Κατηγορία: Ιστορία

Πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ιστοριογράφοι. Βενετοί και Γενουάτες.

Πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ιστοριογράφοι. Βενετοί και Γενουάτες.

Η πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης υπό των Οθωμανών στα 1453 είναι γεγονός της ημετέρας ιστορίας επισημότατο. Κατά τους αλλογενείς συγγραφείς εκείνων των χρόνων, κυρίως τους Ιταλούς, η άλωση της βυζαντινής πρωτεύουσας σφόδρα κατεπτόησεν άπαντες τους Χριστιανούς της Ευρώπης και κυρίως αυτούς των βορείων όμορων κρατών.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι Φαναριώτες

Οι Φαναριώτες

Στην Πόλη μετά την άλωση παρέμειναν μόλις τέσσερις βυζαντινές αριστοκρατικές οικογένειες, αυτές των Παλαιολόγων, των Καντακουζηνών, των Ασάνων και των Ράλληδων. Ο Μωάμεθ Β΄ αμέσως έφερε στην πρωτεύουσα χριστιανούς άρχοντες από την Τραπεζούντα, την Χίο, την Κρήτη, την Πελοπόννησο κ.α. και τους παραχώρησε την περιοχή του Φαναρίου για εγκατάσταση.

Διαβάστε περισσότερα ›
«Μιχαήλ Ψελλός, Κωνσταντίνος Παλαιολόγος». Τμήμα της τοιχογραφίας του Φώτη Κόντογλου στο Δημαρχείο Αθηνών.

Πολιορκία και άλωση της Κωνσταντινούπολης

Η τελευταία άλωση είναι τεκμήριο της ανδρείας των Βυζαντινών. Ολίγοι, ανταγωνιζόμενοι προς πολλάς μυριάδας εχθρούς, ουδέποτε αποδέχτηκαν την προτεινόμενη παράδοση. Ο τελευταίος αυτοκράτορας Παλαιολόγος, θωπεύων τους Καθολικούς χάριν βοηθείας, υπό του λαού υβριζόμενος ως αίτιος της κακοδαιμονίας της πατρίδας, έπεσε μαχόμενος και θάφτηκε μαζί με τους εχθρούς του· επ’ ουδεμίας στήλης επεγράφη το όνομα του ανδρείου αυτού αυτοκράτορα.

Διαβάστε περισσότερα ›
Άλλωστε, μια ματιά στον χάρτη της ισλαμικής επέκτασης από το 622 μ.Χ. μέχρι το 1500 μ.Χ. αρκεί για να τεθούν κάποια ερωτήματα που οι απολογητές του Προφήτη είτε αρνούνται ν΄ απαντήσουν είτε τα αποσιωπούν.

Είναι το Ισλάμ «ειρηνικό» και «συμπονετικό»;

Αρκούν η βαναυσότητα και οι ιμπεριαλιστικές πρακτικές των Σταυροφόρων, που εξακολουθούν να λειτουργούν σαν αξεπέραστα «αισθήματα ενοχής» της δυτικής χριστιανοσύνης, ώστε να μετατρέπουν τον αιματοβαμμένο ισλαμικό ιμπεριαλισμό από την Ινδία και τη Δυτική Κίνα μέχρι την Ισπανία και το Μαλί σε «μαύρη τρύπα της ιστορίας» μερικών αιώνων που παραμένει για ανεξήγητους λόγους άγνωστη;

Διαβάστε περισσότερα ›
Πυροβολικό του Ελληνικού Στρατού βάλλει κατά του υψώματος Ιβάν, κοντά στην Κορυτσά.

