Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος διήρκεσε 27 χρόνια, από το 431 έως το 404 π.Χ., με την έναρξη των εχθροπραξιών να χρεώνεται στην Πελοποννησιακή πλευρά, αν και όλες οι προηγούμενες πρωτοβουλίες στοχευμένης πολιτικής όξυνσης βάρυναν την πλευρά των Αθηναίων.

Όλοι έχουμε μάθει στο σχολείο και έχουμε ακούσει στον άμβωνα της εκκλησίας ότι τους 3 πρώτους αιώνες μ.Χ. οι Χριστιανοί ήταν θύματα μιας πρωτοφανούς επίθεσης από τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία,

Ταξιδεύοντας, πριν μερικά χρόνια, από τον νότο του Ιράν προς το Ισπαχάν, φτάσαμε με αυτοκίνητο σε μια κατεστραμμένη από σεισμό κωμόπολη. Ιζάρ χοτ νομίζω τη λέγανε. Λίγοι οι κάτοικοί της, κυρίως βοσκοί που κατοικούσαν σε λαβωμένα σπίτια.

Το όνομά του μύθος. Η ζωή και η δράση του θρυλική. Το τέλος του μυθιστορηματικό. Το ένα του όνομα δόθηκε σε έναν ημερολογιακό μήνα. Το άλλο έγινε συνώνυμο με τον αυτοκρατορικό τίτλο και ας μην έγινε ποτέ αυτοκράτορας, όπως λανθασμένα πιστεύουν πολλοί.

Δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα. Για να το πούμε ακριβέστερα: εν έτει 1998 δεν υπάρχουν ανθρώπινα δικαιώματα και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα υπάρξουν στο μέλλον.

Ο Κλάους Μαν, η ομοφυλοφιλία και ο φασισμός Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το σύντομο βιογραφικό του Κλάους Μαν, γιου του Τόμας Μαν, που παραθέτει μετά το δοκίμιο «Ομοφυλοφιλία και Φασισμός» ο μεταφραστής Αλέξανδρος Ίσαρης, είναι εξόχως κατατοπιστικό. Μεταξύ άλλων ο […]

Μετά την παρουσιάση των βασικών σταθμών του βίου και της εκπαιδευτικής δράσης του Ιώσηπου Μοισιόδακα, θα αναφερθώ συνοπτικά στις παιδαγωγικές απόψεις του, όπως τις καταγράφει ο ίδιος στο έργο του Πραγματεία περί Παίδων Αγωγής.

Τον Σεπτέμβριο του 1917, ένα συνταρακτικό γεγονός συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία και ευαισθητοποίησε πολλούς αξιωματικούς που, με αφορμή αυτό, οργάνωσαν το κίνημα της “Εθνικής Άμυνας”.

Βυζαντινό σταυρόλεξο (ΙI) – online Mπορείτε να το λύσετε εδώ: Βυζαντινό σταυρόλεξο (ΙI) – online Mπορείτε να το λύσετε εδώ: Βυζαντινό σταυρόλεξο (ΙI) – online  

Ο Σπινόζα που διαβάζουμε στο έργο «Πολιτεία – Πολιτική Πραγματεία» δεν είναι ο αφαιρετικός μεταφυσικός της «Ηθικής», αλλά ένας οξύνους πολιτικός στοχαστής που απευθύνεται σε προβλήματα της εποχής του. Προβάλλει εδώ τη λογική σαν τον κατεξοχήν οδηγό οργάνωσης και διακυβέρνησης του κράτους.