Εισήγηση του φιλόλογου και συγγραφέα Θανάση Μπαντέ με θέμα: «Ο Αριστοτέλης και η γέννηση της πολιτικής επιστήμης», κατά την παρουσίαση του ομώνυμου βιβλίου του στο Εργαστήρι Πολιτικής και Πολιτισμού του Άρδην στην Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2019.

Όταν κάποιος ακούει κάτι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, το πρώτο όνομα, που του «έρχεται» στο μυαλό, είναι ένα: «Σπύρος Λούης» (1872-1940). Ο Λούης ήταν ένας φτωχός αγρότης, ενώ εξασκούσε, παράλληλα, το επάγγελμα του «νερουλά».[5] Ήταν, συνεπώς, αδύνατον να έχει κάποια σχέση με τον αθλητισμό, πόσο μάλλον σε τέτοιο υψηλό επίπεδο.

Μέχρι το 1989, τα Ιουλιανά του 1965 και η αποστασία, η δικτατορία του 1967, η κατάληψη του Πολυτεχνείου και της Νομικής του 1973, η ένοπλη αντιπαράθεση του ‘45-’49, ήταν ιδεολογικά στοιχεία μιας πραγματικής πολιτικής και κομματικής στράτευσης των ανθρώπων στην μια ή την άλλη παράταξη.

Ο κόμης Choiseul- Gouffier διαμηνύει στον Fauvel: «Άρπαξε ό,τι μπορέσης. Μην αφήνεις καμία ευκαιρία για λαφυραγωγία στην Αθήνα και στην περιοχή της. Ξεσήκωσε ό,τι περνάει από το χέρι σου. Μη λυπάσαι ούτε ζωντανούς ούτε πεθαμένους».

Η φρόνηση που θα επιδείξει το σθένος της ψυχής απέναντι σε οτιδήποτε μπορεί να απειλήσει την πόλη είναι η πολιτική πράξη του ενάρετου ανθρώπου που αντιλαμβάνεται ότι η προσωπική του ευτυχία είναι συνυφασμένη με εκείνη των συμπολιτών του. Τελικά, η ανδρεία δεν μπορεί παρά να τεθεί στην υπηρεσία της συνύπαρξης.

Η πλάκα μιλάει για την απελευθέρωση της πόλης από τους ναζί, πράξη που χρεώνεται στον ΕΛΑΣ. Διπλό σφάλμα. Κατ’ αρχάς αν η πόλη απελευθερώθηκε από τους Ναζί και όχι από τους Γερμανούς, τότε γιατί η Ελλάδα να διεκδικήσει πολεμικές αποζημιώσεις από την Γερμανία;

Περισσότεροι από 700.000 άνθρωποι εκτιμάται ότι εκτελέστηκαν ως αντιφρονούντες και εχθροί της πατρίδας την περίοδο της Μεγάλη Εκκαθάρισης του Στάλιν στη Σοβιετική Ρωσία – ή εποχή του Μεγάλου Τρόμου – από το 1936 έως το 1938.

Το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1940 ήταν σε εξέλιξη πριν η Ιταλία απαιτήσει την παράδοση της Ελλάδας και κατόπιν να εισπράξει το ιστορικό «ΟΧΙ». Η τέταρτη και τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, βρήκε τον ΠΑΟΚ νικητή επί του Μακεδονικού με 2-1, σε μία αναμέτρηση που έγινε στις 20 Οκτωβρίου.

Όταν οι Ιταλοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα απέστειλε μια επιστολή προς τον Ελληνικό λαό,( 31/10/1940) από τον οποίο ζητούσε «ο κάθε βράχος, η κάθε ρεματιά, το κάθε χωριό…να γίνει φρούριο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.»

Για τον κατοχικό Έλληνα, δεν υπήρχαν παρά οι αντιστασιακές οργανώσεις, που αγωνίζονταν για την ανατροπή της ξένης τυραννίας και της ντόπιας φεουδαρχίας, πέρα από κόμμα και «πολιτικές». Όπως νομίζαμε…