Βιβλία: Άνθρωπος – Λόγος – Παιδεία – Δημοκρατία (PDF)

Εσύ από κει κι εγώ από δω κι ο τοίχος μες τη μέση / τάξε κερί στην Παναγιά να γκρεμιστεί να πέσει.

Κι εμείς σαν δυο πλοίαρχοι αγαπημένοι / πλοίων που διασταυρώνει τόνα τ’ άλλο, / άλλο -παρά να υψώσουμε- δε μένει / χαρούμενο στα ξάρτια μας σινιάλο…

Ό,τι επήρατε με το μαχαίρι, το επήρατε. Τελείωσε. Αλλά, την ιστορία από τα χώματα που πατάτε εδώ και λίγα χρόνια θα τη σέβεστε. Και την αρχαία γλώσσα όπου μιλιέται ακόμα εκεί που πατάτε θα τη σέβεστε.

Ο οιοσδήποτε διαβάτης που με προσπερνά στον δρόμο είναι «κοντά μου», αντίθετα ο φευγάτος φίλος είναι μακριά «μου» – έτσι σκέφτεται ο κοινός νους. Και όμως, ισχύει το αντίθετο.

Κύριε, άνθρωποι απλοί / πουλούσαμε υφάσματα, / (κι η ψυχή μας / ήταν το ύφασμα που δεν τ’ αγόρασε κανείς).

Ο καλύτερος τρόπος για να κατανοήσουμε μία φιλοσοφία μέσα από το πρίσμα της ιστορίας των ιδεών είναι, επομένως, να καθορίσουμε με σαφήνεια τον αντίπαλο της και να σταθμίσουμε τι πρέπει και τι θέλει να αποδείξει, για να θέσει αυτόν τον αντίπαλο εκτός μάχης.

Και επειδή πιο εύκολα περνάει ένα σκοινί από τρύπα βελόνας παρά ένας πλούσιος στον παράδεισο (όπως είπε κάτι αιώνες πριν ένας επαναστάτης της εποχής του, που πλησιάζουν και τα γενέθλιά του όπου νάναι…), το φετινό μήνυμα των σκίτσων μου είναι κοινωνικό και …κίτρινο.

Όπως όλα τα ψέματα, έτσι και αυτά που συκοφαντούν την υδρογονοκίνηση ‘έχουν κοντά ποδάρια’ και γι’ αυτό δεν μπορούν να προλάβουν την ορμητική επανάσταση του υδρογόνου και την επιστημονικά έγκυρη γνώση που την πυροδοτεί.

Ιδρωμένος, Ανδρέας Μ.,1853-1917, Συνοπτική ιστορία της Κερκύρας , Εν Κερκύρα :Τυπ. Ι. Ναχαμούλη,1895.