Η «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» και οι μαύρες εικόνες του παρελθόντος

Με ένα λόγο η φιλοσοφία είναι ελληνική· είναι θυγατέρα της Πόλης· της δημοκρατικής Πόλης. Αν το δεχτούμε αυτό, μένει ακόμα να πούμε ότι η ελληνική γλώσσα δεν είναι μια αμετακίνητη ουσία και ότι, αν δούμε την φτιαξιά της, οι μεταβολές βαραίνουν γι’ αυτή όσο και οι μονιμότητες. Έτσι η Πόλις, που διαδέχεται επαναστατικά έναν «φεουδαρχικό μεσαίωνα», έχει τις ρίζες της σ’ ένα προηγούμενο παρελθόν, το οποίο σφραγίζουν οι προομηρικές βασιλείες και του οποίου τα ίχνη εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, και στα πλατωνικά κείμενα. Γι’ αυτό η αθηναϊκή δημοκρατία -σημείο αναφοράς του Πλάτωνα και των αντιπάλων του Σοφιστών- είναι ένα πρόβλημα, όχι μια ουσία.

Οι ανώτερες τάξεις βιώνουν την υπέρβαση των παραδεδομένων μεταξύ τους ρόλων, ως «απογείωση» σ’ έναν πρωτόφαντο βαθμό ελευθερίας στις σεξουαλικές επιλογές τους. Το πολυάμορι (πολυγαμία) και η πανσεξουαλικότητα, είναι σίγουρα η τελευταία λέξη της μόδας στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας.

Αναμφίβολα, η τηλεργασία και εν γένει η εργασία από το σπίτι συνιστά ένα μεγάλο οικονομικό επίτευγμα, αφού δίνει τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να διατηρήσει την εργασιακή του ασφάλεια, μειώνοντας παράλληλα το κόστος μετακίνησης.

Αντί για εμπορικά κέντρα, δεν μπορεί να προβλεφθεί η κατασκευή ενός ψηφιακού μουσείου αφιερωμένου στους 23+ αιώνες αδιάλειπτης ιστορικής συνέχειας της πόλης; Ας γίνει αυτό ΣΔΙΤ· γιατί τα μόνα ΣΔΙΤ που γίνονται σε αυτή τη χώρα πρέπει ντε και καλά να έχουν να κάνουν με μπουλντόζες, ταβέρνες και «λιανοπούλι»;

Πίσω από το αμερικάνικο New Deal, ή, τις αντίστοιχες ιδεολογικο-πολιτικές διεργασίες που οδήγησαν στην ανάδυση της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, δεν βρισκόταν μόνο η ιδεολογία ή ο αγώνας για την κατάκτηση της εξουσίας. Αλλά, και ένα πολύ πικρό ιστορικό μάθημα του μεσοπολέμου, το οποίο έγινε εν τέλει κτήμα ολόκληρων γενεών. Το μάθημα έλεγε πως όταν ο κοινωνικός ιστός σπάει, και τα μεσαία και κατώτερα στρώματα αφήνονται σε ελεύθερη πτώση, τότε ανοίγει ο δρόμος προς την επίγεια κόλαση.

Η διαλεκτική του πολέμου δεν μας τρομάζει. Γιατί όποιος τρομάζει από τον πόλεμο και τον πόλεμο θα έχει και την ήττα θα γνωρίσει. Αυτό συνέβη στην Κύπρο. Αυτό θα συμβεί αύριο στην Ελλάδα, όταν οι Τούρκοι κάνουν ένα νέο ρεσάλτο. Και δεν είμαστε διατεθειμένοι ακούγοντας τους «συνετούς» και τους ριψάσπιδες να γνωρίσουμε και τα δύο.

Η διαχείριση του δημόσιου χώρου σήμερα και πριν 100 χρόνια

Ύστατος αποχαιρετισμός στο Σταύρο Βουλασίκη Γράφει ο Γιάννης Κύρκου Αικατερινάρης Ένας ακόμη καλός φίλος, ένας ενεργός πολίτης κι άξιος επιστήμονας μας άφησε… Ήταν ο Σταύρος Βουλασίκης, ο πιστός αγωνιστής της Δημοκρατίας, που από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 και για […]

Η δήλωση του καθηγητή έχει ως εξής: «Οπότε, ως τα τέλη Φεβρουαρίου μπορεί να έχουμε ήδη φτάσει σε 5.000 έως 10.000 θανάτους, αν όχι περισσότερους, και να έχουμε μολυσμένο πάνω από το 20% του ελληνικού πληθυσμού, με ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά στη Βόρεια Ελλάδα!»