28 Οκτώβρη 1940 – Μαρτυρίες αγωνιστών του ελληνοϊταλικού πολέμου

Το χιόνι πέφτει ασταμάτητα, ο κρύος αέρας μαστιγώνει το πρόσωπό μας….και …βαδίζουμε…βαδίζουμε…,…κάπου κάπου ακούγεται η φωνή του λοχαγού που μας κρατά όρθιους…εκείνη τη στιγμή ασυναίσθητα γυρίζω πίσω, να μιλήσω στον πατέρα σου, που μ΄ ακολουθούσε…μα δεν τον βλέπω…βάζω τις φωνές και τρέχω μπροστά στο λοχαγό…

Διαβάστε περισσότερα ›
Ναός της Παναχράντου. Κωνσταντινούπολη, 1877. Λιθογραφία.

Αλέξανδρος Πασπάτης (1814-1891): Βυζαντιναί Μελέται. Τοπογραφικαί και Ιστορικαί μετά πλείστων εικόνων

Ο Αλέξανδρος Πασπάτης γεννήθηκε στην Χίο το 1814. Σε ηλικία οχτώ χρονών έφυγε από το νησί του και βρέθηκε στην Αμερική, «τυχών της προστασίας φιλανθρώπων Αμερικανών»· αφού ολοκλήρωσε τα εγκύκλια μαθήματα, σπούδασε Ιατρική στην Αμερική, την Ιταλία και τη Γαλλία. Στα 1839 επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη διδάκτωρ της Ιατρικής, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως γιατρός. Στην Πόλη ασχολήθηκε με ιστορικές και τοπογραφικές μελέτες, καθώς και με την ιστορία του Βυζαντίου.

Διαβάστε περισσότερα ›
Παλιές φωτογραφίες της Κοζάνης

Φωτογραφίες της παλιάς Κοζάνης

Φωτογραφίες της παλιάς Κοζάνης

Διαβάστε περισσότερα ›
Κορνήλιος Καστοριάδης

Ο Καστοριάδης για το Ισλάμ και την Τουρκία

Κατά τον ίδιο τρόπο μιλάμε, βεβαίως, για το δουλεμπόριο των Μαύρων από τους Ευρωπαίους (16ος αιώνας και εντεύθεν), αλλά δεν μιλάμε ποτέ για το γεγονός ότι το δουλεμπόριο και η συστηματική υποδούλωση των Μαύρων στην Αφρική τα εγκαινίασαν Άραβες έμποροι (11ος-12ος αιώνας και εντεύθεν), με τη συνενοχή-συμμετοχή, όπως πάντα, βασιλιάδων και φυλάρχων.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ελληνοϊταλικός πόλεμος, Κορυτσά. Νοέμβριος 1940.

1940-2020: Ογδόντα χρόνια μετά, ο Ερντογάν στα βήματα του Μουσολίνι

Κατά τον ίδιο τρόπο που ο τορπιλισμός της Έλλης αφύπνισε και ένωσε τους Έλληνες για το μεγάλο έπος του ’40 έτσι και ο Ερντογάν, εδώ και ένα χρόνο τουλάχιστον, κάνει το παν για να αφυπνίσει τους Έλληνες. Και θα πρέπει να είναι βέβαιος πως, παρά τις παρασπονδίες των Συμμάχων και την κατευναστική και υποχωρητική παράδοση των Ελλήνων πολιτικών, οι Έλληνες θα βρίσκονται και πάλι στη θέση τους αν χρειαστεί, «πηγαίνοντας προς την τιμή και τη συνείδησή τους»

Διαβάστε περισσότερα ›
Παναγιώτης Κοδρικάς: Μελέτη της Κοινής Ελληνικής Διαλέκτου

Παναγιώτης Κοδρικάς: Μελέτη της Κοινής Ελληνικής Διαλέκτου

Κοδρικάς, Παναγιώτης,1762-1827. Μελέτη της Κοινής Ελληνικής Διαλέκτου / Παρά Παναγιωτάκη Καγκελαρίου Κοδρικά Εκδοθείσα φιλοτίμω δαπάνη των ευγενών και φιλογενών κυρίων Αλεξάνδρου Πατρινού και αδελφών Ποστολάκα. Εν Παρισίω :Εκ της Τυπογραφίας Ι. Μ. Εβεράρτου,1818.

