Κυκλοφορεί σε λίγες ημέρες από τις Εκδόσεις του Αυγούστου, το νέο βιβλίο του Πάνου Σκουρολιάκου: Το Αναγνωστικόν (περί την τέχνην και την πολιτικήν).

Το βέβαιο είναι ότι ο Αριστοτέλης στο δεύτερο βιβλίο των «Πολιτικών» του (τα «Πολιτικά τα ολοκληρώνει μετά το 335 π. Χ.) εκφράζει ξεκάθαρες επιφυλάξεις ως προς την αξιοπιστία των δύο αυτών βασιλιάδων: «Αλλά βεβαίως θα ήταν καλύτερα, κάθε βασιλιάς να εκλέγεται με βάση τον τρόπο της ζωής του, και όχι όπως γίνεται τώρα.

Δραματικές αλλαγές στα Δημοτικά Κείμενο: Χρήστος Κάτσικας* Τον «οδικό χάρτη» του νέου Δημοτικού παρουσίασε ο υπουργός Παιδείας, Ανδρέας Λοβέρδος, κατά την εισήγησή του στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας. Αν ξύσει κανείς τα περιτυλίγματα και τα ευχολόγια, η πρόταση του υπουργείου […]

Λιγότερα μαθήματα και εργασίες στο Δημοτικό και προετοιμασία για την επόμενη ημέρα, ώστε να μη χρειάζεται κι άλλο διάβασμα στο σπίτι, περιλαμβάνει η πρόταση 15 σημείων του υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

Η πρόταση για ενιαίο ψηφοδέλτιο (και συνεπώς κατάργηση των κομματικών παρατάξεων) στο χώρο του συνδικαλισμού της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης άρχισε να ακούγεται στις μέρες μας εντονότερα, να διατυπώνεται ως αίτημα σε κάποιους συλλόγους κυρίως από συνδικαλιστές της παλαιάς ΠΑΣΚ, αλλά και να συζητείται από κάποιους της ΔΑΚΕ.

Στα Ηθικά Νικομάχεια ο Αριστοτέλης ξεκαθαρίζει ότι ο νομοθέτης είναι ο μεγάλος παιδαγωγός της κοινωνίας. Υποστηρίζοντας ότι η αρετή δεν είναι εκ φύσεως αλλά αποτέλεσμα εθισμού, καθιστά σαφές πως μόνο με την επανάληψη ηθικών πράξεων μπορεί κανείς να αποκτήσει την αρετή, αφού μόνο η επανάληψη οδηγεί στη συνείδηση.

Δυο σημαντικά ψηφίσματα εκδόθηκαν από αρχιτέκτονες της Θεσσαλονίκης την παραμονή του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου της 17ης Νοέμβρη του 1973. Το ένα αφορούσε στην πολιτική κατάσταση της χώρας και στη συμπαράσταση των αρχιτεκτόνων της πόλης στους εξεγερμένους

Είναι προφανές ότι ο πρωθυπουργός της χώρας γνωρίζει πολύ καλά τις κοινωνικές παραμέτρους της σχολικής επίδοσης. Η στόχευση είναι αλλού και «φωτογραφίζει» κατευθείαν τον εκπαιδευτικό. Ο Αντ. Σαμαράς θεωρεί κατάλληλο τον χρόνο να προβάλει συστηματικά μια, έτσι κι αλλιώς, διαδεδομένη αντίληψη, σύμφωνα με την οποία για ό,τι «καλό» ή «κακό» γίνεται στα σχολεία την ευθύνη έχει ο εκπαιδευτικός.

Για τον Αριστοτέλη η θέσπιση ορίων στην περιουσία είναι ζήτημα τόσο σημαντικό που αποτελεί στοιχειώδη προϋπόθεση για τη συνοχή της πόλης. Η αμετροέπεια του πλούτου δεν είναι τίποτε άλλο από τη συνθήκη που σταδιακά θα επιφέρει το διαχωρισμό των πολιτών σε πολύ πλούσιους και πολύ φτωχούς με τις μοιραίες συνεπαγόμενες δονήσεις και στο σύστημα της διοίκησης.

Ο Κοζανίτης ιατροφιλόσοφος Γεώργιος Κ. Σακελλάριος