Ο 19ος αιώνας απετέλεσε για την Κίνα την κομβική εκείνη χρονική περίοδο κατά την οποία ξεκίνησε ένα άνοιγμα προς τον δυτικό κόσμο. Από το 1644, που ένας μη κινεζικός λαός, οι Μαντσού, ίδρυσαν τη δυναστεία των Τσι-ίνγκ, μέχρι και το 1840 η Κίνα γνώρισε, ως επί το πλείστον, ειρήνη και ευημερία, αποκλεισμένη όμως από τις εξελίξεις του δυτικού κόσμου.

ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο; «Δεν είναι μαλλιά τα γένια» (λαϊκή παροιμία) Γράφει ο καφετζής Όπως είναι γνωστό, η Ελλάδα έγινε μέλος της ΕΟΚ το 1981, με απόφαση της τότε κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) […]

…χάρη στη NASA, σε 20 περίπου χρόνια θα έχουμε πλήθος «καινούργιων» επικούρειων κειμένων.
Γράφει ο Κωνσταντίνος Σαπαρδάνης

Ήδη από το 1994 ο Αμερικανός κοινωνιολόγος Κρίστοφερ Λας διαπιστώνει ότι ο εκδημοκρατισμός της αφθονίας -η προσδοκία ότι κάθε γενιά θα απολαμβάνει βιοτικό επίπεδο υψηλότερο από τους προκατόχους της- έχει αναστραφεί, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να εγκαθιδρύονται πάλι παμπάλαιες ανισότητες, μερικές φορές με τρομακτικό ρυθμό, μερικές φορές σταδιακά, ώστε να είναι αδιόρατες.

Καταδικάζω με οργή την φρικώδη ρατσιστική – φασιστική βία -όπου γης- του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, χρηματοδότη και γεννήτορα της φονταμενταλιστικής φασιστικής βίας του Ισλάμ και του ISIS…

Η λογική του φιλελεύθερου ατομικισμού, υπονομεύοντας διαρκώς κάθε μορφή λαϊκής αλληλεγγύης που εξακολουθεί να επιβιώνει, ταυτόχρονα καταστρέφει υποχρεωτικά όλες τις ηθικές προϋποθέσεις που καθιστούν δυνατή την αντικαπιταλιστική επανάσταση. Αυτός είναι ο λόγος που, σήμερα, ο χρόνος λειτουργεί όλο και περισσότερο εναντίον της ελευθερίας και της πραγματικής ευτυχίας των ατόμων και των λαών.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας καταστρέψει». Είναι η μόνιμη επωδός όλου του συστημικού συρφετού, από τον Θ. Πάγκαλο, μέχρι την Μισέλ, από τον λύκο-που-στην-αναμπουμπούλα-χαίρεται Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, μέχρι τον απελπισμένο ψευτοκουτσαβάκη Αντώνη Σαμαρά και τον δόλιο σύμβουλό του.

Οι Ρότσιλδ – (β’ μέρος) Δείτε ακόμη: Οι Ρότσιλδ – (α’ μέρος) «Εβραίος υπό την εξουσία του Πεταίν, απόβλητος  υπό την εξουσία  του Μιτεράν, ε, φτάνει πια» Guy de Rothschild Γράφει ο Ευθύμης Φρεντζαλάς Το 1850 οι Ρότσιλδ είχαν γίνει πλέον […]

«Μεγάλωσα σε ένα ορεινό χωριό της Κοζάνης, το Λιβαδερό. Η ζωή στο χωριό ήταν δύσκολη (από διάφορες απόψεις), λιτή και οι άνθρωποι είχαν να αντιμετωπίσουν αρκετά προβλήματα μιας που ολόκληρη η οικονομία του χωριού βασίζεται στη γεωργία. Παρά το γεγονός οτι αγαπούσα το χωριό, είχα πάντα μία τάση φυγής και ήξερα πως ο μοναδικός τρόπος να φύγω ήταν να καταφέρω να περάσω στο πανεπιστήμιο.

Αν ρωτούσαμε, πάλι, έναν βιομήχανο για τους Ρότσιλδ θα μας έλεγε πως σε αντίθεση με τον Μόργκαν, τον Ροκφέλλερ ή τον Φορντ οι Ρότσιλδ δεν άφησαν πίσω τους μεγάλα κατορθώματα, καθώς καμία μεγάλη βιομηχανία δεν συνδέεται με το όνομά τους.