Διαβάστε περισσότερα ›
Λαϊκή εικόνα από την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων. ΕΛΙΑ.

Τα γεγονότα μετά την ήττα του 1897

Λίγο πριν την «έλευση» του 19ου αιώνα, η «Μεγάλη Ιδέα» είχε συνεπάρει όλα τα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Όμως, στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση του Θ. Δηλιγιάννη, η οποία διήρκεσε από το 1895 ως το 1897, υπήρξε καχεκτική στο οικονομικό «πεδίο» και διπλωματικά απομονωμένη. Κατά συνέπεια, δεν μπορούσε να προβεί στην απελευθέρωση των «αλύτρωτων» περιοχών με αξιώσεις.

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο μύθος του Σίσυφου

Ο μύθος του Σίσυφου

«Κι ακόμα είδα το Σίσυφο φριχτά βασανισμένο· / κοτρώνα αυτός θεόρατη και με τα δυο βαστούσε, / και στυλωμένος έσπρωχνε, με πόδια και με χέρια, / την πέτρα απάνω στο βουνό· κι ότι έκανε να φτάσει, / και να περάσει απ’ την κορφή, τον έπαιρνε το βάρος / και προς τον κάμπο ανήλεη κατρακυλούσε η πέτρα. / Κι αυτός πάλι έσπρωχνε βαριά, και το κορμί του ο ίδρος / περέχυνε, και σκέπαζε την κεφαλή του η σκόνη.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Μάχη της Τζουμαγιάς.

Οι μάχες των Στενών του Σαρανταπόρου, του Στενού της Πόρτας και η απελευθέρωση των Σερβίων από τον τουρκικό ζυγό (1912).

Οι μάχες των Στενών του Σαρανταπόρου, του Στενού της Πόρτας και η απελευθέρωση των Σερβίων από τον τουρκικό ζυγό (1912).

Διαβάστε περισσότερα ›
Ο Επίκουρος του Νεοκλέους ο Γαργήττιος (Σάμος, 341 π.Χ. – Αθήνα, 270 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Ίδρυσε δική του φιλοσοφική σχολή, τον Κήπο του Επίκουρου, η οποία θεωρείται από τις πιο γνωστές σχολές της ελληνικής φιλοσοφίας.

Η διδασκαλία του Επίκουρου για τις αισθήσεις και τις ιδέες των ανθρώπων

«Αλλά, αν ο Επίκουρος θεωρεί την αίσθηση θεμέλιο κάθε γνώσης, ωστόσο δεν ανάγει κάθε γνώση στην αίσθηση: έχοντας κατά νου τα επιχειρήματα που στον Μένωνα του Πλάτωνα δικαίωναν τη θεωρία της ανάμνησης, παρατηρεί ότι δεν θα μπορούσαμε να αναγνωρίσουμε ούτε να ονομάσουμε κάποιο αντικείμενο, αν δεν είχαμε στο πνεύμα μας κάποια προϊδέαση της μορφής του.»

Διαβάστε περισσότερα ›
Γιατί τιμούμε τον μαρτυρικό θάνατο του Ρήγα Φεραίου ή Βελεστινλή

Γιατί τιμούμε τον μαρτυρικό θάνατο του Ρήγα Φεραίου ή Βελεστινλή

H Χάρτα της Ελλάδος με την αρχαία πολιτική διαίρεση σε επαρχίες και τοπαρχίες και την ελληνική ονοματολογία, πρωτεργάτης έτσι της αντικατάστασης των ονομάτων του κατακτητή. Το πρωτοποριακό δημοκρατικό Σύνταγμά του, για την απελευθερωμένη μετά την επανάστασή του περιοχή των Βαλκανίων.Έμαθε στους σκλαβωμένους Έλληνες τον «τρόπον της απελευθερώσεως» τους, όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο στρατηγός Μακρυγιάννης,

