Το τουρκικό κράτος δεν είναι παρά μια απολυταρχία και μια δικτατορία διαχρονικά, από εμφάνισής του στη Μέση Ανατολή μέχρι και σήμερα. Ένα στρατοκρατικό καθεστώς είτε με σουλτάνο είτε με πρόεδρο. Ο στρατός είτε στο προσκήνιο είτε στο παρασκήνιο ήταν και είναι ο ουσιαστικός κυβερνήτης. Με εξαίρεση την περίοδο Ατατούρκ και Έρντοαν, που οι δύο δικτάτορες κυβερνούσαν απολυταρχικά, ελέγχοντας τα πάντα.

Τα σύνορα καθορίζουν την επικράτεια και την κυριαρχία, δίνουν νόημα στο τι σημαίνει «εμείς» και τι σημαίνει «άλλος», δίνουν περιεχόμενο στην οικειότητα, ορίζουν το έδαφος πάνω στο οποίο υπάρχει η κοινωνία. Δίχως την διάκριση των συνόρων δεν υπάρχει η έννοια του λαού και του έθνους, ούτε εκείνην του πολίτη και της δημοκρατίας.

Το μεγαλύτερο έγκλημα των κυβερνήσεων είναι που υπέκυψαν στις απαιτήσεις των Ευρωπαίων να χειρίζονται τους πρόσφυγες, τα στρατόπεδα και τα χρήματα οι ΜΚΟ, σαν κράτος εν κράτει. Εξαφανίζοντας έτσι ουσιαστικά την ελληνική κυριαρχία από τα ακριτικά νησιά.

Τι τον θέλουμε τον στρατό; Η διατήρηση ισχυρών Ενόπλων Δυνάμεων δεν είναι αυτοσκοπός. Οι εξοπλισμοί οφείλουν να ανταποκρίνονται στις αμυντικές ανάγκες της χώρας, αφού, όμως, οι ανάγκες αυτές έχουν προσδιοριστεί. Πρέπει, λοιπόν, σαν λαός, να αποφασίσουμε τι είμαστε διατεθειμένοι να υπερασπιστούμε.

Η Βρετανία καθάρισε το ποδόσφαιρό της από τους χούλιγκανς και το νταβατζιλίκι των ιδιοκτητών μέσα σε 24 ώρες. Με ένα νόμο κι ένα άρθρο, που θα ‘λεγε κι ένας ντόπιος γιαλαντζί επαναστάτης. Όπως έκαναν η Γαλλία, το Βέλγιο, η Γερμανία και η Ιταλία με τους τιφόζι. Τα ελληνικά αίσχη συνεχίζονται ανενόχλητα. Για έναν απλό λόγο. Δεν υπάρχουν κυβερνήσεις με παντελόνια. Γι’ αυτό.

Αν οι πολίτες δεν πάρουν πίσω τη χώρα τους από τις διεφθαρμένες κρατικοδίαιτες κομματικές συντεχνίες, κι αν δεν ξεφύγουν από την νοοτροπία της κομματοκρατίας και της κοντόφθαλμης μικροπολιτικής ως υπέρτατου αγαθού, είναι καταδικασμένοι να μη δουν ποτέ καλύτερη μέρα. Θα ζουν στο βόθρο με τα λύματα, που τους έφερε εδώ. Μοιραίοι κι άβουλοι.

Τέλος, αφού η Επιτροπή ενέκρινε την πρόσληψη, ο υποψήφιος μετανάστης υπέγραφε μια σύμβαση εργασίας, η τήρηση των όρων της οποίας θα ελεγχόταν από την αρμόδια ελληνική επιτροπή, που έδρευε στη Δ. Γερμανία.

Νὰ ῾ρθῆ ἕνας νὰ μοῦ εἰπῆ ὅτι θὰ πάγη ὀμπρὸς ἡ πατρίδα, στρέγομαι νὰ μοῦ βγάλη καὶ τὰ δυό μου μάτια. Ὅτι ἂν εἶμαι στραβός, καὶ ἡ πατρίδα μου εἶναι καλά, μὲ θρέφει· ἂν εἶναι ἡ πατρίδα μου ἀχαμνά, δέκα μάτια νά ῾χω, στραβὸς θὰ νὰ εἶμαι. Ὅτι ῾σ αὐτείνη θὰ ζήσω, δὲν ἔχω σκοπὸν νὰ πάγω ἀλλοῦ.

Οι γυμνοσάλιαγκες Γράφει ο Γιώργος Παπαδόπουλος-Τετράδης Μυξοκλαίνε οι Έλληνες πολιτικοί, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αντί να είναι εξοργισμένοι,που η Ελλάδα δεν έχει προσκληθεί στη διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη. Αν δεν είσαι εξοργισμένος σημαίνει ότι δεν είσαι ισχυρός. Και ότι […]

Δεκάξι χιλιάδες ἀσκέρια, τὸ ἄνθος τῶν Ἑλλήνων, Ρουμελιῶτες, Πελοποννήσιοι – ὕστερα βγάλαν καὶ τοὺς ἀρχηγούς τους ἀπὸ τὴ Νύδρα – Σπαρτιάτες κι᾿ ἀπ᾿ ἄλλα μέρη, ὅλοι αὐτεῖνοι κάθονταν εἰς τὶς Χῶρες καὶ εἰς τ᾿ ἄλλα χωριὰ καὶ τρώγαν ἀρνιὰ καὶ κόττες, κι᾿ ὁ Ἀράπης ὅταν τοὺς εὕρισκε τοὺς ξεποδάριαζε κυνηγώντας. Αὐτὰ κάνει ἡ διαίρεση καὶ ἡ διχόνοια.