Το «Ελληνικό Παιδικό Χωριό» στο Φίλυρο είναι αναγνωρισμένο Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Είναι ανεξάρτητο από Διεθνείς Οργανισμούς και φορείς, δεν έχει ιδρυματικό χαρακτήρα και είναι το πρώτο Ελληνικό Παιδικό Χωριό.

ΛΕΞΙΚΟ Λαϊκών και ιδιωματικών λέξεων της νέας ελληνικής γλώσσας -Δ-

Μην έχοντας πλέον ταυτότητα ο Έλληνας, θα γραπωθεί πάνω σε αυτόν που θα του προσφέρει τις καλύτερες ψευδαισθήσεις. Μην ελπίζουμε σε μεταμνημονιακή αυτογνωσία ή σε κανονικότητες. Ο μέσος Έλληνας περιμένει να φύγει η κρίση, να διώξει όσους πολιτικούς δεν τον στήριξαν και να συνεχίσει να «κάνει τα ίδια», να ζει δηλαδή με τον ίδιο άνομο και έκνομο τρόπο.

«Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» στην κρίση

Όποιος πλήρωνε, είχε σχολείο. Απλώς το σχολείο, φανερό πάντα, δεν ήταν είδος πρώτης ανάγκης. Επειδή λοιπόν τα λίγα κολλυβογράμματα τα ήξεραν οι ιερείς, εύκολα ταυτίστηκε η εκκλησία και το μοναστήρι με το σχολειό. Μόνο στον Μοριά υπήρχαν 2.400 ιερείς. Να μην ξεχνάμε και την άποψη πού ήθελε τα μοναστήρια «κυψέλες άχρηστων κηφήνων».

Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Μεταπολεμικά, και ειδικά μετά το 1990, η πτώση του αγροτικού πληθυσμού της χώρας ήταν ραγδαία σε όλα τα επίπεδα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το παραγωγικό σκέλος, αλλά και για τη συνεισφορά του στο ΑΕΠ. Στα χρόνια της κρίσης η κατάσταση έγινε ακόμη δυσκολότερη. Οι επιβαρύνσεις στους αγρότες και το κόστος παραγωγής αυξάνονται, ενώ τα έσοδα μειώνονται.

Τρεις είναι οι χαρακτηριστικοί σταθμοί του διαφωτισμού, το ιωνικό ξύπνημα στην πρώτη πριν από το Χριστό χιλιετηρίδα, που κορυφώνεται στην ακμή της Αθήνας προς το τέλος του 5ου αιώνα, η Αναγέννηση ύστερα από τη νάρκη του μεσαίωνα που με βήματα κάποτε αργινά, κάποτε πιο γοργά τραβάει στη μεγάλη ζύ­μωση του 18ου αιώνα, τέλος το βαθύ όργωμα που γίνεται στις μέρες μας από αφορμή τους μεγάλους ιμπεριαλιστικούς πολέμους του 20ού αιώνα.

Ο Ακάνθιος ρήτορας Κλειγένης Από τις ιστορικές προσωπικότητες της Χαλκιδικής «τοῖς πατρίοις νόμοις χρῆσθαι καὶ αὐτοπολῖται εἶναι·» Γράφει ο Χρήστος Καραστέργιος -θέλουμε να μείνουμε πιστοί στο πατροπαράδοτο πολίτευμα και ανεξάρτητοι·- Το μήνυμα αυτό της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης μετέφερε το […]

Η χώρα μας από τους κλασικούς ακόμη χρόνους πέρασε στη συνείδηση των λαών ως η πατρίδα των Γραμμάτων, των Τεχνών και της Φιλοσοφίας. Δεν είναι τυχαίο ότι επάνω στις φιλοσοφική σκέψη μεγάλων Ελλήνων διανοητών, όπως των κορυφαίων Αριστοτέλη (Στάγειρα 384 – Χαλκίδα 322 π. Χ.) και Πλάτωνα (427-347 π. Χ.), αλλά και πολλών άλλων, στηρίχτηκαν ιδεολογίες και προβληματισμοί που έφεραν ανατροπές στις κοινωνικές δομές και σημάδεψαν ολόκληρες γενιές ανθρώπων.

Και πράγματι, θεωρώ πως ο Ροΐδης, και όχι μόνο στην «Πάπισσα», έχει μια τρομερά διεισδυτική ματιά σε βασικές αδυναμίες των ανθρώπων που δεν έχουν αλλάξει από την εποχή του. Με τη διαφορά της γλώσσας και κάποιων ιδιαίτερων αναφορών σε περιστατικά εκείνης της εποχής, πιστεύω πως τα διηγήματά του μπορούν να προβληματίσουν με πολλούς τρόπους έναν σημερινό άνθρωπο.