμαντέρ, βιβλία και έρευνες που μελέτησαν από πιο κοντά την εικόνα της, που τώρα έχει εκφυλιστεί από οικονομικά σκάνδαλα, την υποστήριξη δικτατόρων από μέρους της, την αδιαφορία της για αυτούς που είχε αναλάβει να φροντίσει και από την άκρως φονταμενταλιστική νοοτροπία της.”

Διαβάστε περισσότερα ›