Διαβάστε περισσότερα ›
Άγγελος Βλάχος

Άγγελος Βλάχος

Άγγελος Βλάχος Γράφει ο Κότσης Παναγιώτης Α. Η ρομαντική σχολή:     Μετά τον εθνικο-απελευθερωτικό Αγώνα των ετών 1821-1828, άρχισαν να καταφθάνουν στον ελεύθερο ελληνικό χώρο λόγιοι, με καταγωγή από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης και, με επαγγελματική εμπειρία στην Δυτική Ευρώπη. […]

Διαβάστε περισσότερα ›
Η αριστερά και το μακεδονικό ζήτημα (PDF)

Η αριστερά και το μακεδονικό ζήτημα (PDF)

Ο Γιώργος Καραμπελιάς υπογραμμίζει, αρχικώς, τις γεωπολιτικές ιδεοληψίες του «μακεδονισμού» της Αριστεράς ως του «τελευταίου συνόρου» που ορίζει την ταυτότητα της. Στη συνέχεια εξετάζει την εθνογένεση των «Μακεδόνων» ως προϊόν του ρωσοβουλγαρικού πανσλαβισμού, που εν συνεχεία μεταβιβάστηκε στη ρητορική της Σοβιετικής Ένωσης, εξού και η επιβολή του «μακεδονισμού» στην ηγεσία του νεοσύστατου ΚΚΕ.

Διαβάστε περισσότερα ›
Αλέξανδρος Δελμούζος: Παιδεία και κόμμα. (PDF)

Αλέξανδρος Δελμούζος: Παιδεία και κόμμα. (PDF)

Ο Αλέξανδρος Δελμούζος (1880-1956) ήταν Έλληνας παιδαγωγός και κύριος εκπρόσωπος του εκπαιδευτικού δημοτικισμού. Επίσης ίδρυσε το (Πρότυπο) Πειραματικό σχολείο Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης του ΑΠΘ.

Διαβάστε περισσότερα ›
Οι διανοούμενοι. Εισαγωγή - Μετάφραση – Σχόλια Θ. Χ. Παπαδόπουλος.  Εκδ. Στοχαστής. Αθήνα, 1972. Ο Γκράμσι γράφει για την παρουσία του ισλάμ γύρω στα 1930.

Αντόνιο Γκράμσι: Μικρές σημειώσεις για την ισλαμική κουλτούρα

«Αυτή η λατρεία (των αγίων) εξαιτίας των κοινωνικών συνεπειών της, των πολιτιστικών και πολιτικών που πηγάζουν από αυτή, αξίζει να την μελετήσουμε ολοένα και περισσότερο κι ολοένα και προσεχτικότερα να την εξετάζουμε, αφού οι άγιοι αποτελούν μια δύναμη — μιάν ασυνήθιστη δύναμη — που μπορεί να γίνει το μεγαλύτερο εμπόδιο στη διάδοση του δυτικού πολιτισμού· αν την εκμεταλλευτούμε όμως επιδέξια, μπορεί να γίνει ένας πολύτιμος βοηθός στην ευρωπαϊκή επέκταση».

Διαβάστε περισσότερα ›
Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος: Από την Πίζα στο Μεσολόγγι.

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος: Από την Πίζα στο Μεσολόγγι.

Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος: Από την Πίζα στο Μεσολόγγι. Το κείμενο είναι από το βιβλίο του Κωστή Παπαγιώργη «Τα Καπάκια. Βαρνακιώτης, Καραϊσκάκης, Ανδρούτσος.» Αθήνα, εκδ. Καστανιώτη, 2003. Κείμενο: Κωστής Παπαγιώργης Όπως όλα τα μέλη των φαναριώτικων οικογενειών, ο Μαυροκορδάτος δεν είχε καμιά […]

Διαβάστε περισσότερα ›