Το τέλος του Ανθρωποκεντρικού πολιτισμού και ο δεύτερος Μεσαίωνας Το κείμενο του αναγνώστη μας Λ.Π. ελήφθη μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Το δημοσίευουμε, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι συμφωνούμε σε όλα τα σημεία με το περιεχόμενο του. Εραν Γράφει ο Λευτέρης Πανούσης […]

Το μήνυμα του Νταρίο Ζαραζούα για τις Διεθνείς Ημέρες Σπόρων στην Ελλάδα 11, 12, 13 Μαΐου 2013   Το όνομά μου είναι Νταρίο Ζαραζούα και είμαι απόγονος των Μάγιας Kaqchikel. Ζω στην τοπική κοινότητα των “IXIMCHE” στο Τεκπάν της Γουατεμάλα, […]

Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η πρώτη τράπεζα στην Ελλάδα Γράφει ο Ερανιστής Τώρα, ήταν λύκοι, έφκειασες κι’ αρκούδια. Στρατηγός Μακρυγιάννης (Συνέχεια από το προηγούμενο: Ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο φοίνικας και η νομισματική πολιτική του νεοελληνικού κράτους) Αν και η εισαγωγή […]

Η…παρακμή του ΄Οσβαλντ Σπένγκλερ (Oswald Spengler) Γράφει ο Αρχείος Ο Τζιορντάνο Μπρούνο (Giordano Bruno) μας διαβεβαιώνει ότι άλλο είναι να παίζεις με τη γεωμετρία, και άλλο είναι να επαληθεύεις με τη φύση. Ο Άλμπερτ Αϊνστάϊν (Albert Einstein) με το δικό […]

Σάββατο είναι, μη Φοβάσαι… Επεισόδιο 10: Δύσκολη Εποχή (Μικρές Ερωτικές Ιστορίες για την Αρχή και το Τέλος) Γράφει ο Φώτης Μπατσίλας Η εποχή μας είναι δύσκολη, αντιερωτική, λένε κάποιοι, μα εγώ διαφωνώ και θα σου επαναλάβω Σάββατο Είναι, μη Φοβάσαι, […]

Για Μένα, ο Φώτης Γράφει ο Σωτήρης Κακίσης* Μέσα σε δέκα μέρες, τον Ιανουάριο που πέρασε, έχασα από αιφνίδιο θάνατο δύο αδελφικούς μου τα τελευταία χρόνια φίλους. Πρώτα τον Φώτη τον Μπατσίλα, κι ύστερα τον Χρόνη τον Μπερτόλη, τον γιατρό. […]

Μπορούμε να θεωρήσουμε ως Υποκείμενο την ύπαρξη που έχει, κατ’ αρχήν, συνείδηση του εαυτού της. Αυτό το Υποκείμενο έχει τρεις γενικές διαβαθμίσεις: το άτομο, η ομάδα, το ανθρώπινο γένος. Μια ιδέα, προκειμένου να γίνει υλική δύναμη, είναι απαραίτητο να εκφραστεί ως αλήθεια απόλυτη και αντικειμενική, να παρουσιάζεται δηλαδή υπεράνω κριτικής και να έχει απαραιτήτως έναν φυσικό φορέα, ένα ανθρώπινο υποκείμενο.

«Εις τίνα ν’ αποδοθή το πραξικόπημα τούτο κατά της ελληνικής ενότητας, το προκληθέν διά τον ψηφίσματος των αυτοχθόνων και ετεροχθόνων; Εις τον βασιλέα Όθωνα; Όχι. Εκείνος ήτο καθ’ όλον τον χρόνον της βασιλείας τον ο πανελληνικώτατος των Ελλήνων, μεγαλοϊόδεάτης υπό πάσαν έποψιν ψυχή τε και σώματι. Εις τον ελληνικόν λαόν; Ο ατυχής λαός, εξ ονόματος τον οποίον τοσαύτα ετελέσθησαν εγκλήματα κατά το χρονικόν τούτο από της ιδρύσεως τον ελληνικού κράτους διάστημα, υπήρξεν όλως ξένος και αμέτοχος προς τας συζητήσεις της Εθνοσυνελεύσεως, ήτις κατά τύπους μόνον τον εξεπροσώπει.»

Ζει! Πενήντα χρόνια από τη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη Γράφει ο Νίκος Σαραντάκος* Στις 22 Μαΐου 1963, ο ανεξάρτητος βουλευτής Πειραιώς Γρηγόρης Λαμπράκης, γιατρός στο επάγγελμα και παλιός βαλκανιονίκης στο άλμα εις μήκος, συνεργαζόμενος με την ΕΔΑ, είναι ομιλητής σε […]

Ψυχολογία ηπειρώτη επιτηρητή Γράφει ο Λευτέρης Παπαθανάσης* Πρωί εξετάσεων, αυτής της θεσμοθετημένης ταλαιπωρίας των εφήβων, που η νεοελληνική κοινωνία όρισε ως τελετουργικό μύησης στον κόσμο των «μορφωμένων» ενηλίκων.. Ξυπνάω από έναν φριχτό εφιάλτη. Πάντα, το πρωινό των εξετάσεων ξυπνάω από εφιάλτες, […]