Κατηγορία: Παιδεία

Το φίδι που τους κλώσησε

Το φίδι που τους κλώσησε

Το φίδι που τους κλώσησε Γράφει ο ΚΙΜΠΙ* Μπα; Εκπλήσσεσθε που οι χρυσαυγίτες έκαναν πρόβες στο Πέραμα και στο Κερατσίνι για τις «νύχτες κρυστάλλων» του μέλλοντός μας; Εξοργίζεστε που έχουν στο ενεργητικό τους επισήμως το πρώτο θύμα (τα άλλα έχουν χαθεί […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Νικηφόρος Λύτρας, Το Ψαριανό μοιρολόγι, πριν το 1888

Ο Βιζυηνός στο φονικό του αδερφού του

Ο Βιζυηνός στο φονικό του αδερφού του Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Η νουβέλα του Βιζυηνού «Ποιος ήτον ο φονεύς του αδερφού μου» είναι ίσως το πιο ιδιόμορφο αστυνομικό χρονικό της ελληνικής λογοτεχνίας. Και είναι ιδιόμορφο, γιατί, ενώ συνδυάζει όλα τα […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Δημοτικό σχολείο Λιβαδερού, σήμερα

Επιστολή περί σχολικών Μόκρου (1903)

Επιστολή περί σχολικών Μόκρου (1903) Να ‘μουν γίδα στο Λουτρό και νύφη στο Λιβαδερό (δημώδες της περιοχής) Γράφει ο Δημήτρης Τζήκας Ο επιθεωρητής εκπαίδευσης Χαρίσιος Γ. Βαλσαμόπουλος, με εντολή της Μητρόπολης, επισκέφτηκε στις 20 Μαΐου του 1903 ένα ορεινό χωριό του […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η αποθέωση του Ομήρου. Στα πόδια του η Ιλιάδα και η Οδύσσεια. Jean Auguste Dominique Ingres, 1827

Ι.Θ. Κακριδής: «Γιατί διδάσκουμε Αρχαία Ελληνικά στα παιδιά»

Απ’ τα ίδια τα πράγματα, όσον ιδεώδεις και αν είναι οι άλλοι όροι του σχολείου, όσο ικανός ο καθηγητής, όσο έξυπνα και μελετηρά τα παιδιά του, είναι αδύνατο να καταχτηθούν κατά κάποιο τρόπο μέσα σ’ ένα χρόνο ο Αρριανός, ο Ισοκράτης, ο Λυσίας και ο Ηρόδοτος, ή -σε άλλη τάξη- ο Πλάτωνας, ο Θουκυδίδης, ο Όμηρος και ο Ευριπίδης.

Διαβάστε περισσότερα ›
Σκίτσι του Πάνου από το Ποντίκι

Κορνήλιος Καστοριάδης: Οι ρίζες του μίσους

Κορνήλιος Καστοριάδης: Οι ρίζες του μίσους * Υπάρχουν δύο ψυχικές εκφράσεις του μίσους: το μίσος για τον άλλο  και το μίσος για τον εαυτό μας, το οποίο συχνά δεν παρουσιάζεται ως τέτοιο. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι και τα δυο […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Γιάννης Δ. Αικατερινάρης (1878-1954)

Ένας πολίτης του κόσμου, λόγιος και αγωνιστής

Ένας πολίτης του κόσμου, λόγιος και αγωνιστής 1917 στρατοδικείο, 1919 απέλαση από τις ΗΠΑ, 1920 άρθρο για τα καλογερικά μετόχια… του Γιάννη Κύρκου Αικατερινάρη αρχιτέκτονα Ο Γιάννης Δ. Αικατερινάρης (1878-1954) ήταν ένα από τα έξι παιδιά του Δήμου και της Αναστασίας […]

Διαβάστε περισσότερα ›
"Η Φρύνη μπροστά στον Άρειο Πάγο", έργο του Jean-Léon Gérôme, 1861, Hamburg Kunsthalle.

Οι εταίρες στην αρχαία Ελλάδα

Πέραν όμως των εταίρων που σχετίζονταν, με τον ένα ή άλλο τρόπο, με τα συμπόσια, μπορούσε κάποιος να επισκεφτεί το ίδιο το “σπίτι” της. Διότι μια εταίρα που κατόρθωνε να έχει κάποια χρήματα, αποκτούσε και σπίτι με πολυτελή εξοπλισμό. Υπάρχουν πληροφορίες για πολυδάπανα σπίτια και με υπηρετικό προσωπικό. Μέσα λοιπόν, σε ένα τέτοιο περιβάλλον, προσκαλούσαν τους εραστές τους. Φυσικά, η τιμή ήταν πολλαπλάσια απ’ αυτή της απλής πόρνης, διότι πολλές εταίρες γνώριζαν να παίζουν αυλό και κιθάρα και να προσφέρουν υψηλότερες υπηρεσίες. Πάντως, δεν μπορούσε ο καθένας να συνευρεθεί μαζί της, παρά μόνο οι πλουσιότεροι άνδρες.

Διαβάστε περισσότερα ›
Η καθαρά καπιταλιστική εκμετάλλευση των φυσικών πόρων σηματοδοτείται ιστορικά από την παραίτηση των γαιοκτημόνων από οποιαδήποτε εργασία ή ευθύνη που θα μπορούσε να τους εμποδίσει από την απρόσκοπτη κατανάλωση απολαύσεων

Ο Καρλ Μαρξ, η πρόσοδος και η εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου

Ο Καρλ Μαρξ, η πρόσοδος και η εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου Γράφει ο Θανάσης Μπαντές Το γεγονός ότι ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής έχει επικρατήσει και προσπαθεί να επεκταθεί σε όλους τους παραγωγικούς τομείς, εκμεταλλευόμενος ακόμη και τα αγαθά που δίνονται […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Το γκούι ήταν ένα αρκετά γνωστό και διαδεδομένο παιχνίδι, γνωστό και ως λακουβίτσα.

Ούτε γκούι ούτε γραμμή!

Η έκφραση πάρε το λουμά (ή το ….μαλού) είναι μεταφορικά υβριστική. Για την ετυμολογία της λέξης έψαξα λιγάκι, πλην η αναζήτηση στα λεξικά Τριανταφυλίδη και Κριαρά δεν απέδωσε τίποτα. Γνωρίζω εμπειρικά ότι ήταν μάλλον άγνωστη στην Κοζάνη, στην πόλη, την ξέρουμε όμως δεκάδες παιδικοί φίλοι και συμμαθητές που ζήσαμε στην επαρχία. Πεντούλια ήταν οι μπίλιες, τα βόλια, τα οποία αγοράζονταν για ένα πεντούλι, για μισή δραχμή. Οι μπίλιες γενικότερα ονοματίζονταν ανάλογα με την αξία τους.

Διαβάστε περισσότερα ›
Πώς μπαίνει, επιτέλους εύκολα και γρήγορα η άνω τελεία!

Επιτέλους!: Πώς μπαίνει εύκολα και γρήγορα η άνω τελεία!

Επιτέλους!: Πώς μπαίνει εύκολα και γρήγορα η άνω τελεία! Όπως είναι γνωστό, η άνω τελεία δηλώνει μικρότερη διακοπή από τη τελεία ή το κόμμα και μπαίνει ανάμεσα σε δύο προτάσεις. Την άνω τελεία ακολουθεί λέξη που δεν παίρνει κεφαλαίο γράμμα. […]

Διαβάστε περισσότερα ›